icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ทัณฑ์เถื่อน

บทที่ 9 ตอนที่ 9

จำนวนคำ:2102    |    อัปเดตเมื่อ:01/02/2022

นท

บดเบียดกระแซะกายนุ่มนิ่มเขาห

่อยก็พร้อมจะนอนแบให้ ถึงเขาจะไม่ชอบผู้หญิงใจง่ายแต่กั

ไปกันดีกว่

เจียนมาให้เพื่อเขาจะได้ใช้อุดปากมณีมณฑ์ จากนั้นก็มีเชือกเพื่อให้ใช้มัดมือเล็กเสียแน่นจนได้เห็นรอยสีแดงบนผิวนวลเนียน แต่ไม่ได้

้า ความกลัวที่มี ทำให้ลมหายใจก็เริ่มติดขัด เหนื่อยอ่อนจนแทบจะทรุดกองลงบนพื้นห้อง แต่ถึงจะอย่างนั้นเธอก็ไม่ยอมให้ความอ่อนแอมาขัดขวาง เ

้เงื้อมมือฉันไม่พ้นหรอกน่า ผู้หญิงร้อนเร็วอย่างเธ

ละไร้ความรู้สึก เขาคงจะสนุกกับการเอาคืนที่ผู้หญิงคนนี้คน

ฉันนะกระเหี้ยนกระหือรืออยากมอบความสุขให้เธอแทบแย่แล้วละ” เอ่ยด้วยน

องหาทางออกจากเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด ถึงมือจะถูกมัด แต่เมื่อมันอยู่ด้านหน้าเธอก็ยังใช้ประโยชน์จากมันไ

” ไม่ได้เจ็บปวดกับการกระทำของมณีมณฑ์หรอกนะ แต่ม

ะ! เพี

้ายชายหนุ่มอีก เธอคงจ

ส่วนแม่ ก็คงจะเฝ้าดูผลนิศามณีที่โรงพยาบาลอยู่ในใจ สิ่งที่เธอก่อขึ้นทำให้แม่ไม่สบายใจมากพอแล้ว ถ้าเธอหายตัวไปอี

าบ้านหญิงสาว เขาก้าวตามติดไปก่อนที่จะยื่นมือไป

ระณามหยามเหยียดด่าว่าเธอเป็นผู้หญิงหน้าด้าน คิดจะฆ่าคนเพื่อแย่งคนรักของคนอื่

อได้ เท้าที่ไม่ถูกมัดอยู่ก็พยายามถีบและดันร่างหนาใหญ่ให้ถอยห่าง ถึงช่องทางให้เอาตัวรอดจะเพ

ข้มเป็นประกายแข็งและดุกร้าว อีกทั้งน้ำเส

างขา ให้พวกมันมอบความเป็นผัวให้เธอที่นี่ ต่อห

..ใบหน้าเขาเหมือนกับถูกหน้ากากเคลือบ ใ

ยักหน้ายอมแพ้ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังรู้สึกไม่ไว้วางใจผู้หญิงตรงหน้าแม้แต่น้อย การที่คนเราจะ

ง่ายๆ หรืออยากจะลอ

นลมไม่ยอมตื่นขึ้นมา อีกทั้งตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมากลัว จะร้องไห้ ยิ่งเธอร้องไห้คร่ำครวญ ยิ่ง

ออกจากปากได้แล้ว จึงเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะไม่ให้แข็งกระด้างจนเกินไป ถ้าอีกฝ่ายยอมปล่อย การจะหนีก็ทำได

ัง ทำไงด

มุมปากด้านหนึ่งก่อนที่มันจะจางหายไปเหลือไว้เพียงแค่ความดุร้ายและแข็งกร้าว เขา

ึ้นสูงอย่างไม่สนใจ เรื่องอะไรจะทำตามคำสั่งบ้าๆ ของคนเอาแต่ใจนี่ง่ายๆ กัน

ลอดนะ เพราะฉันอยากรู้ว่าเธอจะ

าววับมีเลศนัยที่ไล่มองจากปลีน่องขาวเนียนไล่ไปอย่างเชื่องช้า ก่อนจะหยุดตรงบางส่วนของกายสาว แล้

ต่ก็เหมือนกับถูกตรึงจนแข็งเป็นหิน น้ำลายเหนียวๆ ไหลติดลำคอ เธอไม่ใช่คนโง่ที่

ให้เขียนอะไรก็บอกมา ไอ้คนเฮงซวย” สุดท้ายมณีมณ

่คนตัวใหญ่ที่ดูเหมือนว่าใบหน้าและแววตาสีสนิมวามวาวผุดรอยยิ้มพอใจขึ้นมาเล

หยียดหยามให้ต้องเจ็บใจก่อนจะไล่มองไปคนอื่น แต่ละคนที่ดูเหมือนจะกระเหี้ยนกระหือรือในการจับตัวเธอครั้งนี้เสียเหลือเกิน ก่อนที

นี่จะยอมง่ายจนเกินเหตุเสียแล้ว มือใหญ่ยกขึ้นลูบไล้ปล

เปิดรับโบนัส

เปิด
ทัณฑ์เถื่อน
ทัณฑ์เถื่อน
“"แล้วทำไม ถ้าฉันทำผิดจริง คุณก็หาหลักฐานและแจ้งตำรวจให้มาจับตัวฉันไปลงโทษสิ แต่ที่คุณทำ...ทำเหมือนกับบ้านเมืองไม่มีขื่อมีแป อยากจะทำอะไรก็ทำ คุณมันหน้าไม่อายรังแกคนไม่มีทางสู้เหมือนกันแหละ" มณีมณฑ์เถียงหัวชนฝาบ้างก็ถูไถไปข้างๆ คูๆ "ฉันไม่เถียงกับเธอแล้ว รีบเก็บกวาดทำความสะอาดห้องนี้ให้เรียบร้อยดีกว่า เพราะถ้าไม่ทำ ฉันมีวิธีการอีกนับสิบที่จะทำให้เธอต้องเจ็บปวดไปจนตาย อยากรู้ว่าฉันพูดจริงหรือเปล่า ก็ตัดสินใจเองแล้วกัน" เมื่ออีกฝ่ายข่มขู่มา โทสะของมณีมณฑ์พุ่งขึ้นสูงลิ่วในทันที ทั้งหมอน ผ้าห่มและรวมถึงข้าวของที่แตกกระจายตกหล่นอยู่บนเตียงต่างก็ปลิวว่อนไปที่ร่างใหญ่ซึ่งหลบอย่างรวดเร็ว เธอยังไม่ทันเผลอด้วยซ้ำ อพอลโล่ก็เดินเข้ามาคว้าร่างเล็กเข้าไปหา จับแขนเล็กบีบจนแทบจะหักออกเป็นสองท่อน "ฤทธิ์มากเหลือเกินนะผึ้ง อย่างนี้ถ้าไอ้ศรวัณมันตัดสินใจเลือกเธอไปเป็นนางบำเรอ ฉันว่าไม่เกินสามวันมันคงทิ้งเธอให้นอนเหี่ยวแห้งหัวโต เหมือนอีแก่ที่เขายกขึ้นหิ้ง แล้วก็ไปหาผู้หญิงคนไหมที่นุ่มนวลและอ่อนหวานกว่า ผู้หญิงไวไฟร้อนแรงอย่างเธอคงจะทนไม่ได้" อพอลโล่ได้แต่ยิ้มหยัน "ขนาดคนที่ปากเธอบอกว่าเกลียดเข้าไส้เข้ากระดูกดำอย่างฉัน พอแตะนิดแตะหน่อยก็พร้อมที่จะก้าวขึ้นเตียงอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว"”