icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จอมมารพรางใจรัก

บทที่ 7 

จำนวนคำ:1925    |    อัปเดตเมื่อ:16/01/2022

อยอีก สืบเท้าเดินไปใกล้ แต่ไม่ทันไปถึงร่างเล็กโ

รักจากพ่อนะลูกนะ” เธอไม่ชอบพฤติกรรมผู้ชายตรงหน้า ผู้ชายที่มีส่วนทำให้พี่สาวกลายเป็นคนที่

พื่อนผม

นจะพูดว่าเขาไม่ใช่พ่อของเด็ก เขาอยากพิสูจน์บางอย่า

หันไปสั่

ที่ดูจะไม่มีข้อยุติง่ายๆ พยัก

่อนให้อุ้มที่นี่อย่าคิดพาแกไปไหนทั้งนั

งข่าวไปต้อ

ดเนื้อเชื้อไขของเขาเกิดขึ้นแล้ว เด็กสมควรหรืออย่างไรที่ต้องกำพร้าท

่นั

ไม่

แก้วยืนฟังการสนทนาแบบถกเถียงของเธอและผู้ชายตัวโต วางต

เป็นการพูดคุยส่วนตัว

นหมดหรือเปล่า” เรนเลิกสนใจเด็กชั่วขณะเมื่อคิดว่าแม่ของแก

นมันมีภาระจะทำยังไงล่ะ สุรีย์ฉายเสียงดังด้วยความโกรธ การกระทำนั้นทำให้เด็กน้อยในอ

ื่อคืนนี้ ฉันหมายถึงวิธีปล้นเง

คุณไม่ผิดใช่ไหมที่นอนกับผู้หญิงไม่เต็มใจแล้วทิ้งไว้เพียงเงินและแหว

อแล้ว เสียเวลา ฉันจำได้ไม่เคยมานอนกับผู้หญิงชั้นต่ำที่นี่หร

นมองหนุ่มอีกสองค

กับผู้ชายมากจนจำหน้าพ่อของเด็กไม่ได้เหรอ

ือแม่ของ ของยายหน

คนเมื่อกี้หร

ที่ไม่ได้เอ่ยถึงพี่สาวออกมา เพราะยังจำได้ถึงคำขอร้องของจันทร์ฉายซึ่งเธอก็เห็นด้วยขึ้นมา ไ

วยแต่จำหน้าไม่ได้และเลือก

่อ

็นเอ…ซึ่งเปอร์เซ็นต์คงน้อยมากเพราะเธออาจจะจำมั่วส่ำส่อนไปทั่ว

องสาวคุณ คุณจะต้องเสียใจที่พูดแบบนี้จำไว้ ถ้าคุณจะตรวจดีเอ็นเอฉันมีข้อแม้” เพร

ต้องตกลง

จที่พูดก็ตกลงมาสิ ต

ดีใจที่สองหนุ่มไม่ได้ยิน แต่ว่าทำไมเขาต้องมาโต้เถียงกับยา

็ได้นายงก ว่าไ

อีก วันพรุ่งนี้เป็นต้นไปเพื่อนและเลขาฉันจะจั

่งล้า…สองล้านก็แล้วกันแต่ต้องให้ฉันดูแลยายหนูเองเ

นั้นน้อยนิดสำหรับครอบครัวเขา แต่คิดเหรอว่าจะได้ไปง่ายๆ

นรู้สึกเสียหน้าแต่สะกดอารมณ์โมโหไว้ ไม่ลืมมองเด็กน้อยที่ม

ลูก ไปเตรียมย้ายออกจากบ้านหลังนี้กันนะ ไปอยู่บ้านหลังใหญ่ๆ” สุรีย์ฉายแกล้งพูดให้คนที่กำลังเดินออก

ั้ง ขอให้โชคดีพบเหยื่อใจดีอย่างเดฟ

สึกหวาดกลัว ถ้าหากผลการตรวจดีเอ็นเอออกมาแล้ว ผู้ชายคนนั้นเกิดไม่ยอมตามที่เ

ขึ้นมาแล้ว หนูอยากอยู

ร่างบอบบางจึงเดินไปริมหน้าต่างห้องนอน ใจลอยไปหาพี่สาว “พี่จันทร์ ฉายจะทำยังไงดี ฉายกล

ถธีร์จุฬาถามเจ้านาย “เรา

น่

มหรืออะไรๆ ของท่า

ยกังวล “ฉันอยากกลับเร็วๆ นายก็น่า

ก” เดฟชื่

ะไ

้ ฉันว่าใช่วะ เด

่อเหมือนกันมันก็ใช่แต่มันเมื่อหลายสิบปีก่อ

แค่คิดว่า น้ำเสียง ท

ห็นด้ว

นความคิดตนเองแม้จะไม่ค

้ ฉันจะโทรไปถามท่านดูด้วย ระวังนะโว้ยต่อว่า

นพัก ไม่ได้ไปดีๆ ก็เอาไปแบบร้ายๆ สิ ฟาด

เปิดรับโบนัส

เปิด
จอมมารพรางใจรัก
จอมมารพรางใจรัก
“"เธอให้นมลูกกี่เดือนเหรอสุรีย์ฉาย ฉันหมายถึงน้ำนมของเธอน่ะ" สุรีย์ฉายกำลังถือขวดนมใจลอยอยู่เกิดอาการชะงัก ใบหน้าแดงก่ำ "ว่ายังไง ทำไมไม่ตอบฉัน" คุณหญิงถามซ้ำจ้องใบหน้าแม่ของหลานด้วยความสงสัย ถามแค่นี้ทำไมต้องทำหน้าแปลกด้วย เรนเหลือบมองไม่ช่วยตอบ อยากรู้ว่าแม่ตัวปลอมจะตอบว่าอย่างไร "น้ำนมดิฉันไม่ค่อยมีค่ะคุณหญิง" สุรีย์ฉายหาคำตอบได้ถอนใจโล่งอก "ผู้หญิงสมัยนี้กลัวทรวดทรงองค์เอวจะเสียมากกว่า ไม่ยอมให้นมลูก" คุณหญิงพูดลอยๆ สุรีย์ฉายเฉยเสียแม้รู้โดนกระทบ เธอไม่จำเป็นต้องร้อนตัวเพราะไม่ได้คิดเช่นนั้น คุณหญิงมองด้วยสายตาไม่พอใจ "ไม่บอกออกมาล่ะว่าถึงไม่มีลูกก็เสียทรงหมดแล้วเพราะมือผู้ใหญ่ ฉันหมายถึงแขกเธอน่ะ" เรนหมั่นไส้กระซิบที่ใบหู แม่ตัวปลอมมองไม่พอใจ เรนพูดต่อ "นี่แหละพอพูดความจริงก็โกรธ" "อะไรกันสองคนนี้กระซิบกระซาบ อยากอยู่กันสองคนก็ไปสิ"”