icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
โซ่หัวใจไฟเสน่หา

โซ่หัวใจไฟเสน่หา

ผู้เขียน: ปูริดา
icon

บทที่ 1 ตอนที่ 1

จำนวนคำ:2219    |    อัปเดตเมื่อ:31/01/2022

นท

วอวบอิ่มด้วยวัยสาวแล้วย้อนกลับขึ้นมาใหม่ กลิ่นกายหอมกรุ่นยามเธอเดินผ่านไปมาเสิร์ฟอาห

ละอยากจะรู้ว่าถ้าร่างเล็กบอบบางนั้นมาอยู่ใต้ร่างของเขา เสียงครางของเธอจะเป็นอย่างไร ผิวเนื้อเธอจะเนียนแ

แต่ทำไมเขาต้องไปสนใจกับสาวน้อยที่หน้าตาเหมือนเด็กนักเรียนคนนี้ด้วย รูปร่างก็เล็กบอบบางความสูงน่าจะปร

ายสดชื่นและแจ่มใส เสียงเพลงในไนต์คลับดังสนั่น พนักงานเสิร์ฟแต่ละคนต่างก็ทำงานกันอย่างขะมักเขม้น วันนี้แขกในร้านเยอะเป็นพิเศษเพร

ิวันนี้ลูกค้าก็เยอะ

ริมฝีปากหนาและแดงอย่างคนมีสุขภาพดีแม้ว่าจะทำงานกลางคืนอยู่ตลอด แม้ปากจะพูดกับหญิงสา

ต์ วันนี้คนเยอะม

นุ่มไปใบหน้าสวยเ

พี่กานต์ก็รู้ว่าเราทำน

ญ่ แต่จะว่าไปเธอก็โชคดีกว่าใครหลายๆ คนที่มาจากต่างจังหวัด เพราะเธอมาที่นี่เพียงแค่อ

้ดีเด่นอะไร ค่อนไปทางอ่อนด้วยซ้ำ และยังมีปัญหาสำคัญอีกอย่างก็คือรูปร่างหน้าตาของเธอที่เหมือนกับเด็กที่กำลังเรียนอยู่ในช่วงชั้นมัธยมต้น สูงเพ

าเธอจะโดนเธอหลอกเรื่องอายุเอา หญิงสาวยิ้มเมื่อนึกถึงใบหน้าผู้จัดการวัยกลางคนตอนที่เห็นเธอเดินเข้ามายื่นใบ

ะจำด้วย แต่เธอเชื่อว่าถ้าขยันสักหน่อยไม่นานผู้จัดการจะต้องเห็นถึงความพยายามและ

รียนให้จบปริญญาตรีเสียก่อน อีกไม่นานมะลิวัลย์เชื่อว่าความฝันของเธอจะเป็นความจริง ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุผลสองข้อนี้เธอคงจะไม่เลือกมาทำงา

จ เธอรู้ว่าแม่ไม่ได้อยากให้เธอมาทำงานที่นี่เลยสักนิด แต่ทำไงได้ล่ะในเมื่อตอนนี้ที่บ้านฝนแล้งทิ้งช่วงเป็นเวลานานแรมเดือนจนทำนาไม่ได้ อีกทั้งนาที

ห้อยไว้จะไม่มีภัยภัยใดๆ จะกล้ำกลายหรือทำอันตรายแก่เธอได้ และสร้อยคอนี้คือกำลังใจที่ดีที่สุด ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหนก็เหมือนกับว่าเธอมีแม่อย

กที่จะทำให้เธอไปถึงฝั่งฝัน ตอนที่เธอจะมาทำงานที่นี่กานต์เขตก็บอกแล้วว่าที่นี่งานหนักแต่เงินที่ได้รับก็คุ้มค่า เงินเดือนแม้ไม่สูงมากนักแต่ก็มีอาหารฟรีสองมื้อ อีกทั้งยังได้ทิป

จำพวกของใช้จำเป็นในบ้าน แค่คิดหญิงสาวก็มีความสุขมาก ดวงตากลมโตเป็นประกายราวกับมีดวงดาวนับร้อยดวงมาบรรจุอยู

รจ้องมองเธออยู่ตลอดเวลา นับตั้งแต่ที่เธอกลับมาจากทานอาหารในห้องครัวจนถึงตอนน

กโครมอยู่ รวมถึงผู้คนมากหนาหลายตาที่มาท่องเที่ยวในคืนนี้เป็นเพียง

ราวกับว่ามีกระแสไฟฟ้าว

ไล้ไปตามอกอวบเต่งตึงด้วยวัยสาวที่นูนเด่นดันเสื้อพนักงานสีขาวตัวเล็ก ค่อยๆ กวาดมองลงไปตา

ุ้งต้มสุก หัวใจเต้นแรงเร็วเหมือนกับว่ามีใครมาตีกลองใบใหญ่อยู่ภายในใจ ปลายมือปลายเท้าเย็นเฉ

ได้เลย แม้จะอยู่ในความมืดแต่มะลิวัลย์กลับรู้

แดงอย่างคนสุขภาพดี และที่สำคัญที่สุดคือ...ดวงตาที่จ้องมองเหมือนกับจะทะลุเข้าไปถึงหัวใจที่กำลังเต้นเหมือนได้ไปวิ่งระยะทางไกลมา

เปิดรับโบนัส

เปิด
โซ่หัวใจไฟเสน่หา
โซ่หัวใจไฟเสน่หา
“เพียงเห็นหน้ามาคัสก็ปรารถนาที่จะได้มะลิวัลย์มาครอบครอง แต่ไม่นานเขาก็ต้องสูญเสีย...เฝ้าตามหา ที่ได้ตัวแล้วกลับต้องหงุดหงิด เมื่อเธอมีหนุ่มน้อยรามิลตามติดไม่ห่าง เธอจะบอกความจริงกับเขา แต่ก็ยังกลัวผลที่จะเกิดขึ้นตามมา เมื่อข้างกายเขายังมีหญิงวายร้ายอีกคนที่คอยหาเรื่องแย่งชิง "จะให้ฉันพูดอย่างไรกับเธอดีมะลิ ปกติเธอไม่ใช่คนแบบนี้ แล้วทำไมวันนี้ถึงทำเรื่องง่ายๆ ให้เป็นเรื่องยาก" "ใช่ค่ะหนูมันคนเรื่องมาก แล้วคุณมาบังคับให้อยู่กับคุณทำไมล่ะ" มะลิวัลย์เถียงกลับไปบ้าง เพราะความน้อยใจระคนโกรธที่มี มาคัสถอนใจเฮือก ชายหนุ่มพูดเสียงแข็งใส่มะลิวัลย์ หวังให้หญิงสาวเอ่ยขอโทษอินทิราเร็วแล้วเรื่องทุกอย่างจะได้จบ และหลังจากนี้เขาคงจะต้องคุยกับคุณนรินทร์เรื่องอินทิราให้จริงๆ จังๆ สักที หางานให้ทำ จะได้ไม่ต้องมาเที่ยวไล่จับเขาอยู่พร้อมกับหาคนที่เขาคิดว่าจะดูแลและควบคุมหญิงสาวให้อยู่มือได้มาจัดการต่อ "ถ้าเธอไม่ขอโทษอิน ก็ออกไปให้พ้นๆ หน้าฉันนะมะลิ แล้วไม่ต้องมาให้ฉันเห็นหน้าอีก จนกว่าจะสำนึกได้" มาคัสบอกเสียงเข้มด้วยความจำใจ คำพูดที่แข็งกร้าวและน้ำเสียงเข้มดุที่ออกจากปากมาคัสสร้างความเข้าใจผิดให้กับมะลิวัลย์ จนเธอไม่อาจจะทนเห็นหน้าคนใจร้ายอย่างมาคัสได้ หญิงสาวรีบจูงแขนรามิลเดินไปทางประตูใหญ่ พร้อมกับพูดตัดพ้อชายหนุ่มเป็นการใหญ่ "พี่มาร์คใจร้าย ฮือๆ ไม่อยากให้หนูกับลูกอยู่ขัดความสุขระหว่างพี่กับนังแม่มดนั่นใช่ไหมล่ะ...ไปกันเถอะหมูอ้วน พ่อมาร์คไม่ต้องการเราสองคนแม่ลูกแล้ว เราไปตายเอาดาบหน้าดีกว่า"”