ลูน่าคืนชีพ: การกลับมาของคู่แท้ที่ถูกทิ้ง

ah

ถาม พลางมองเงาสะท้อนของตัวเ

เดรส มันหลวมโพรกบนร่างของฉัน ฉันน้ำหนักลดไปสิบปอนด์ในเวลาสามวัน

ารอิฐที่ดูมืดมนตรงชายขอบอาณาเขต ซึ่งมักจะขาดแคลนงบประมาณ

อกมา มันเป็นหุ่นยนต์เมคาลิมิเต็ดอิดิชัน ประเภท

อคะ?” ฉันถามอ

้เด็กสักคนมีความ

แตะจมูกฉัน หรือถ้าจะพูดให้ถูกคือกลิ่นจางๆ ราวกับภาพลวงตา

มาร์คัสอย่างนอบน้อม “อัลฟ่า! พ

” มาร์คัสพูด สายตาข

หนึ่งก็พุ่งพรวดข้

ดดี

ง อายุราวๆ สามขวบ พุ

วามเงียบงัน ผู้ดู

าะอย่างประหม่าและดึงตัวเด็กออกจากขา

ปถ่ายในตู้เซฟไม่มีผิด ผมสีเข้ม ตาสีเข้

่นชัดจนแทบจะกรีดร้อง ในโลกของมนุษย์หมาป่า กลิ่นของลูกหมาป่าคื

จ๊ะ?” ฉันถาม

โอลิเวอร์ แล้วป้าเป็นใครน่ะ

ยงของผู้หญิงคนหน

าของเจ้าหน้าที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า แต่สวมเสื้อเบลาส์ผ้าไหมแล

เด็กชายอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ “เขาแค่ร่าเริงเกินไปหน่อยน่ะค่ะ เขาชอบหมาป่าที่แ

ขึ้นยืน ขาของฉันรู้สึกอ่อนแรง

่ะ” เธอ

วจดูสถานที่ล่ะคะ? ฉันต้องนั่งพักส

จับจ้องของฉัน เขายื่นของเล่นราคาแพงให้โอลิเ

าวกับเป็นครอบครัว

ดินที่อยู่ติดกับห้องเด็กเล่น ฉันไม่ได้ยินเสียงกระซิบอีกต่อไปแล

อดออกมา อู้อี้แต่ก็พอฟังรู้เรื่อง “รอยแผล

กลับ “มันทำให้เธอไม่มั่นใจในตัวเอง เธอจะไม่ท

เชลคร่ำครวญ “ฉันอยากเป็นลูน่าตอนนี

วน แต่ถ้าเธอ ‘ก้าวลงจากตำแหน่ง’ เพราะอาการบาดเจ็บและการสูญเสียหมาป่าอย่างน่าเวทนา ฉันก็จ

จากตลาด เราควรเอามันไปใช้กับหล่อนไหมคะ? บางทีอาจจะช

็บไว้ให้โอลิเวอร์เถอะ ซาร่าห์ไม่จำเป็นต้องได้รับการรั

่าเกลียดนั่นไปให้พ้นสิ” เส

นหล่อนก็จะต้องไปอยู่ที่เรือนคน

นเทา แต่คราวนี้ไม่ใช่เพราะควา

าที่จะยอมเสียผลึกรักษาให้กับฉัน เขาวางแผน

บไปยังห้อง

บนาทีต่อมา ฉันก็นั่งอยู่

เรียบร้อยดีไ

ร์คัสพูด ใบหน้าของเขาด

ฉันพูดพลางมองตรงไปที่ราเชล “เขาดู... พิเศษ คุณ

ชลหรี่ตาลง พยายามประเมิ

พูดตะกุกตะกัก

น “กลับบ้านกันเถอะ ฉันมีอะไรต้

ผาทุกอย่างให้วอ