icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
เรือนรักเรือนเสน่หา (เรือนคุณพระ)

เรือนรักเรือนเสน่หา (เรือนคุณพระ)

ผู้เขียน: ชนิตร์นันท์
icon

บทที่ 1 EP.1

จำนวนคำ:1316    |    อัปเดตเมื่อ:24/01/2022

ท้าก้าวเดิน ดวงตาสวยเบิกกว้างด้วยความฉงน ด้วยนี่คือสิ่งใหม่ที่ไม่เคยได้ย

ตาลงหลับพริ้ม ดั่งจะซึมซับทุกท่วงจังหวะกังวาน ทุ้ม ต่ำ ลุ่มลึก

เป็นท่วงทำนองช่างแปลกไม

าจะใช่ แต่ก็ไม่นะ... เ

ตนเอง ก่อนจะเม้มเข้าหากันเพียงนิดอย่างครุ

ให้ได้ หล่อนมั่นใจว่าต้องเป็น ‘เครื่องสาย’ อย่างแน่นอน แ

งชัดนี้ดังออกมาจากห้องด้านในแน่นอน ท่วงทำนองยังคงขับขานเปล่งออกเป็นเสียง

งตากว้างขึ้นอีก เพราะหล่อนเห็นแล้วว่าต้นกำเนิดแห่งเสียงนั้นเป็นเครื่องสายขนาดใหญ่คล้าย

ายก่อกำเนิดเป็นเสียงที่แตกต่าง มือขวาจับคันชักเค

งคล้ายถูกโอบกอด บ่งบอกว่าผู้เล่นนี้ถนอมเครื่องดนตรีราวกับสิ่งล้ำค่า ด้วยทุกปลายนิ้วของเขาที่ขยับไปมาสลับกับมือที่เคลื่อนคันชักไปบนเส

่อได้เห็นผู้บรรเลงบทเพลงได้ชัด บุรุษผิวขาวราวหยวก ใบห

บเร้นกายเข้าหลังบานประตู ทว่าหัวใจสาวรุ่นที่เต้นระรัวกล

ข้าราชสำนัก ณ ที่แห่งนี้ไม่ผิดแน่ เพราะนี่คือ ‘กรมมหรสพ’ และเครื่องสายที่คล้ายอยู่ในอ้อมกอดของเขาก็คงเป็น ‘ซอฝรั่ง’ อย่างที

งสูงใหญ่ผู้หลับตาพริ้มด่ำดื่มกับท่วงทำนอง โดยมิรู้เลยว่ามีใค

เด่นไปด้วยเครื่องหน้าที่ชัดลงตัว ไม่ว่าจะเป็นเรียวคิ้วเข้ม เปลื

ิ้มนั้นเปิดขึ้นมอง อยากเห็นว่าสิ่งที

แอบดูอะ

องมิได้แอบ

อมทำท่าจะชะเง้อดูว่าภายในห้องนั้นมีใครอยู่ ด้วยเสียงดนตรีที่ขับขานแม้

รอยู่ เจ้าพนักงานดนตรีกำลังซ้อมอยู่รึ เอ... แต่เครื่องดนตรีชนิด

่อผู้เป็นพี่สาวชะเง้อ

่าน้อยกันดีกว่าค่ะ ป่านนี้คุณย่าท่านคงเตรียมหว

ีพิรุธเยี่ยงนี้ พี่ยิ่งต

าเข้าไปดูอีกครั้ง ใคร่รู้ว่าเหตุใดคนด้านในจึงหยุดบรรเลง และภาพที่เห็นก็ทำให้ดรุณีน้อยนิ่งอึ้ง ด้วยดวงตาคมเข้มคู่นั้นที่มองมาพ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เรือนรักเรือนเสน่หา (เรือนคุณพระ)
เรือนรักเรือนเสน่หา (เรือนคุณพระ)
“"แม่บุษรออยู่ที่นี่นะ ประเดี๋ยวฉันจะให้บ่าวไปเอายาที่เรือนคุณแม่ กินยาสักหน่อย ก็จะดีขึ้น" ศรพูดทำท่าจะลุกออกจากเตียง ทว่าเปลือกตาที่เปิดออกพร้อมดวงตาฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำกลับทำให้ศรไม่กล้าก้าวจากไป เขาค้อมกายเหนือร่างที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง ฝ่ามือประคองสองแก้ม สบสายตาฉ่ำชื้นนั้น ดวงตาของหล่อนสื่อความหมายจากหัวใจจนหมดสิ้นแล้ว "หล่อนไม่อยากให้ฉันไปหรือ" เจ้าของใบหน้าสวยแดงก่ำด้วยพิษไข้ปิดเปลือกตาลง ก่อนจะพยายามลืมขึ้นมองเขา พยักหน้าน้อยๆ บ่งบอกว่าหล่อนต้องการอย่างนั้นจริงๆ นั่นทำให้หัวใจของศรไหววูบก่อนจะเต้นแรงรัวเร็ว เขายิ้มให้หล่อน ประคองสองแก้ม ดวงตาคมแต่หวานไปด้วยความอ่อนโยนจ้องใบหน้าน้อยๆ นั้น "ได้ พี่จะไม่ไปไหน พี่จะอยู่กับน้อง น้องหลับตานะ พักสักหน่อย ประเดี๋ยวค่อยตื่นมากินยาก็ได้ พี่... พี่จะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน จะอยู่กับน้อง" "รอพี่นะ ที่จะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย จะทำทุกอย่างให้ถูกต้อง รอพี่นะแม่บุษ" เสียงทุ้ม หวานและกรุ่นไปด้วยความอ่อนโยน แม้จะไกล ทว่าบุษบายังรับรู้ได้ว่าเขาพูดกับหล่อน หากนั้นคือความฝัน ก็คงเป็นฝันที่ดีสุด "พี่จะรักน้องให้เต็มหัวใจ" เสียงจากหัวใจบ่งบอกร่างที่กกกอด และเมื่อบุษบาเบียดร่างเข้าหาเขามากขึ้น ศรยิ้มก่อนจะตระกองกอดร่างแบบบางแนบแน่น เขาอยากกอดหล่อนแบบนี้ทุกค่ำคืน”