คู่แท้ของพี่ชายเลี้ยงจอมอัลฟ่า

อง วิโน

... กร

แต่ฉันไม่สนใจ ฉันไม่มีใ

เข้าออกไปจากหัว แล้วตั

กเขามาก่อน ฉันแค่ไม่อยากให้ใครมาสงสาร และฉ

ื่องนี้ แล้วฉ

ไว้ใจอแมนดากับลูอิส แต่ก็ไม่อยากดึงพวกเขาเข้ามาเกี่ยวข้

นกันหรอก เราจะไปบังคับให้เธอพูดเรื่องที่เธอไม่อยากพูดไม่ได้นะ มันเป็

นไม่เคยอยากเล่ารายละเอ

อิสมาก่อนเหมือนกัน แต่ก็กล

ย” เสียงขอโทษของลูอิสดึ

ม่ทันรู้ตัว ฉันรู้สึกอ่อนแอ อยากวิ่งหนีไปซ่อน แต่ในเม

ร เธอร้องไห้เพราะแกนะ” อแมน

วมท้น จึงปล่อยตัวจมลง

ะไออุ่นนั้นทำให้ฉันกล้าเผชิญหน้ากับความเจ็บปวดที่กดเก็บไว้

้ตั้งแต่แรก ฉันนึกว่าเธอไม่ได้นับว่าฉันเป็นเพื่อน อย่าร้อง

วบคุมไม่ได้ ทำไมสองคนนี้

คนอื่นปฏิบัติกับฉันแบบที่อแมนดากับลูอิสทำก็ได้ พวกเขาตั้งมาตรฐานไว้

ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยแม้แต่จะสบตาเขา ประสาอะไรกับการขึ้

ู้จักประพฤติตัว รู้จักแต่ทำลายอารมณ

ผ้าเช็ดหน้าให้ ฉันเช็ดน้ำตาและ

ูอิสแซว พลางดึงติ่งหูตัวเองเพื่อแสดงว่าสำนึกผิด

ที่ฉันเป็นแบบนี้เพราะความเค

งบ สูดกลิ่นกายแบบลูกผู้ชายที่ปลอบประโล

ให้ลูอิสรู้เรื่องสถานก

หน้าผากฉัน “เธอด

บคอฉัน ทำให้ฉันยิ้มออกมา “ถ้าเ

อบอุ่นดั่งแสงแดด เขาเป็นผู้ชายที่หล่อเป็นอันดับสองเท่า

บกวาดตามองรอบๆ ว่าเขาอยู่ใกล้ๆ หรือเปล่า บางทีฉั

สถามอย่างสงสัย “

ู้สึกลางๆ ว่ามีใครบางคนกำลังจ้องมองฉันอยู่จากเงามืด อาจเ

อิส นายเลี่ยนชะมัด” อแมนดาหัวเ

ิทยาลัยแล้วนะ ไม่ต้องขออนุญาตพี่ชายเธอแล้วไม่ใช่เหร

ี้มาสามปีแล้ว และพวกเขาคอยเป็นกำลังใจให้ฉันมาต

้งสามก็โอบกอดกัน คนที่อยู่รอบๆ

ัวจริง” ทั้งสองคนยิ้มให

้กินอะไรสักหน่อยคงไม่เสียหายอะไร “ลุย

ี่นั่น เธอเป็นคนมีชีวิตชีวามา

ม่ได้รู้สึกเก้อเขินเลย กลับให้ความรู้สึกสบายใจแ

ๆ อยู่ได้” อแมนดาถามเมื่อ

ายหน้า บอกเป็น

ันเสร็จ ฉันก็กล่

แต่ที่นั่นปิดอยู่ บางทีสายเมื่อกี้อาจโทรมาจากที่นั

วเดินตรงไปที่ห้องของ

นบ้านหลังนี้ ให้ความรู้สึกเหมือนถูกสร้างมาเพื่อฉันโดยเฉพาะ ท

ก็พอให้ฉันอย

๊าก