icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จอมมารพรางใจรัก

บทที่ 3 

จำนวนคำ:2671    |    อัปเดตเมื่อ:16/01/2022

ี่เดินผ่านไปมาหันมอง เพื่อนทั้งสองก็มองยิ้มๆ แม้เธอยังช็อกที่เงินหาง่ายขนาดนี้แต่ความอายก็มีมากเช่นเดียวกัน สุรีย์ฉายพยายามข่มความอายยื่นมือสั่นเทาไปร

ลาหอมกรุ่นด้วยสมุนไพรใส่จานให้เรนไม่ลืมเอ่ยเรื่องที่ค้างคาใ

ได้ไหม อยาก

ยงเข้มสั่ง ธีร์จุฬาเลยเงียบ

รื่องมาก เป็นอะไ

ในใจยังคงเคืองเดฟที่หาผู้หญิงมาคุยแม้เวลาทานอาหาร ดูเหมือนเพื่อนจะทำเป็นไม่ได้

ไปไห

าถามมากเ

ม่พูดอะไร ปล่อยเพื่อนออกไป อะไรกัน

ในมุมมืด หญิงสาวมองซ้ายขวาก่อนจะล้วงกุญแจรถจากกระเป๋าที่สะพาย มือบางไปโดนเงินที่ได้มารีบปิ

ทล้วงกระเป๋าอีกรอบ เห็นเป็นเบอร์ป้าแก้วที่จ้

ายสายร้อนรน มีเสียงเด็กแผดเสียงร้องไห้ไม่ขาด ส

อยสิคะเป็นอะไร ตัวร้อนหรือ

ับเมื่อครู่จู่ๆ ก็ร้

มอแล้วติดต่อฉายมาได้ไหมว่าที่ไหน รีบๆ เลยนะป้า ช่วย

่างนั้นไปเลยนะ

สุรีย์ฉายอุ้มหมวกกันน็อกวิ่งไปโบกมอเตอร์ไซด์ร

งเสียงดังเมื่อ

บอกฉันหลายครั้งแล้วนะคืนนี้ ห

้ว จะตามมาทวงเงินหรือยังไงนะ! เรื่องอื่

อง ว่าไง

ี่เขาพูด…นายปากมอม

ต่ข้อมือบางโดนบีบ ร่างแน่งน้อยโดนร่างสูงดึงเข้าประชิดอกผึ่งผาย “จะให้เชื่อหรือไงเธออาจอยากเปลี่ยนใจตื้อ

ใหญ่ไม่ยอมปล่อยซ้ำกอดร่างเธอแทบจมอกกว้าง หญิงสาวตกใจปากสั่นระริก มือไม้ส

ลให้ริมฝีปากสีระเรื่อสั่นเทาใกล้ชิดกันแค่ลมหายใจกั้น เรนยิ้มเยาะกว่าเดิมเห็นคนในอ้อมกอดเงียบตัวสั่น “ทำเป็

ยื่นริมฝีปากจนแตะปากได้รูป บอกว่ารังเกียจฉะนั้นเขาก็ต้อง

าฉันเหรอ” ร่างใหญ่ร

ล่อยฉันสิ” สุรีย์ฉายดิ้นรนหนี ไหน

ฉันไม่ทำ แต่ลงโทษน่ะฉัน

ใจ กลายเป็น

ยหนุ่มพยายามบังคับใช้ความช่ำชองจนเธอยอมเปิดปากให้เขามอบบทลงโทษ… สำเร็จ ได

กาสใครเคลิ้มย่ะ”

จะว่ากันไม่ได้นะโอกาสนี้เธอสร้าง

ฉันเกลียดคุณ ผู้ชายฉวยโอกาส” คนโดนจูบยกม

ิ่งจากไปสุดสายตา…เขานี่นะฉวยโอกาส ได้เงินไป

หาป้าแก้ว ฝ่ายนั้นไม่รับสายจึงเป็นฝ่ายรอด้วยใจจดจ่อ น้ำตาไหลออกมาด้วยความเป็นห่วงหลาน ย

ายแน่นเมื่อพี่สาวผู้อ่อนหวานเอาแต่ร้องไห้ ไม่ยอมพูดจากับเธอ

พี่ไม่เหลืออะ

กันก่อน อย่าร้องไ

แก้อีกแล้วฉาย ฉายฟังนะ พ

ย์ฉา

หรือเป็น เป็

าธรเขาขอเลิกกับพี่แล้ว เขารัง

ังไปกันได้ดีไม่ใช่เหรอจ๊ะ” น้องสาวครางเสียงแผ่วไม่อยา

างที่เราคิดหรอกนะ…ฮือ พี่เกลียดผู้ชายคนนั้น พ

ออกมา “พี่ว่าอะไรนะ ใค

แค่มีกินไปวันๆ ตอนแรกพี่สาวทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟในร้านอาหารแห่งหนึ่ง ควบคู่กับเรียนภาคค่ำ ส่วนเธอจบมอปลายก็ขอไปช่วยเป็นผู้ช่วยกุ๊กในร้านอาหารเล็กๆ ใกล้บ้านเช่า เพร

เหล้า รู้ตัวอีกทีตอนเช้า ก็ ก็ อยู่บนเตีย

ิบายล่ะ ว่าพี

และพี่น้อยใจโกรธเขาที่พอเกิดเรื่องเขาก็ควงคุณนิสากร พี่เกลียดเขา

ันสิ และพี่ต้องตามสืบว่าค

พี่อยากให้เป็นแค่ความฝัน ฝันเท่านั้น” เสียงเรียบกลายเ

่าทีพี่สาวทำให้เธอเดาว่

ู้ส

แกล้ง หรือเป็นคุณนิสากรนั่

ทร์ฉายได้เลื่อนตำแหน่งเป็นรีเซฟชั่นเมื่อเรียนจบเพราะเธอมีควา

ำเรื่องเลวขึ้น เพราะต้องการเขี่ยพี่สาว เคยได้ยินพี่สาว

ืนนั้นเราไปด้วยกัน” พี่สาวคล้ายรำพึงค

ถามให้รู

รื่องคุณธร คุณนิสากร ฉายอย่าไป

รีย์ฉายบีบหนังส

ใหม่ หลังจากเอาเด็กออก

จันท

่างสิ ลูกที่โดนทิ้งขว้าง มองดูครอบครัวที่อบอุ่นคราใดกลายเป็นคนข

กับเขา ฉายเชื่อนะว่าเป็นแบบนั้น ตอนนี้พี่แค่สับสน เสียใจแต

นทร์ฉายเปียกป

ู้ส่วนลึ

พี่สาวแน่นพยายามเก็บน้

น้องกอ

ติ

้าแก้วบอกชื่อคลินิกจึงรีบบอกรถรับ

เปิดรับโบนัส

เปิด
จอมมารพรางใจรัก
จอมมารพรางใจรัก
“"เธอให้นมลูกกี่เดือนเหรอสุรีย์ฉาย ฉันหมายถึงน้ำนมของเธอน่ะ" สุรีย์ฉายกำลังถือขวดนมใจลอยอยู่เกิดอาการชะงัก ใบหน้าแดงก่ำ "ว่ายังไง ทำไมไม่ตอบฉัน" คุณหญิงถามซ้ำจ้องใบหน้าแม่ของหลานด้วยความสงสัย ถามแค่นี้ทำไมต้องทำหน้าแปลกด้วย เรนเหลือบมองไม่ช่วยตอบ อยากรู้ว่าแม่ตัวปลอมจะตอบว่าอย่างไร "น้ำนมดิฉันไม่ค่อยมีค่ะคุณหญิง" สุรีย์ฉายหาคำตอบได้ถอนใจโล่งอก "ผู้หญิงสมัยนี้กลัวทรวดทรงองค์เอวจะเสียมากกว่า ไม่ยอมให้นมลูก" คุณหญิงพูดลอยๆ สุรีย์ฉายเฉยเสียแม้รู้โดนกระทบ เธอไม่จำเป็นต้องร้อนตัวเพราะไม่ได้คิดเช่นนั้น คุณหญิงมองด้วยสายตาไม่พอใจ "ไม่บอกออกมาล่ะว่าถึงไม่มีลูกก็เสียทรงหมดแล้วเพราะมือผู้ใหญ่ ฉันหมายถึงแขกเธอน่ะ" เรนหมั่นไส้กระซิบที่ใบหู แม่ตัวปลอมมองไม่พอใจ เรนพูดต่อ "นี่แหละพอพูดความจริงก็โกรธ" "อะไรกันสองคนนี้กระซิบกระซาบ อยากอยู่กันสองคนก็ไปสิ"”