icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

มนตราแห่งรัก (Yaoi)

บทที่ 10 ตอนที่ 10

จำนวนคำ:2597    |    อัปเดตเมื่อ:15/02/2022

าง ให้คล้อยตามโดยไม่ขัดขืน เสียงครางกระเส่าดังจากปากของอี๋ซู เขาจึงค่อยใช้มือดึงผ้ามัดเอวสีขาวออก โดยไม่ยอมให้ปากห่างจากกัน ทำให้เสื้อตัวนอกด้านหน้าเผยอจนเห็นเสื้อตัวในเนื้อบาง จุดสีแดงเข้มสองจุดชูแข็

นเห็นเนื้อเนียนขาวผ่อง แต้มสีแดงสองจุดเปียกชิ้นจากน้ำลายมิหนำซ้ำยังบวมช้ำจากการดูดดึงและขบกัด ยิ่งทำให้เด็กหนุ่มดูงดงามเย้ายวน ชวนหลงใหลมากขึ้นไปอีก เขาก้มลงสูดกลิ่นหอมจากนวลเนื้อหอมกรุ่น ริ

ทำอะไร"อี๋ซู

ถามเสียงเข้ม ดวงตาแดงก่ำมากขึ้น

า..ข้าย

ราวกับทารก หิวกระหายน้ำนมมารดากระนั้น เสียงจ๊วบจ๊าบหยาบโลนดังขึ้

างเล็กดิ้นคล้ายเจ็บปวด พยายามจะดึงมือหนาออกห่าง เขากลับไม่ผ่อ

อี๋ซูหันหน้ามาหา แต่ถูกเขาใช้มือจับหัว

องสันหลัง ยาวไปจนสุดที่รอยแยกของก้อนเนื้อ สองข้างสะโพกมีจุดเล็กๆบุ๋มลงไปข้างละจุดสองข้าง มันช่างดูเย้ายวนป่วนอารมณ์ให้กระสันอยากมากขึ้น ลิ้นสากไล่จากแนวแบ่งรอยแยกย้อนกลับตามแนวร่องสันหลังไปจนถึงต้นคอด้านหลัง มือหนาจับไหล่สองข้างกดลงไปจนอี๋ซูดิ้นไม่หลุด ทำได้เพียงส่งเสีย

เจ็บ"หลิงไท่ไม่ฟังเสียง ซ้ำร้ายยังคว้าเอวเล

เจ้าภพ ปล่อยข

ไปด้านหน้า หลิงไท่ที่เผลอตัวเพราะกำลังไล่สำรวจร่างกายงดงามขาวผ่องอยู่ ถึงแม้ว่าอี๋ซูจะตัวเล็ก หากนวลเนื้อนุ่มนิ่มเต็มไม้เต็มมือ เมื่อเห็นอี๋ซูกระโจนไปข้างหน้า หลิงไท่จึงฟาดฝ่ามือเข้าไปด้านหลังตามความเคยชิน ร่างเล็กถลาล้มกลิ้งลงจากเตี

ไป ยามนี้หวังจะจากไปคงสายไปแล้ว"เขากระชากไหล่อี๋ซูขึ

มฝีปากลงไปไล่ต้อนลิ้นเล็กดุดันดูดดื่ม อี๋ซูพยายามสะบัดใบหน้าออกห่าง แต่ไร้ความหมาย หลิงไท่ใช้สองมือจับใบหน้าให้อยู่นิ่ง ยอมรับจูบรุนแรงแต่โดยดี เสียงอู้อี้ในลำคอทั้งต่อ

มแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือด ไล่ตั้งแต่เส้นผมยุ่งเหยิงและหอบหายใจแรง ริมฝีปากบวมเบ่งจากการถูกขบกัดทั้งแดงช้ำทั้งเขีย

ซูหวาดกลัวจนเกือบขาดสติ เขามิยินยอมปล่อยโอกาสให้คนหนี

เชียวหรือคู่ชะตาของข้า"หลิ

้าเข้าใจผิดแล้ว ข้าเ

ไว้ เหตุใดเราทั้งคู่ต้องฝ่าฝืนด้วยเล่า"เขา

ที่ตนเองสร้างขึ้นราวกับจะลบเลือนให้รอยช้ำนั้นหายไป อี๋ซูห่อไหล่ทันทีขนลุกชันด้วยความหวั่นใจ เขาหรือจะสู้กับเจ้าภพได้ สิ่งที่ทำได้ตอนนี้

่า เรื่องที่เกิดขึ้นคราวนี้ข้

รงกลาง แยกขาเรียวออกห่าง จงใจกดท่อนล่างของตัวเองบดเบียดกับตรงกลางกายของอี๋ซู เด็กน้อยนั้นสมองถูกปลุกปั่นจนปั่นป่วนหาทางออกไม่เจอ ได้แต่คล้อยตามคน

ข้างหูเล็กน่ารักลิ้นแลบเลียใบหูน่ากัด อี๋ซ

กบแน่น ส่งลิ้นเข้าหลอกล่อให้อีกฝ่ายหลงใหล สองมือหนาเกลี่ยแผ่าไปท

หยุดหย่อน มือหนาค่อยเลื่อนมาด้านหน้าบีบเคล้น

๋ซูครางอ

บีบเคล้นจนอี๋ซูนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ราวกับรู้ว่าอีกฝ่ายคิดสิ่งใดเขาจึงลดแรงลง เปลี่ยนเป็นอีกข้าง ริมฝีปากลากไปจนถึงแอ่งบุ๋มกลางตัว เขาห่อลิ้นแหย่แยงเข้าไปอี๋ซูถึงกับแอ่นตัวจน

ร"น้ำเสียงทุ

ไม่

คล้นเบามือ แท่งหยกสีชมพูเข้มปลายแยกปริ่มน้ำสีใสล้นออกมาจากรูเล็ก เขาอ้าปากครอบลงไปจนเกือบสุดทาง ่ก่อนจะห่อปากระมัด

ห่งเทพสงครามยังคลายออกไม่หมด ดังนั้นความแข็งกร้าวและดุดันจึงยังอยู่ ยิ่งมองเห็นคนใต้ร่างดิ้นรน ร้องขอเขายิ่งไม่อ่อนโยน กลับรุกเร้ามากขึ้นกว่าเดิม มือหนาตะปบสองเนินเล็กๆบีบขยำรุนแรง ปากรูดรั้งจนหัวข

เปิดรับโบนัส

เปิด
มนตราแห่งรัก (Yaoi)
มนตราแห่งรัก (Yaoi)
“"ฝ่าบาท!!ทรงช่วยกระหม่อมด้วยเถอะพะย่ะค่ะ" "เกิดเรื่องร้ายแรงอันใดท่านเซียนเมฆา ที่นี่คือห้องประชุมท่านโปรดรักษากิริยา" "โธ่! ได้โปรดตักเตือนท่านอี๋ซูด้วยเถอะพะย่ะค่ะ เมฆฝนที่กระหม่อมกำลังรวบรวมเอาไว้เพื่อที่เย็นนี้จะต้องทำให้ตกที่โลกมนุษย์บัดนี้ถูกเขาเรียกลมมาปัดเป่าจนกระจัดกระจายหายไปหมดสิ้นแล้ว" "อี๋ซู!!!"เสียงเรียกปานฟ้าผ่ามิได้ทำให้คนผู้นั้นตกใจหรือหวาดกลัว กลับยกสองมือประสานกันหลังศีรษะตนเอง แลบลิ้นปลิ้นตาให้ผู้ที่นั่งอยู่บนตั่งเหนือเซียนอาวุโสทั้งหลายที่กำลังหารือกันเคร่งเครียด แล้วผิวปากเดินจากไป ปล่อยให้เจ้าเหนือภพยกมือขึ้นกุมหน้าผากตัวเองส่ายหน้าไปมา "ท่านเซียนเมฆาเราต้องขอโทษแทนอี๋ซูด้วย หากท่านเริ่มรวบรวมเมฆฝนก้อนใหม่อีกครั้งตอนนี้คงทันเวลาฝนที่ต้องตกลงไปยังโลกมุนษย์ ส่วนอี๋ซูนั้นเราจะตักเตือนเขาเอง อย่างไรท่านก็รีบไปเถิด"หลิงไท่ยามเอ่ยปากน้ำเสียงอ่อนโยนนุ่มนวล เหล่าเซียนเฒ่าทั้งหลายหันหน้ามองไปยังด้านนอกบ้าง ด้านในบ้าง มิสบตากับเจ้าเหนือภพในสมองกลับคิดว่า ท่านเหนือภพมีรึจะกล้าตำหนิติเตียนอี๋ซูผู้นั้น ยังมิทันจะเกินก้านธูปดีเสียงเหล่าเซียนทั้งชายหญิงก็ระเบ็งเซ็งแซ่ ต่างเรียกขานชื่ออี๋ซู!!มิขาดปาก ทุกคนที่ได้ยินถึงกับก้มหน้าปลงกับความซุกซน หนำซ้ำสายตายังเหลือบแลไปยังผู้มีอำนาจสูงสุด ไม่รู้จะกล่าววาจาเช่นไรกับสองคนนี้ดี ด้วยรู้ๆกันอยู่ว่าท่านเหนือภพทั้งรักและตามใจผู้มีนามว่าอี๋ซูมากมายเพียงใด ดุเพียงแค่ปากหากซักแปะยังไม่แตะต้องผิวกายให้ระคายเคือง "ฝ่าบาท..ฝ่าบาท...ฝ่าบาททรงช่วยพวกเราด้วยท่านอี๋ซูเค้า...." "อี๋ซู!!!!เจ้ากลับมานี่เดี๋ยวนี้นะ อย่าให้เราได้ต้องลงมือไปลากเจ้ากลับมาได้ยินหรือไม่ อี๋ซู!!!"บัดนี้ท่านเหนือภพจากผู้ที่เพียบพร้อมทั้งกายและกริยา กลับโหวกเหวกโวยวายไม่แพ้ผู้ใด แถมยังทำท่าเหมือนวิ่งไล่จับคนผู้หนึ่งไปทั่วสรวงสวรรค์เป็นที่เฮฮาต่อเซียนทั้งหลาย ถึงขั้นเอ่ยพนันขันต่อว่าผู้ใดจะเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำกันแน่”