คู่แท้ของพี่ชายเลี้ยงจอมอัลฟ่า

อง วิโน

รนอกจากเรียนกับทำงานเลย เธอไม่คิดบ้างเหรอว่าควรจะส

่ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจไปก

็นความจริงเพ

ตลอด และไม่เคยสนใจอะ

องงาน ฉันพูดแบ

มจำเป็น ไม

ลี้ยงชีพ และนั่นไ

ิหรือมนุษย์ธรรมดา หลายคนก็ต้อ

่ได้ผิ

กับการเรียนและทำงานหนักตลอดเวลา พ่อแม่เธอต้องภูมิใจใ

ขึ้นมาทันที รอยยิ้มบนใบหน้าฉัน

ามเสียงหลุด สีหน้

้กับเธอมาก่อน ไม่เคยอ

ทำไม ฉันรู้สึกว่า

ียใจที่ควบคุมความรู้สึ

งนี้เลย" อแมนดากล่าวขอโทษ ส

ม่ต้องห่วงหรอก มันผ่านมานานแล้ว ตอนนี้ฉันไม่ได้อ่อนไหวกับเรื่

นแค่ไหน ฉันก็หลอกเ

ธออยู่กับใครล

้ฉันทุกอย่าง เขาไม่อยากให้ฉันทำงานด้วยซ้ำ แต่ฉันรู้สึกว่าจะไปเป็นภาระคนแบบนั้นไม่ได้ เลยรักการทำง

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ฉันโกหกเก

อยากให้เธอเข้าใจว่าฉันจะไม่มีวันเอาเรื่องที่เธอเล่าไปพูดต่อกับใครเด็ดขาด" อแมนดาปลอ

ให้เธอภูมิใจขนาดนั้นหรอก" ฉันหัวเร

ง เธอคงเกลียดฉันแ

กนิด" อแมนดาพูด ดวงตาเป็นประ

ม รู้สึกขอบคุณที่

ธรรมของเธอมีกันกี

ำลาย พยายามอย่างที่สุดที่จะไม่ให้ความกลัวกับความอึดอัดใจปรากฏออกมา ขณะที่ใบ

อแมนดาวางมือลงบนไหล่ฉัน บีบเบ

ก็ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากแล้ว" ฉันตอบ แม้

งบ้าง ว

ันเ

ง แล้วความตึงเค

ุณพระ

งอแมนดา และฉันก็สนิ

น้องใจดีและส

คิดว่าเป็นด

ากหายไปสามปี แล้วการที่เขามาอยู่ที่บ้

สกับดันเต้เสียงยังไ

นกำลังคุยเรื่องจริงจังอยู่นะ" อแมนดาถาม

ค่ไหน แต่ไม่ว่ายังไงพวกเขาก็ยังห่วง

้เลย ทั้งที่ครั้งหนึ่งเขาก็เคยเป็นเหมื

งเราทั้งคู่จากไป ทุกอ

ว่าปีเดียว แล้วเราก็เรียนเลคเชอร์เดียวกัน" เขาด

น้าผากฉัน ต้องยอมรับว่าเขาหล่อเป

เขาดูสมบูรณ์แบบไปหมด ฉันรู้สึกอุ่น

็รู้สึกสบายใจเวลาอยู่กับเข

กขึ้น ไม่งั้นฉันคงตายอยู่กับการเรียนไปแล้ว เพ

ูสวยจนร้อนแรง

ราะกับคำ

ลิกไม่ได้จริง ๆ น

เชียวนะ" อแมนดาปัดมือเขาออกจากหน

มี แสดงออกถึงความรู้ส

เพื่อนฉันด้วยเหมือนกัน ให้พื้นที่ฉันบ้างไ

ตรงกลางระหว่างพวกเขา แล้วจ้อ

่พวกเขาทำตัวเด

ยว่าอะไรทำให้พว

" ฉันหัวเราะออกมา ขณะที่ทั้