icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เรือนรักเรือนเสน่หา (เรือนคุณพระ)

บทที่ 5 EP.5

จำนวนคำ:1335    |    อัปเดตเมื่อ:24/01/2022

ะเบนสีนวลจันทร์ สวมเสื้อตัวในสีขาวและตัวนอกเป็นสูทสีดำผูกหูกระต่ายแบบฝรั่ง ด้วยพ่อศรนั้นเป็นเจ้

องแม่ งา

ยเป็นที่รักของเจ้านายหลายพระองค์ จนได้บรรดาศักดิ์คุณพระตั้งแต่ยังหน

้ เพราะเครื่องแต่งกายของแม่ในค่ำคืนนี้ แม่นุ่งซิ่นตามราชนิยม สวมเสื้อตัดเย็บจากผ้าแพร

ปพร้อมกับผม

เยี่ยงไรก็ต้องข่มไว้ให้จงมั่น ทั้งผู้ที่ทำให้ขุ่นใจนั้นเป็นมารด

แล้วหรือยังเท่านั้น ประเดี๋ยวแม่จะแวะไปเรือน

มจีนเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ” ศรพูดดักคอเพราะคุณป้า

งค้อนวงใหญ่ให้ลูกชาย เมื่อพ่อศรช่

ล้ว แต่แม่ล่ะ จะได้เห็นหลานก่อนตายรึเปล่าก็ยังไม่รู้ พ่อศรก็ไม

่ครับ ขอเวลาผม

าไว้ ด้วยเรื่องคู่ครองเป็นเรื่องของพรหมลิขิตและพระพรหมท่านก็ขีดชะตาให้เขาไม่มีหัวใจให้ใครอีกแล้ว

าไปแล้ว ดูพ่อไกรเกลอของพ่อศรสิ เขาจะได้อุ้มหลานกันแล้ว แต่นี่พ่อศรของแม่ เมียสักคนก็ย

วงรู้ใจเขา ไยเขาไม่อยากมีครอบครัว ไยไม่อยากมีเมียมีลูก แต่เ

่า สร้างเสียใหญ่โ

ตึกนี้ก็เพราะพ่อศรตั้งใจสร้างตึกขาวไว้เป็นเรือนหอ ทว่าว่าที่แม่เรือนกลั

าะจะโทษว่าทางนั้นผิดก็ไม่ได้ หรือจะโทษว่าพ่อศรผิด ก็กล่าวโทษได้ไม

แม้นเป็นหล่อนเอง หล่อนก็ต้องเลือกชายสู

งจะไปทำหน้าที่สำคัญแท้ๆ แต่แม

้ติดใจอะไรแล้วครับ ส่วนเรื่องเมียเรื่องหลานคุณแม่วางใจได้ หา

ทุกครั้ง ถ้าเดือนยี่นี้ยังไม่แต่ง แม่จะหา

ูกใจใคร ผมจะยอมตามใจคุณแม่ แต่ตอนนี้

ดใหญ่ที่ข้างแก้ม ก่อนจะเดินตรงไปข

ะงาน ‘ซิมโฟนี คอนเสิร์ต’ ที่พระเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าฯ ให้จัดการแสดงในค่ำคืนนี้ ณ โรงละครหลวงสวนมิส

แม่จะทำให้พ่อศรคนเดิมของแม่กลับคืนมา ตึกขาวนี้จะ

่อนจะทำทุกทางให้วันเวลาอมทุกข์ของลูกชายจบลงสักที เพราะ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เรือนรักเรือนเสน่หา (เรือนคุณพระ)
เรือนรักเรือนเสน่หา (เรือนคุณพระ)
“"แม่บุษรออยู่ที่นี่นะ ประเดี๋ยวฉันจะให้บ่าวไปเอายาที่เรือนคุณแม่ กินยาสักหน่อย ก็จะดีขึ้น" ศรพูดทำท่าจะลุกออกจากเตียง ทว่าเปลือกตาที่เปิดออกพร้อมดวงตาฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำกลับทำให้ศรไม่กล้าก้าวจากไป เขาค้อมกายเหนือร่างที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง ฝ่ามือประคองสองแก้ม สบสายตาฉ่ำชื้นนั้น ดวงตาของหล่อนสื่อความหมายจากหัวใจจนหมดสิ้นแล้ว "หล่อนไม่อยากให้ฉันไปหรือ" เจ้าของใบหน้าสวยแดงก่ำด้วยพิษไข้ปิดเปลือกตาลง ก่อนจะพยายามลืมขึ้นมองเขา พยักหน้าน้อยๆ บ่งบอกว่าหล่อนต้องการอย่างนั้นจริงๆ นั่นทำให้หัวใจของศรไหววูบก่อนจะเต้นแรงรัวเร็ว เขายิ้มให้หล่อน ประคองสองแก้ม ดวงตาคมแต่หวานไปด้วยความอ่อนโยนจ้องใบหน้าน้อยๆ นั้น "ได้ พี่จะไม่ไปไหน พี่จะอยู่กับน้อง น้องหลับตานะ พักสักหน่อย ประเดี๋ยวค่อยตื่นมากินยาก็ได้ พี่... พี่จะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน จะอยู่กับน้อง" "รอพี่นะ ที่จะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย จะทำทุกอย่างให้ถูกต้อง รอพี่นะแม่บุษ" เสียงทุ้ม หวานและกรุ่นไปด้วยความอ่อนโยน แม้จะไกล ทว่าบุษบายังรับรู้ได้ว่าเขาพูดกับหล่อน หากนั้นคือความฝัน ก็คงเป็นฝันที่ดีสุด "พี่จะรักน้องให้เต็มหัวใจ" เสียงจากหัวใจบ่งบอกร่างที่กกกอด และเมื่อบุษบาเบียดร่างเข้าหาเขามากขึ้น ศรยิ้มก่อนจะตระกองกอดร่างแบบบางแนบแน่น เขาอยากกอดหล่อนแบบนี้ทุกค่ำคืน”