icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียเก็บจำเป็น

บทที่ 5 ตอนที่ : 5 หน้าที่เมียเก็บ

จำนวนคำ:1997    |    อัปเดตเมื่อ:20/02/2022

ี่เมี

เป็นอันต้องพังครืนลง เมื่อชลธารโ

ธีร์ ตอนนี้หวานอยู่โรงพ

คุณจะเบี้

ริง ๆ นะคะคุณธีร์ อย่าโมโหหวานเลยนะ หวานรับปากว

์เรียกหญิงส

คุณธ

ม ไม่งั้นมันจบไม่สวยรู้ไหม”

หวานไม่กล้าหรอกค่ะ แต่แม่หวานไม่สบายมากจริง ๆ หวานขอโทษจริง ๆ ค่ะ อย่า

ได้หล

้หลอกจร

ล้วตัดสายไป ไม่ถึงหนึ่งนาทีชลธารก็ส่งรูปถ่ายของตัวเอง ตรง

ัวเองทำหน้าที่ได้ไม่ดีอย่างที่คาดไว้ จึง

าไงธ

มากินเหล

นว่าไม่ว่

้ว่างแล

บไปไหนแล้วล่ะ” ปร

่ย” ธีร์พูดเหมือนไม่มั่นใจในตัวของชลธาร หรือเขาจะต้องมาเสียรู้ผู้หญิงตอนอายุสามสิบห้านี่ แม้จะมีร

ม่ชิ่งแกหรอก ค

ไลน์มาบอกแล้วกัน ว่างโว้ย” คนว่างจนอาร

ปแล้วต้องตักตวงให้สมราคา แต่ดูที่หญิงสาวทำกับเขาสิ ปล

มไม่บอกติดธุระตั้งแต่เมื่อตอนเ

้สักหน่อย ธีร์เดินไปเปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ ที่โต๊ะทำงาน

์ อายุ 25 ปี เลือดกรุ

ในการสมัครงานครั้งแรก เขาเอะใจกับป้ายประกาศขายด่วนหน้าบ้าน หรือเพราะเ

ี่พักอาศ

ารขายเอง ส่วนชลธารน่าจะมีปัญหาเรื่องนี้ ส่วนเรื่องมารดาป่วยนั้นเขาไม่

้ก่อน เพราะผู้หญิงคนนี้คือพนักงานในบริษัทของเขาเอง ผิดพลาดอะไรขึ้นมา ตัวเขานั่นแห

ต้องการ นึกว่าจะได้เห็นหน้าหญิงสาวที่ทำงาน กลับกลายเป็นว่า เจ้าตัวลากิจสองวันติดเสียอย่างนั

้ว่าตัวเองอยู่ในสถานะอะไร คุณไม่

องหนีคุณธีร์นะคะ แต่

ทำไมต้องกระซิบกระซาบด้วย กลัวใครจะมาได้ยินเหรอหวาน นี่

่ายทำเสียงหนักใจ ก่อนจะ

แลงตอแหลเก่งผมยิ่งเกลียดเข้าไส้” เขาทั้งดุทั้งด่า หมดกันภาพลักษณ์เจ้าของบริษัท

องผม” เขาข่มความโกรธเอาไว้แบบ

์” คนพูดยกมือขึ้นป้องปาก ด้วยเ

วนี้คืนนี้” เขาย้ำเสียงเข้ม

ัวนะคะ เสื้อผ้าค

่องที่คุณต้องรู้เอาไว้ ผมไม่ชอบรอใครนาน ๆ หรือ

ๆ ออกมา หันมามองมารดาซึ่งกำลังนอนหลับสนิทอยู่

คุณได้ไว้ใจฉันได้ค่ะ” นางพยาบาลที่ช

อยมากนะคะที่ด

องทำงานนี่คะ ฉันเข้าใจค

แม่ด้

ค่

ากเคลื่อนย้ายคนป่วยในตอนนี้ เพราะหมอเองก็บอกให้รอดูอาการไปก่อน ต

ให้เพื่อนร่วมงานฟัง ใครจะคิดว่าอีกฝ่าย

จเราอาจให้ทิปเราเยอะ บางทีกระเป๋าแบรนด์เ

ตมาจ่ายค่าผ่าตัดมารดา และเมื่องานหลักก็ยังต้องทำ งานเสริมก็ต้องรับผิดชอบ หญ

ทางข้อความไลน์ ครั้งแรกเธอจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว จึงไม่ทันจดจำ

ยหนุ่มเดินฉีกยิ้มกว้างมาอย่างอารมณ์ดี แต่เธอกลับรู้สึกหน

โอเคนะหวาน” เขาทักหน้าบึ้งใส่ ระหว่

ร์ หวานแค่มีเรื

แต่นี่คืองานของคุณนะหวาน คุณรับเงินไ

ะหวา

งั้นก็เอาเงินมาคืน

เบา ๆ แอบตกใจที่เธอกล้าออดอ้อนเขาแบบนี้ แต่เขาสิส่งส

โห แน่ละ แม่เมียเก็บคนสวยของเขา ทำหน้าเบื่อโลกหลัง

เขาสั่งทันที

นี้เห

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียเก็บจำเป็น
เมียเก็บจำเป็น
“"หวาน เอ่อ" "เรียกราคามาได้เลย" คำพูดประโยคนี้ของเขา ทำให้ชลธารตาโตขึ้น ธีร์เห็นแล้วว่าจุดอ่อนของหญิงสาวคืออะไร "หวานอยากได้เงินก้อนโตค่ะ" นั่นปะไร ผิดจากที่คิดเสียเมื่อไหร่ "ก้อนโตเลยเหรอ" เขาย้อนถามพร้อมกับถอนหายใจเฮือกหนึ่งออกมา เหมือนเป็นเรื่องยากเกินไป ธีร์เหยียดหลังเต็มพนักพิง แล้วยกแขนขึ้นกอดอกเอาไว้ "แล้วไอ้ก้อนโตที่ว่ามันสักเท่าไหร่กันหวาน" "หวานต้องการใช้เงินสักสามแสนค่ะ" "หืม มากไปนะผมว่า" พอเป็นเรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ทำไมชลธารถึงได้พูดคล่องปากแบบนี้นัก ถ้าไม่สัมผัสด้วยตัวเองว่าเพิ่งทำอาชีพนี้ครั้งแรก เขาคิดว่าหญิงสาวนั้นเจนจัดเรื่องนี้แน่นอน ชลธารก้มหน้าถอนหายใจเล็กน้อย หญิงสาวคิดว่าเขาคงไม่ยอมจ่ายแน่นอน แต่ถ้าไม่ราคานี้เธอก็คงยอมรับไม่ได้เหมือนกัน "ตกลง" คนถอดใจไปแล้วถึงกับเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างตกใจ เธอหูฝาดไปหรือเปล่า "ผมบอกว่าตกลงไง มีอะไรเหรอ" "ตกลงคือสามแสนนะคะ" "ก็ใช่ไง" "หวานขอรับเป็นเงินสดก่อนได้ไหมคะ" เมื่อโอกาสมาถึงเธอก็อยากจะคว้าเอาไว้ เห็นเขาหัวเราะหยันเธอเล็กน้อย แต่ก็พอเข้าใจได้ไม่ยาก ตอนนี้เธอคงเหมือนคนหิวโหยเงินในสายตาของเขา "หวานถ้ามากแบบนั้น คุณต้องมาเป็นเมียเก็บผมเลยนะ ไม่เอาแบบรายครั้ง" ธีร์พูดเชิงรำคาญ ในความมักมากของหญิงสาว "เมียเก็บ" ชลธารทวนคำพูดเขาเบา ๆ มันจะต่างกันตรงไหน มันก็ขายตัวเหมือนกันนั่นแหละ ดวงหน้าสวยหวานเงยขึ้นมองเขา (เมียเก็บจำเป็น)”