icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หนี้รักจอมพยศ

บทที่ 4 ใครสักคนที่เคียงข้าง

จำนวนคำ:1464    |    อัปเดตเมื่อ:16/01/2022

๊ะยังคงเป็นฝีมือแม่เหมือนเคยและยังเน้นอาหารแบบชาวเหนือ ชายหนุ่มเดินทางไปมาระหว่างกรุงเทพฯและเชียงใหม่จนเคยชิน ผิดกับน้องสาวคนเล็กที่อยู่เมืองกรุงจนเคยตัว ดูไม่ค่อยคุ้นชินก

ะคะพี่หม่อน” มาริสาชวนคุยขณะหยิบมะม่วงชิ้นพอดีคำเข้าปา

มอกพาหมอเนยมาเปิดตัวแบบนี้ อ

้องชายอีกสี่คนส่วนเธอเป็นลูกสาวคนเดียวคนสุดท้อง แต่ละคนก็ต่างมีครอบครัวกันไปเกือบหมด เหลือที่น่าเป็นห่ว

ะม่วงไม่หยุดปาก “เมี่ยงกับหนูนาช่วยกันเลือกของชำร่วยงานแต่งงานอยู่ คิว

งสาวคนเล็กนิดหนึ่งก่อนจะย

ไม่แต่งงานแต่การเสียที ครอบครัวเ

ะยังให้พี่แต่

งานแต่พี่หม่อนควรจะม

มานพยื่นมือไปดีดหน้าผากน้องสาวเบาๆ เธออายุเพียงแค่ยี่สิบสี

าหัวเราะคิกคัก “ตอนที่หนูนาไม่มีใครก็ไม่รู้จักจีบ

ริสามาเรียนที่กรุงเทพฯ เพียงลำพัง เขาเป็นห่วงและกังวลกลัวน้องสาวจะระเริงไปกับแสงสีจนเสียผู้เสียคน และเมื่อรู้ว่ามีเพื่อนสนิทก็ต้องสื

ปลือก หญิงสาวรูปร่างอวบเกินพิกัดยิ้มหวานหยดย้อยตรงมาทางทั้งคู่ ผิวขาวซ

มไหล่ของหญิงสาวขาวหมวยอวบระยะสุดท้าย เขาเห็นมารดานั่งคุ

ห็นเหรอคะ อ้อ! ลูกเกดผอมลงใช่ไหมละคะ ถึงไม่

ยของเธอมาเกือบปีแล้ว ถ้าจำไม่ผิดคุณแม่เคยเล่าว่า ตั้งแต่ลูกเกดกลับมาจากเรียนจบจากเมืองนอก เธอมาทานอาหารที่บ้านพร้อมกับคุณแม่ของเธอซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของแม่ วันนั้นมานพกลับมาจากทำงานพอดีก็เลยอยู่กิน

เหมือนน้องสาวคนหนึ่ง ไม่เคยคิดเป็นอื่นไม่ใช่เพราะร่างอวบอ้วนหรอกที่ทำให้เขาปฏิ

งราวในชีวิตของลูกเกด” หญิงสาวตบมือดี

ากก็ได้” มานพรับมาด้วยความเกรง

กๆ ลูกเกดเห็นปุ๊ปคิดถึงพี่มานพทัน

คไท

ะไรเ

รับ ไม่

ไทแบบนั้นซิค

ี่เขาไม่รู้จักชื่อ แต่เธอกลับสอนเขาเก็บเนคไทให้ถูกวิธี น่าแปลกที่ต

ะก็ ลูกเกดจะเหมาซื้อม

อแล้วครับ ขอบคุ

่ะ คือลูกเกดอยากจะชวนดูละครเวทีการกุศ

เปิดรับโบนัส

เปิด
1 บทที่ 1 บทนำ2 บทที่ 2 ระบายยิ้ม3 บทที่ 3 ไม่เคยโทษโชคชะตา4 บทที่ 4 ใครสักคนที่เคียงข้าง5 บทที่ 5 พูดง่ายทำยาก6 บทที่ 6 อุตส่าห์มาช่วยนะ7 บทที่ 7 ไม่นึกว่าจะเจอกันที่นี่8 บทที่ 8 สถานการณ์บังคับ9 บทที่ 9 เธออยู่ที่ไหน10 บทที่ 10 วิตก11 บทที่ 11 พรหมลิขิต12 บทที่ 12 เจอกันบ่อยเกินไปนะ13 บทที่ 13 อยู่คนเดียวแบบนี้นะดีแล้ว14 บทที่ 14 อีกสักครั้ง15 บทที่ 15 ไม่ง่าย16 บทที่ 16 ไร้เยื่อใย17 บทที่ 17 ไม่ได้จริงจัง18 บทที่ 18 เวลาของผมเพื่อคุณเท่านั้น19 บทที่ 19 อายุห่างกันสิบหกปี20 บทที่ 20 ฉายา 'เจ้าหญิงรัตติกาล’21 บทที่ 21 คนอย่างผมไม่ต้องมอมเหล้าผู้หญิง22 บทที่ 22 อยากให้หยุดหรือเปล่า23 บทที่ 23 รับผิดชอบ24 บทที่ 24 ทรมาน25 บทที่ 25 เรื่องในอดีต26 บทที่ 26 กลืนน้ำตา27 บทที่ 27 มีความสุขดี28 บทที่ 28 อะไรมันจะซวยขนาดนี้29 บทที่ 29 ตื่นจากฝัน (ร้าย)30 บทที่ 30 หึง31 บทที่ 31 ไม่มีสิทธิ์32 บทที่ 32 เชื่อใจ33 บทที่ 33 ลูก (จบ.)