ใต้กลลวงของคนเลว

นท

ที่ไม่เ

สียจนไอรีนสะดุ้งสุดตัว ปลายปากกาในมือบางลากเส้นเบี้ยวไปทั้งบรรทั

อุ่นน้องสาวเพียงคนเดียวที่ปิดสนิท มีแสงไฟสว่างลอดออกมาจากใต้รอยเหลื่อมประตูเล็กน้อย

น้าเข้าไปส่องผ่านรูตาแมวออกไปเบื้องนอก เงาร่างของชายฉกรรจ์สองคนในชุดสูทสีเข้มยืนตระหง่านอยู่หน้าประตู ท่าทางของพวกเข

วนัสนันท์ใ

อปลดล็อกและแง้มประตูออกเพียงครึ่งบาน โดย

ุณเป็

ละนิ่งสงบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทั้งที่ก้อนเนื้

ีน โฮลดิ้ง ครับ" ชายคนที่ถือแฟ้มเ

ินของคุณ ธนากร ธ

อุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ไม่มีใครคาดคิด และนับแต่วันนั้น เธอก็พยายามดิ้นรนสะสางภาระทุกอย่างที่พ่อทิ้งไว้ ทั้งหนี้บั

นหนี้บริษัทคุณ"

การเงินและรายการบ

องประตูที่เปิดแคบๆ เข้ามาให้เธอดู มันคือสัญญากู้ยืมเงิน... สลักนามและลงลายมือชื่อโดย ธนากร ธนวัฒน์ ลายเซ็นอันคุ้นเคยที่เธอจำได้แม่นยำเพราะเคยเห็

ียงแผ่วเบาแทบหายไปในลำคอ "พ่อ

ันเองครับ คุณไอรีน" ชายคนนั้นกล่าวด้วยน

ะพบคุณโดยตรง เพื่อหารือเร

คำ ความระแวงและความสงส

น้มศีรษะลงเล็กน้อย ราวกับชื่อนั้นเป็น

ารับคุณที่นี่ แต่หากคุณไม่สะดวกมา..."

้อาจจะซับซ้อนและยุ่

ตัวเดินจากไปนั้น ชัดเจนพอจะทำให้ไอรีนตระหนักได้ทันทีว่า นี่ไ

ออก ทว่าผลลัพธ์ที่ปรากฏกลับน้อยนิดจนผิดสังเกต บริษัทเอเวอร์กรีนถูกจดทะเบียนอย่างถูกต้องในฐานะธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการลงทุน งบการเงินและเอกสารดูสะอาดหมดจดเกินไปจนชวนให้ประหวั

ยงระมัดระวังราวกับกลัวว่าแค่พิมพ์ออกมาก็จะมีใครรับรู้ ประโยคชวนขนลุกอย่าง "อย่ายุ่งกับคนตระกูลนี้" ปรากฏ

ปากบอกความจริงอันแสนหนักอึ้ง เพราะไม่อยากให้น้องสาวที่เพิ่งก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยปีหนึ่งต้องแบกรับความวิตกไป

๊ะ พนักงานขับรถก้าวลงมาเปิดประตูให้เธอด้วยท่าทีสุภาพนอบน้อมราวกับเธอเป็นแขกทรงเกียร

าจนไม่อาจมองลอดเข้าไปเห็นความเคลื่อนไหวภายใน ไอรีนถูกนำทางผ่านล็อบบี้อันหรูหราอลังการ ผ่านระบบรักษาความปลอดภัยหนาแน่น

นังห้องเป็นกระจกบานกว้างรอบทิศทาง เผยให้เห็นทัศนียภาพกว้างไกลของเมืองหลวงที่ทอดอยู่เบื้องล่าง แล

ห้ความเงียบทำงาน และเปิดโอกาสให้ไอรีนได้ลอบสังเกตเขา อลัน เศรษฐโสภณ ดูมีอายุราวสามสิบต้นๆ สว

สึกหนาวเยือกไปถึงขั้วหัวใจกลับเป็นความนิ่งสงบของเขา มันไม่ใช่ความสงบเยือกเย็นธรรมดา แต่เป็นบ

คู่นั้นก็จับจ้องตรงมายังเธอ นิ่งราวเสือจ้องเหยื่อ ไม่กะพริบ

่เป็นคำสั่งทรงพลังที่ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยมารยาทอันตื้นเขิน ไอรีนขยับตัวนั่งล

องฉันเซ็นไว้นั้นมันคืออะไรกันแน่ ตลอดเวลาที่ผ่าน

างเชื่องช้า มุมปากยกขึ้นเป็นรอยย

อนำไปหมุนเวียนในธุรกิจที่ล้มเหลว เขาผ่อนชำระดอกเบี้

หลักฐานการกู้ยืมเรื่องนี้ในบ

รือเส้นทางการเงินไว้ให้ใครตามสืบได้ง่ายๆ" เขาตอบกลับตร

ได้ยินคำปฏิเสธ การบิดพลิ้ว หรือข้ออ้างกลบเกลื่อน แต่ชายตรงหน้ากลั

าทนี่... ก็คือเงินสกปรกน่ะสิ"

ลับเป็นความสนใจที่เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างอัศจรรย์ ราวกับเธอเพ

ีนี่" เขาเอื้อนเอ่

ตอนนี้ ถ้าไม่ร้องไห้ฟูมฟาย ขอร้องอ้อนวอน ก็มักจะพย

ยายามประคองน้ำเสียงให้มั่นคงที่สุด เท่

องล้านบาทมาชดใช้คืนให้คุณได้แ

อยๆ หยัดกายลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินตรงไปยังกระจกบานใหญ่ พลางหันห

เงินของคุณ" ในที

าถี่ด้วยความไม่แน่ใจ

คู่นั้นเปลี่ยนแปรไปอีกครั้ง ครานี้มี

่ทิ้งข้อผิดพลาดไว้ให้ใครย้อนกลับมาเล่นงานผมได้ ผมสืบประวัติคุณมาหมดแล้ว คุณจบบัญชีด้วยเก

ารู้จักตัวตนและภูมิหลังของเธอละเอี

ังจะบอก

เขาตัดบทด้วยน

ของผม ทั้งหมดนั้น... แลกกับการยกเลิ

ว่าจะไม่มีกับดักมืดดำซ่อนอยู่เบื้องหลัง ไ

เงินทองมากพอจะว่าจ้างนักบัญชี

เขาประสานนิ้วมือเข้าหากัน สา

ับผม และคุณก็มีเหตุผลมากพอที่จะไม่มีวันทรยศผม... ไม่อย่า

คั้นเธอไว้ทุกทาง ทว่าในขณะเดียวกัน เธอกลับไม่มีทางเลือกอื่นให้เดินหนี หากปฏิเสธ หนี้สินก้อนโตจะยังคงอยู่อย่าง

คิดบ้างไหมคะ" เธอเ

บัตรแผ่นบางขึ้นมาจากลิ้นชัก นิ้วเรียว

รียบหรูนั้นมีเพียงแค่ชื่อของเขาและเบอร์โทรศัพท์ส่วนตัว... ไม่มีชื่อตำแหน่ง ไม่มีที่อยู่บริษัท ราวกับ

ึดอัดนี้ แต่ก่อนที่เท้าจะก้าวพ้นขอบประตู เสียงเข

่างบางชะงักกึก เธ

.." เขาเอ่ยช้าๆ น้ำเสียงมีรอ

เช่นในละคร แต่เต็มไปด้วยน้ำหนักของความจริงจังที่หนักแน่น ราวกับว่

ล็กน้อย ก่อนจะเร่งฝีเท้าก้าวออกจากห้องไปอย่างรวดเร

ภาพสะท้อนของตัวเองบนผนังกระจกเงา ใบหน้าของเธอซีดเซียวไร้สีเลือด สอง

างสิ้นเชิง โลกที่มีชายคนหนึ่งสามารถมองเธอด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความอันตราย ทว่ากลับทรงอิทธิพลและดึงดูดอย่างน่าประหลาดใน

อนออกจากห้อง ความรู้สึกลึกๆ ที่คอยพร่ำเตือนเธอว่า ต่อให้เวลาสามวันข้างหน้าจะผ่านไปอย่างไร และไม่

อของความจริง ร่างบางเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเบื้องบนที่เริ่มมืดครึ้มด้วยสายฝนที่ก่อตัวขึ้