ทัณฑ์เสน่หาอสูร

่างไร จึงจำใจโกหกแม่ไปว่ากำลังทำโอทีเพราะช่วงนี้งานมันเยอะ แม่ต่อว่าจนหูชา เรื่องเดิมๆ คือเธอนั้นโง่เง่า

อบโกยให้เยอะเข้าไว้สิ นี่อะไร้ หนีไปพักที่อยู่

ิ่นคณางค์รีบเปลี่ยนเรื่องเสียเพ

ฉันอยู่ต่ออีกหลายวัน เดลจะจั

้นอยู่ซิซิลีกับแม่และคุณลุงด้วยเหรอ แม่นะแม่ ไม่น่าเลย “แม่ค่ะ คุณลุงดีกับพวกเรามาก แม่ดูแลคุณลุงด้วยนะคะ” หญิ

กับความสงสารคุณ

ะวัยไม่เอื้ออำนวยทั้งโรคภัยที่รุมเร้าแต่ตรัยยอมตามใจนั่งดึกดื่นเป็นเพื่อนคนข้างกาย ปิยานั้นแสนรำคาญคนแก่เมื่อเจอคนที่สนองเรื่องเพศรสได้ดีกว่า แต่ก็ต้องแสร้งยิ้มหวานเมื่อตรัยยื่นเครื่องดื่มให้ ทั้งต้องทำดีให้มากไว้เพราะถึงตร

แกล้งเอาใจ จับมือชายแก่ลูบเบาๆ ตรัยพยักหน้าลุกขึ้นไม่ลืมหันไ

นพักหรูริมชายหาดบนเกาะแสนสวย เมื่อถึงเตีย

ปิยาสั่งคนติดตามตรัย จากนั้นเดินไป

พอใจเมื่อผู้หญิงของเพื่อนเล่าเรื่องราวแสนไร้น้ำยาของฝ่ายนั้น ปิยายิ้มวงหน้าซุกอยู่ที่อกอุดม

ันอย่างเปิดเผย ทว่าเดลมองปิยาเพียงผู้หญิงร้อนแรงที่เขาจะเพิกเฉยไม่ได้ เมื่อหล่อนยื่นสะพานแห่งความสุขมาให้จำเดินข้ามไปหยิบจับตอบสนองเพื่อไม่ให้เสียเชิงชายก็เพียงเท่านั้น ทุกครั้งที่เดลสุขสมใบหน้าสาวน้อย

นชมจึงมองคนดูแลไม่ปิดบัง “คุณไม่ต้องการเด็กมาดูแลใกล้ชิดจริงหรือ คุ

ัยเรียบร้อย ชม้อยสายตา “ขอบคุณค่ะ คุณ

รัยทราบว่าปิยานั้นคงดึกเป็นแน่เพราะนั่งชมวิวสวยๆ อยู่นอกบ้านพัก ตรัยออกจากห้องไปแล้วกับคนติดตาม ปิยาได้แต่อารมณ์เสียเมื่อนึกความต้องการตนเองในเรื่องที่ปฏิเสธตรัยไป เมื่อก่อนนี้เพราะต้องการให้ปิ่นคณางค์มารับใช้ดูแลจึงกลับไปรับให้มาอยู่ด้วยกัน แต่สุดท้ายจำต้องปล่อยยายลูกนอกสายเลือดให้ออกไปอ

ค์ก็ไม่ได้ตาลุกวาวอยากได้ ทำไมชายหนุ่มเข้าใจเรื่องนี้สักทีนะ ที่เป็นอยู่ก็อกไหม้ไส้ขมพอแล้ว ปิ่นคณางค์ไม่อยากเป็นคล้ายผู้หญิงอย่างว่าที่ใช้ร่างกายแ

ู้เลยว่าทุกก้าวย่างของตนเองมี

ยตารอบๆ ถนนซึ่งผู้คนพลุกพล่าน พรุ่งนี้ปรินทรคงไม่ว่าหากเธอมาเดินชมเมืองชมของสวยๆ งามๆ อีก คิ