icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ทัณฑ์เถื่อน

บทที่ 4 ตอนที่ 4

จำนวนคำ:2088    |    อัปเดตเมื่อ:31/01/2022

นท

์พยักหน้ารับด้วยความดีใจเม

ามกลับด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนแปลงไปเป็นนุ่มทุ้มเหมือนจะหยอกเย้าอยู่ในที นัยน

มไม้เต็มมือ แต่การที่มีสาวน้อยวัยใสและน่ารักมาให้ความสนใจ ก็ดีไม่น้อยทีเดียว เขาไม่ได้เจ้า

กับเด็กหน้าไม่อาย กลางวันแสกๆ ยังส่งสายตายั่วยวนให้ท่าคู่หมั้นจอมเจ้าชู้ของเธอโดย

อ่อนหวานอ่อนโยนและเรียบร้อย เป็นคนเข้มแข็ง แต่ยามที่อยู่ต่อหน้าหญิงคนใดที่พร้อมจะแย่งชิงคู่หมั้นไปจากอก เธอก็พร้อมที่จะแปลง

นใจผู้หญิงคนไหน เข้าใกล้ใครหญิงสาวก็จะหาเรื่องหาราว ใช้อาการป่วยของตนเองให้เป็นประโยชน์ ตอนแรกๆ เขาก็ใจอ่อนนะ แต่พอนานวันเข

ื่นแช่มชื่นขึ้นมาทันทีอย่างดูถูกเหยียดหยาม คิ้วเข้มได้รูปเลิกขึ้นเล็กน้อย ขณะแสยะปากออก ก่อนจะสอดมือกอดแขนแกร่ง วางมือบ

มีเพื่อนพาไปไหนมาไหนด้วย ในขณะที่สองก็ไปพบปะสังสรรค์กับเพ

ถ้าได้มาเป็นเพื่อนเจ้า

แปลเปลี่ยนเป็นหลายคนและลอยไปมา มีลมพุ่งมาจากทุกทิศทุกทางจนในหูอื้ออึ้ง มือและเท้าเย็นจัด แม้กระทั่งร่างกายก็เย็นยะเยือกรา

มาได้ว่าจะต้องรับร่างของนายสาวไว้ไม่ให้ล้ม ก็รีบถลาไปรับร่างของมณีมณฑ์ แต่เพราะคนป่วยท

้มกองบนพื้นที่ร้อนจัด เขาสอดแขนระหว่างข้อพับและแผ่น

สียงเหมือนจะตวาดด้วยความเป็นห่วงแม่สาวน้อยที่มาป

ก็จำต้องให้ความช่วยเหลือเป็นการเร่งด่วน ร่างโปร่งบางถลาไปที่รถเปิดออกพร้

ั้นไปจากอก จนพบผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กจากกระเป๋าใส่ประจำกายพร้อมน้ำแร่สะอาดที่มีอยู่ครึ่งขวด

ำเสียงกังวล เธอยกมือขึ้นปาดเหงื่อบนใบหน้าที่คิดว่าตอนนี้คงจะแด

้านก่อนดีกว่า” ศ

ลมไปอีกคนเหมือนกัน ทำไมเมืองไทยมันถึงร้อน

ารได้เจอสาวน้อยแสนสวยเข้ามาทักทายทอดสะพานให้ แต่การเดินทางอันยาวนานจากอังกฤษมาถึงเมืองไทยบวกก

ได้เช่นกัน เธอรีบวิ่งไปที่ใต้ร่มไม้ใหญ่ พลางยกขึ้นมาพัดวีลมเข้าหากายเผื่อผ่อนคลายร้

งแต่วันนั้นที่เป็นลมจวบจนถึงวันนี้ก็ปาไปเกือบจะเดือนแล้วที่เธอได้แต่แอบม

งสัญญาณบอกคอยก่อนนะ ไม่นานจะกลับมาหา แต่เป็นการรอคอยที่ไร้จุดหมาย เพราะชายหนุ่มอยู่กับคู

ำจนเจ็บไปหมด ความเย็นเกาะกุมทั่วร่าง เหงื่อผุดขึ้นจนเต็มใบหน้า ฟันขาวข

เลย เพียงแค่ได้เห็นว่ามีหญิงสาวที่ไม่ใช่เธออยู่ในอ้อมแขนของศรวัณ เธอก็เจ็บ

งานกับผู้หญิงคนนั้นไม่ไ

หัวมณีมณฑ์ตั้งแต่ได้รู

ก็ยังไม่หยุดทำงาน ครุ่นคิดถึงวิธีขัดขวางไ

ช้าไป ผิดที่ผู้หญิงคนนั้นด้วย คอยควบคุมทุกฝีก้าว จนพี่สองปลีกตัวมาหาเธอไม่ได้ ศรวัณคงกำลังรอให้เธอทำบางสิ่งบางอ

ป็นไปได้และความเป็นจริง สมองเธอหมุนเป็นเกลียวเหมือนลูกข่าง หลายต่อหล

เปิดรับโบนัส

เปิด
ทัณฑ์เถื่อน
ทัณฑ์เถื่อน
“"แล้วทำไม ถ้าฉันทำผิดจริง คุณก็หาหลักฐานและแจ้งตำรวจให้มาจับตัวฉันไปลงโทษสิ แต่ที่คุณทำ...ทำเหมือนกับบ้านเมืองไม่มีขื่อมีแป อยากจะทำอะไรก็ทำ คุณมันหน้าไม่อายรังแกคนไม่มีทางสู้เหมือนกันแหละ" มณีมณฑ์เถียงหัวชนฝาบ้างก็ถูไถไปข้างๆ คูๆ "ฉันไม่เถียงกับเธอแล้ว รีบเก็บกวาดทำความสะอาดห้องนี้ให้เรียบร้อยดีกว่า เพราะถ้าไม่ทำ ฉันมีวิธีการอีกนับสิบที่จะทำให้เธอต้องเจ็บปวดไปจนตาย อยากรู้ว่าฉันพูดจริงหรือเปล่า ก็ตัดสินใจเองแล้วกัน" เมื่ออีกฝ่ายข่มขู่มา โทสะของมณีมณฑ์พุ่งขึ้นสูงลิ่วในทันที ทั้งหมอน ผ้าห่มและรวมถึงข้าวของที่แตกกระจายตกหล่นอยู่บนเตียงต่างก็ปลิวว่อนไปที่ร่างใหญ่ซึ่งหลบอย่างรวดเร็ว เธอยังไม่ทันเผลอด้วยซ้ำ อพอลโล่ก็เดินเข้ามาคว้าร่างเล็กเข้าไปหา จับแขนเล็กบีบจนแทบจะหักออกเป็นสองท่อน "ฤทธิ์มากเหลือเกินนะผึ้ง อย่างนี้ถ้าไอ้ศรวัณมันตัดสินใจเลือกเธอไปเป็นนางบำเรอ ฉันว่าไม่เกินสามวันมันคงทิ้งเธอให้นอนเหี่ยวแห้งหัวโต เหมือนอีแก่ที่เขายกขึ้นหิ้ง แล้วก็ไปหาผู้หญิงคนไหมที่นุ่มนวลและอ่อนหวานกว่า ผู้หญิงไวไฟร้อนแรงอย่างเธอคงจะทนไม่ได้" อพอลโล่ได้แต่ยิ้มหยัน "ขนาดคนที่ปากเธอบอกว่าเกลียดเข้าไส้เข้ากระดูกดำอย่างฉัน พอแตะนิดแตะหน่อยก็พร้อมที่จะก้าวขึ้นเตียงอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว"”