icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ลบเลือนความทรงจำหนีรักมาเฟียใจร้าย

บทที่ 5 

จำนวนคำ:1180    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้10:22

งของเ

ของเราปะทุขึ้นด้วยแสงส

กไ

้งหมดเพื่องานเลี้ยง

ผู้นำในแวดวงอุตสาหกรรม และเจ้าพ่อแห่งโลกใต้ดิน–ต่างส

งเขาโอบกักเอวฉันไว้ คางของเขาวา

ขาออกคำสั่งด้วย

เบิดออกเป็นตัวอักษรสองตัวที่เกี่ย

ยงโห่ร้องด้

วยความภาคภูมิใจ ลมหายใจร้อนผ่าวรดข

ันเป็นการกระท

ฉัน มันคื

อนวั

องเขาเรียบร้อยดี ภรรยาของเขาปลอดภัย และ

ห้แสงแฟล

่นตาม

สายตาของฉันกำลังกวาด

ันก็เ

วรจะมาอ

นหรูและห้องสวีตของโรงแรม ไม่ใช่ถูกพามาเดินเฉิดฉ

ุดเดรสที่สีสดเกินไปหนึ่งเฉ

้องเขม็งม

ไปที่หน้าท้องอย

งที่แ

ข่ม

อบางทีเขาอาจจะเห็น แล

หญิงสองคนทำสงครามเงียบ

แดนพูด พลางคลายมือที่จับฉั

้าไปยังเนินทราย ห

บหนึ่

ันก็ต

อๆ ฉันเป็นเจ้าภาพ ฉันคือราชิ

มหาด เสียงเบสของเพลงในงานปาร์ตี้ค่อ

พวกเขาก่อนที่จ

เสียงกระซิบกระซาบที่แฝงควา

วยน้ำเสียงสั่นเครือ “คุณบอก

ก” น้ำเสียงของเบรนแดนเฉียบ

ยงนั้นกรีดผ่านไอกลิ่นเกลือในอากาศ “เธอให้ลูกชา

ะงัก

็น

บอก

ดำมืดที่สุดของฉัน ซากปรักหักพังที่หลงเหลือ

มมืด ร่ำไห้อยู่ในอ้อมแขนของเขา และไ

วดนั้นให้เมียน้อยของเขา

อไม่มีสิทธิ์พูดถึงภรรยาของฉั

าห

ดไม่จ

กลับกรีดร้องออกม

คือ

ือหุ

นสายตาเขา เราเป็นเพียงเคร

่งเสียงกรอบแกรบแผ่วเ

ยินมาม

ผชิญหน้ากับเขา ไม่จ

วกเขาคาดหวัง ดร

้วเดินกลับไป

เปญใบใหม่จากถา

นท้องฟ้าจนกระทั่งเลือนหายกลา

ช่างเหมา

ที่เราเป็นอยู่ในตอน

้คือวัน

าปนิกจะทำลา

ไวน์ไป

มันเหมือน

กมาแล้วส่งข้อความ

พร้อ

งิน แล้วเดินกลับไปหาสามีด้วยรอยยิ้มขอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ลบเลือนความทรงจำหนีรักมาเฟียใจร้าย
ลบเลือนความทรงจำหนีรักมาเฟียใจร้าย
“ฉันคือสถาปนิกและผู้สร้างป้อมปราการดิจิทัลให้กับดอนมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุดในนิวยอร์ก ในสายตาของทุกคน ฉันคือราชินีผู้สง่างามและสมบูรณ์แบบของเขา แต่ในขณะที่เรากำลังดินเนอร์ โทรศัพท์สำรองของฉันก็สั่นเตือนอยู่ใต้โต๊ะ มันคือข้อความจากชู้รักของเขา พร้อมรูปถ่ายที่ตรวจครรภ์ซึ่งขึ้นสองขีด "สามีของคุณกำลังฉลองอยู่ตอนนี้ คุณก็เป็นแค่เฟอร์นิเจอร์ประดับบ้าน" เธอส่งคลิปวิดีโอที่เขาพูดเต็มปากว่าฉันเป็นแค่สิ่งของที่ 'มีประโยชน์ใช้สอย' เขาบอกว่าฉันเป็นแค่ทรัพย์สินที่เป็นหมัน เก็บไว้เพื่อเชิดหน้าชูตา ในขณะที่เธอคือคนที่จะอุ้มท้องทายาทของเขา ฉันมองข้ามโต๊ะไปหาเขา เขายิ้มและกุมมือฉัน โกหกฉันซึ่งๆ หน้าโดยไม่กะพริบตา เขาคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของชีวิตฉัน เพียงเพราะเขาเคยช่วยชีวิตฉันไว้เมื่อสิบปีก่อน เขาคิดว่าฉันจะยอมทนกับการถูกเหยียดหยามและหยามเกียรติ เพียงเพราะฉันไม่มีที่ไปและไม่มีใครกล้าหย่ากับดอน แต่เขาคิดผิด ฉันไม่อยากหย่า และฉันก็ไม่อยากฆ่าเขา เพราะนั่นมันง่ายเกินไป ฉันโอนเงินห้าสิบล้านดอลลาร์เข้าบัญชีลับ และทำลายเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมดของอาณาจักรเขาทิ้ง จากนั้นฉันก็ยกยาเคมีจากตลาดมืดขึ้นดื่ม เพื่อลบล้างความทรงจำและตัวตนของตัวเองทิ้งอย่างถาวร ต่อให้เขาต้องเผาโลกทั้งใบเพื่อตามหาฉัน เขาก็จะไม่มีวันได้พบภรรยาของเขาอีกต่อไป”