นท
ที่จั
น้องสาวเพียงคนเดียวของเธอ ก่อนจะออกจากบ้านเพื่อเดินทางไปยังตึกเอเวอร์กรีนด้วยความคุ้นชินกับกิจวัตรใหม่ที่ค่อย ๆ ก่อตัว
วันที่ลงในสมุดโน้ตเล่มเล็กส่วนตัวอย่างระมัดระวัง หลีกเลี่ยงการบันทึกข้อสงสัยใด ๆ ลงในระบบคอมพิวเตอร์ของบริษัทโดยสิ้นเ
ทนำเข้าส่งออกมีรายการ "ค่าธรรมเนียมประสานงานต่างประเทศ" ซึ่งมีมูลค่าสูงลิ่วอย่างไม่สอดคล้องกับปริมาณสินค้าจริง ขณะ
ชีทั่วไปได้อย่างง่ายดาย หากแต่ในสายตาของผู้เชี่ยวชาญเช่นเธอ มันคือรอยต่อท
กับตัวเลขบนหน้าจอ เบญจ์ก็ค่อยๆ ขยับกายเข้า
ะซิบเสียงแผ่ว พลาง
ันแวะลงมาที่ชั้นนี้บ่อยขึ้นมากเลยนะ” ไอร
ว่ายังไงเ
ที่ชั้นนี้เลยน่ะสิ” เบญจ์อธิบา
์ทั้งนั้น แต่สัปดาห์นี้ท่านลงมาด้วยตัวเองถึงส
ราดขึ้นมาบนใบหน้า เธอพยายามสะกดอา
ื่องงานตามปก
ายตาทอประกายพราวระย
ตาคู่นั้นจะทอดมองมาที่โต๊ะของเธอเป็นสิ่งแ
แล้วรีบชวนเปลี่ยนเรื่องกลับเข้าสู่เนื้องาน เบญจ์ยิ้มอย่างรู้ทันก่อนจะย้ายกายกลับไปป
ื่อนร่วมงาน แต่ลึกลงไป เธอกลับไม่อาจปฏิเสธภาพสายตาคู่นั้นที่จับจ้องมายั
งหรูหราก็ดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมองผ่านแผงกั้นโต๊ะ ก็พบร่างสูงตระหง่านของอลันกำลังเดินตรงมา
่างก้มหน้าทำงานด้วยความเกร็งเครียด ราวกับมีใครกดปุ่มลดเสียงข
ไรให้ฉันรับใช
อเคยได้ยินจากห้องทำงานชั้นบน อลันดึงเก้าอี้ว่างจากโต๊ะข้างเคียงมาวางฝั่งตรงข้าม แล้วทิ้งตัวลงนั่งอย่างเ
ถึงสายตาตกตะลึงที่แอบมองมาจากทั่วทุกสารทิศ แม้จ
นอย่างไรบ้าง” อลันเอ่ยถาม สาย
ตอบ พยายามสะกดน้ำเสียง
ญชีของบริษัทในเครือทีละแ
ั่วไป ทว่าสายตาของอลันกลับหนักอึ้งด้วยความหมายบางอย่าง รา
พิเศษ” ในสมุดโน้ตส่วนตัวผุดขึ้นมาในความคิด แ
แต่โดยรวมถือว่าระบบบัญชีวา
วงรู้ทันทีว่าเธอกำลังหลีกเลี่ยงที่จะพูดคว
านรอบคอบ และรู้ว่าเวลาไห
ชมเชย แต่กลับแฝงคำเตือนไว้อย่างแนบเนียน เธอไม่อาจรู้ได้เลยว่าเ
มนักลงทุนที่โรงแรมริมแม่น้ำ”
่จะช่วยสนับสนุนข้อมูลตัวเลขการลงทุนหากจำเป็
ฉันไม่ได้เตรียมตัวสำ
าตอบกลับทันควัน ราวกับจัดเต
กโมงเย็น และชุดราตรีจะถูกจ
องชายหนุ่มตรงหน้าทำให้เธอรู้สึกราวกับไร้ซึ่งสิทธิ์ในการปฏิ
คะ ฉันคิ
ัดขึ้น น้ำเสียงอ่อนลงจนนุ่มนวล
้คุณไปอยู่ตร
ิ้น เหลือไว้เพียงความอ้อนวอนอย่างเด่นชัด จนไอ
ชาประดุจน้ำแข็งในวันแรกได้ละลายหายไป เหลือทิ้งไว้เพียง
ลงค
เสียงที่เอ่ยออกไปเ
ขึ้นอีกนิด เป็นรอยยิ้มท
จอกันค
ั้งชั้นที่แอบมองตามอย่างเงียบเชียบ ทันทีที่บานประตูลิฟต์ปิดสนิทลง เสียงกระซิบก
้วไม่มีผิด!” เบญจ์กระ
กงานคนไหนไปงานเลี้ยงแบบนี้เ
งแก้มทั้งสองข้าง เธอพยา
กงานใหม่ได้เรียนรู้ธุรกิจขอ
ความ ทำเพียงส่งรอยยิ้มกรุ้มกริ่มที่สื่อความหมายชั
ชุดราตรีผ้าไหมเนื้อนุ่มสีครีมเข้มที่ดูหรูหรา ราคาแพงเกินกว่าที่เธอเคยได้สวมใส่ในชีวิตนี้ พร้อมรองเ
้คนบันทึกไว้ตั้งแต
ันคือความรู้สึกอันซับซ้อนที่ผสมผสานระหว่างความตระหนกที่ถูกเฝ้ามองท
้าหล่อ
รียมตัวเดินทางกลับบ้านเพื่อเตรียมตัวสำหรับค่ำคืนที่กำลังจะมาถึง ค่ำคืนที่สัญชาตญา
สินใจหยิบสมุดโน้ตส่วนตัวขึ้นมาซุกซ่อนไว้ใต้
ทว่าความเงียบสงบภายในบ้าน และเสียงขีดเขียนปากกาบนกระดาษของ ไออุ่น น้องสาวเพียงคนเดียวที่กำลังนั่ง
วมชุดราตรีผ้าไหมเนื้อนุ่มสีครีมเข้มผ่าหลังแผ่วเบาที่อลันจั
ดดเด่น ตัดกับผิวขาวนวลของเธอได้อย่างไร้ที่ติ ความประณีตของชุดทำให้เธอมองภาพส
ับ เดินตรงมาเปิดประตูให้เธอด้วยท่าทีนอบน้อมและให้เกียรติ ไอรีนก้าวขึ้นไปนั่งบนเบาะหนังนุ่มสบาย พร้อมห
/0/37490/coverbig.jpg?v=900bddf45bcdc5961433d0ce807d700a&imageMogr2/format/webp)