ทัณฑ์เสน่หาอสูร

ิดขึ้นมาบ้างตอนแม่กลับมา แต่ท่านก็กลับมาเพื่อประกาศขายบ้านหลังเล็กที่เคยมีให้อุ่นใจ…ตนเองและแม่จะไปอยู่ที่ไหน ? ได้เกิดคำถามขึ้น แต่ไ

ื่นเต้นสักนิดกับที่พักโอ่อ่าแห่งใหม่ เพียงแหงนมองคฤหาสน์สูงทรงยุโรปด้วยแววตาเฉยชา แต่นั่นเพียงจุดเริ่มต้นความกล้ำกลืนฝืนทนเพราะมีอีกเรื่องที่

ายอย่างปรินทรนั้นเห็นผู้หญิงเป็นเพียงดอกไม้หลากหลายพันธุ์ก็เท่านั้น ไม่ว่าดอกไม้งามจะมาจากสวนสวยที่ยากไขว่คว้าหรือริมทางข้างถนนนายอสูรอย่างเขาคงเพียงดอมดมจากนั้นทิ้งขวางอย่างไร้เยื่อใยเท่าเทียมกันอย่างไม่ต้องสงสัย หญิงสาวรู้ดีเพราะเคยเห็นมานับครั้งไม่ถ้วน เหล่านางแบบ ดารามีชื่อ แต่แทบทุกคนเขาควงเพียงชั่วคืนแล้วผ่านเลยเสมอกัน แ

ได้หันมองหรอกว่าดวงตาสีน้ำตาลอมสีน้ำทะเลจะลุกขึ้นหรือหันหน้ามาจ้องกันหรือเปล่า ทำเพียงรีบลุกขึ้นจาก

และไม่ชอบหน้าตาไร้ชีวิตแบบนี้

ก็มีเรื่องทำให้ต้องหั

ึ้นสวม ท่วงท่าที่เห็นทำให้ปิ่นคณางค์ไม่อยากถอนสายตา ปิ่นคณางค์ให้รังเกียจความคิดนี้ของตนนักเชียว ด้านคนที่ถูกมองจ้องกำลังผูกผ้าคาดเอว แต่สายตาคมกริบก็ยัง

ิศวาสง

ต่อ อย่าเลยฉันอิ่มแล้ววันนี้”นึกสนุกปริ

่า “ถามหน่อยเถอะ สมองรับรู้ที่ฉันพูดหรือเปล่า แส

งนอน ไม่อาจทนให้ปรินทรกลั่นแกล้ง

ินทรฉุนยิ่งนัก ชายหนุ่

่งมาให้ แก้วน้ำที่ยื่นให้ชายหนุ่มก็พลาดไม่มีคนร

้าฉันหรอก ฉันอยู่ด

ยเมยเมื่อได้น้ำดื่มจึงไล่คนหน้าตาไม่มีชีวิตทันที อีกทั้งวันนี้

ล้วมั้ง ” เสียงสำทับหยันๆ จึงเกิดขึ้นอีก ปิ่นคณางค์อ้าปากเล็กน้อยในครั้งนี้ แต่ไม่นานก็ปรับสีหน้า หากพอหันหลังให้คนปากร้าย แก้มสาวก็แดงขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ แม้ภ

กทำให้ร่างบางต้องหยุดเดิน…อะไรอีกล่ะคราว

ชลยสาวหน้าแดงมากกว่าเมื่อครู่จะเป็นอย่างไรจึงเปลี่ยนใจเรื่องหยุดตอแยขึ้นมาแบบกะทันหัน หญิงสาวหันมองใบหน้าที่กำลังสุขใจด้

นะ ฉัน

ีบก้าวเดินกลับออกจากห้องโดยไม่รอให้ชายหนุ่มตอบตกลง ปรินทรมองตามหลังคนที่ทำหัวใจตนเองกระตุกวาบไหวแปลกๆ… ผู้หญิงคนนี้ทำให้ปรินทรไม่มั่นใจในเสน่ห์ตนเองเป็นครั้งแรก เพราะหญิงสาวเฉยชาออกปานนั้นแม้วันนี

นดูตึกสูงตระหง่าน สถานที่ซึ่งตนเองนั้นต้องมาอาทิตย์ละสองวัน ปรินทรใจดำนักเขาคงไม่เคยคิดว่าเรื่องราวที่ทำอยู่นั้นมันไม่ถูกต้อง เพราะตนไม่ได้รับรู้ในสิ่งท

ี่มีให้แม่ จึงทำเป็นเพิกเฉยเรื่องนี้ไม่ได้ รู้ทั้งรู้ทำแบบน

องเสื่อมเกียรติและศักดิ์ศรี ได้แต่หวังว่าพ่อคง