คิดว่าจะได้แต่งกับหนุ่มเจ้าสำราญ กลับได้แต่งกับอาแท้ๆ ของเขา

าก็ขอตัวผละไปต้อนรับแขกคนอื่น โดยปล่

็นดูเป็นอย่างยิ่ง ทั้งยังร่าเริงสดใสเป็

ทนปัณณวิชญ์ จึงเอ่ยถามขึ้นว่า “ปกติแล้วคุณ

ศาก็รู้สึกว่าคำพูดน

ึ้นได้ว่า นี่คือคำถามคำเดีย

ต่น้ำเสียงก็ยังคล้ายกันอยู่บ้าง

นเช่นนั้นเลย นางไม่อยากกลายเป็นแ

ส่งของบางอย่างมาให้ข้า ข้าชอบมาก จึงคิดว่า

ัฒนเกีย

รียกขานที่แ

รู ทั่วทั้งเมืองหลวงใครพบเห็นเขาก็ล้วนต

ี้ พอฟังแวบแรก นางยังนึกว่าญา

ชาย” เช่นนี้ รังเกียจว่าท

งใจปานนี้ อีกประเดี๋ยวก็จะเป็นคนครอบครัวเดียวกั

า “น้ำใจอย่าง

ยว ยิ่งไปกว่านั้นระหว่างนางกับปัณณวิชญ์ยังไม่มีความรู้สึกผูกพันใดๆ ต่อก

กันและกัน วันหน้าหากจะเจรจาข้อตก

้อยแล้วกล่าวว่า “เช่นนั้นพี่ญาณิศาก็มอบพว

ศาชะ

รสนิยมกลับสูงส่งสง่างา

ีบางอย่างผิดปกติ ทว่าก็ไ

่านหนังสือนิยายชาวบ้านว่าต่ำต้อย แล้วนางจะกล้าเยา

ใจของปาริชาตก็กระตุกวูบ เป็นจริงดัง

ริงท่า

บายบางอย่าง ทว่าด้านหลั

อิญจริง วันนี้เจ

าในชุดกระโปรงสีขาว กำลังก้าวย

้นแตะปิ่นหยกฝังทองลาย

่น!” หงโต้วร้อ

ึงเพียงนั้น เว้นเสียแต่

ี้ เพราะปิ่นอันนั้นคือของที่ญาณิศาไปช่วย

่องประดับ ทั้งยังถามนางว่าชอบ

ณหนูของตน ทั้งยังคิดว่าในที่สุดรชตก็ม

าดฝันว่า นั่นคือของขวัญว

นางจึงไปหารชตด้

จะได้ยินถ้อยคำที่เชื

อย่างน้อยก็จะไม่ประจบสอพลอผู้มีอำน

ั่นแหละที่เป็นคนที

นเคยพูดไว้ในตอนนั

เพียงแค่สามปีส

ันสิ

หรือ?” ลลิตาหันไปมองปาริชาต

ณิศาชัดเจน จึงนึกว่าคนที่นั่งอยู่ข

ป็นแก้วตาดวงใจของตระกูล

ับญาณิศา แถมยังพูดคุ

กน้องญาณิศาด้วยหรือ

กแล้ว ไม่เพียงแต่รู้จักนะ ต่อไปพวก

แอบอยู่กับนาง ทั้งยังใช้ใบหน้าคลอเคลียเห

งสองด้วยความตื่นตะลึง ในใจอดไม่ไ

หลายครา ทว่าทุกครั้งปาริชาตกลับเย็นชาจนแทบไม่อยากจะเอ่ยปากพูดคุยด้วยสักก

็นน้องญาณิศาออกมาร่วมงานเลี้ยงเที่ยวเล่นเช่นนี้ ประเดี๋ยวให้ข้าแนะนำสหายพี่น้องให้เจ้ารู

เสียงสนิทสน

จะกลอกตาข

เสแสร้ง

ับคุณหนู ขอเพียงเป็นสิ่งที่หยิบจับถูกตาต้องใจคุณหนูของตน ต่

กลับเป็นคนใจดำ

บความอยุติธรรมเพราะคู่ชายโ

่นได้สิ้นสุดลงแล้ว คุณหนูได้เ

เพียงนี้ ทั้งมีอำนาจวาส

ฮูหยินราชครูของข้าแล้วร้องไห้น้ำตานอง

ด่าสาปแช่

จึงหันไปมองญาณิศาด้วยความสงสัย “พี่

ต่จะปรายตามอง

อนลง สีหน้าแข็งค้างไปท

่สนิทกับผู้ใดทั้งนั้น น้องญาณิศาทุ่มเททั้งใจไปที่ซื่อจื่อตระกูลศิริวัฒน์ จะเอาเวลาที่ไหน

ว! หงโต้วโกร

ูหยินมีชาติกำเนิดมาจากโจรป่า ถากถางว่าตระกูลจิรภักดีมีชาติ

ว่ารชตกลับยังคงไม่แยกแยะถูกผิด บีบบังคับให้คุณหนู

อด มองคนผิดไป เพิ่งจะรักษาหายเมื่อสองสามวันก่อน ย่อมทนมองสิ่งสกปรกไม่ได้

รเป็นสิ่งส

ว่าตนเอง

สกปรก ทั้งยังแสดงสีหน้ารังเกี

ช่างน่าสงสารยิ่งนัก ถือโอกาสตรวจสมองด้วยเสียเลย อย่าได้ทำตัวเหมือ

ลึง เลือดลมในกายพ

เป็นหมาบ้า! ใครให้

ปาริชาตที่อยู่ด้านข้างว่า “ปาริชาต

ในเรือนของพี่สาวลูกพี่ลูกน้องยังมีดอกม่อจวี๋ที่บานสะพ

ได้รับผลกระทบจากคำพูดของลลิตาแม้แต่น้อย ขณะเ

กพี่ลูกน้องของข้าตั้งแต่เ

งลลิตาพลันเปลี่ยนเป็

อญาณิศาเดินจากไปต่อหน้าต่อต

สีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกขอ

รงๆ “คุณหนูสุริยวงศ์ป่วยก็รีบไปรัก

วเร็วๆ ออกจากคฤหาสน์พระยาพิทักษ์ แล

ี่ยนใจขึ้นมา ลลิตาดึงปิ่นทองบนศีรษะออก แ

.