icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ตรวนปรารถนา

บทที่ 2 ไม่อาจหวนคืน

จำนวนคำ:1321    |    อัปเดตเมื่อ:09/02/2022

ะคะ” เธอเกาะแขนเขาแล้วร

บบนี้แล้ว

ง่ายๆกินกันในบ้าน” เพราะสุขภาพของพ่อไม่ค

นครอบครัว พ่อกับแม่คงอยากอยู่

ลผู้คนเพื่อให้เธอได้พักหายใจโล่งๆบ้าง เขาพาเธอมาส

นี่อีกแล้ว” ปาณิศาพูดยิ้มๆ “เร

เธอแน่นจนหญิงสาวอดหั

ีอะ

ู่สองปีนะ พี

บาๆ รู้อยู่ก่อนแล้วว่าคทาวุธส

ป็นห่ว

แป๊บเดียวเอง” เธ

รอพี่ รอพี่กลับมา

่งปลายเท้าขึ้นจูบริมฝีปาก เขาเพิ่งโกนหนวดมาใหม่ๆ เขาโอบเอวเธอไว้จูบตอบคนตัวเล็ก เธอผ

มั

ะไร

าจะรอ พี่คทาเองก็เถอะระวังไปหล

กอ่อนหวานอีกครั้ง แต่จูบของเขาแทบทำให้เธอหายใจไม

สายตาลงที่หน้าอกของหญิงสาว แ

กสอง

่ะส

่อน ปาณิศาโบกมือลาเขาแล้วขอตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดลำลอง แต่เมื่อลงมาจากห้องชั้นบน

ขก” ปาณิศาทักแล้วตั้งใจ

อเรียก หญิงสาวเดินเข้าไปอย่าง

คุณบารมี” เ

ุณบารมียกมือรับไหว้

ดอย่างภูมิใจแล้วหันไปทางลูก

่อนผมรับราชการเป็นหัวหน้าพ่อของคุณนะ แต่ตอนน

ห้ฟังบ่อยๆค่ะ” ป

ลยแวะมาเยี่ยมกันนะ

พิ่งไปรับมา แกได้เกียรตินิยมด้ว

จด้วย

บคุณ

ยงอยู่โรงแรมในจังหวัด ปาณิศาออกมาส่งที่หน้าบ้านตามมารยาท แต่เธอไม่รู้เลย

.

ห้คุณพ่อแล้วมาช่วยแม่แป้ง

-ค่ะ แ

ี่ออสเตเรียสามเดือน ทั้งสองนำน้ำในขันไปเทที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ยกมือไหว้อีกครั้งแล้วเดินกลับมาในบ้าน ปาณิศาให้คนขับรถไปส่งพระที่นิมนต์มาฉันเพลที่บ้าน ห

้ำพลอยเข้ามากอดเอวอย่างออดอ้อน แต

เก็บเสื่อนี่” น้ำเพชรดุ แม้จะเกิดก่อนแค่5นาที แต่เ

้ว่ากิจการของคุณบารมีจะอยู่รอดปลอดภัย ส่วนน้ำพลอยเป็นคนนิสัยร่าเริง ใจร้อนและติดเอาแต่ใจ ทว่าก็เป

กผ่อนก่อนดีกว่า ทางนี้ผม

่องทางนี้น้ำพลอยจัดการให้เองค่ะ” น้ำพลอยดันหลังแม่แป้ง

เปิดรับโบนัส

เปิด
ตรวนปรารถนา
ตรวนปรารถนา
“ปาณิศา ยอมรับว่ามันเป็นความผิดของเธอ ผิดที่ไม่อาจรักษาสัญญาที่จะรอเขากลับมาเพื่อใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ถ้าเขาจะโกรธแค้นเธอนัก เธอยอมรับทุกความผิดนั้นไว้แต่เพียงผู้เดียว แต่เธอไม่เคยนอกใจเขาเลย แม้เธอจะต้องแต่งงานกับชายอื่นรุ่นราวคราวพ่อ ทว่าหัวใจของเธอยังคงรักเพียงเขาคนเดียว "อยากให้ผมหยุดไหม? ถ้าคุณไม่ห้ามผมตอนนี้ ผมหยุดไม่ได้อีกแล้ว" ดวงตากลมโตจ้องมองเขา ในเวลานี้แววตาของเขายังมองเธอด้วยความรัก เธอยกมือขึ้นแตะแก้มของเขาเบาๆ คทาวุธจับฝ่ามือของเธอมาจูบไล่ที่ละนิ้ว ใบหน้าแดงกล่ำพยักหน้าอย่างเขินอาย ไม่รู้ว่าตัวเองเอาความกล้ามาจากไหน เธอไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน เมื่อเธอเต็มใจเขาก็ลุกขึ้นแล้วช้อนตัวคนตัวเล็กขึ้นในวงแขน เธอยกแขนขึ้นคล้องคอเขาซบหน้ากับแผงอกที่อบอุ่น ไม่กี่นาทีหลังของเธอก็แตะบนเตียงนอนของเขา”