icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เล่ห์รักเทพบุตรแดนทราย

บทที่ 56 พายุทรายร้ายรัก 75%

จำนวนคำ:1838    |    อัปเดตเมื่อ:25/04/2022

ังใหญ่กล

กอยู่คนเดียวในวิลล่าหลังใหญ่ของเขาอีกครั้ง วันนี้อาเหม็ดมารายงานว่า พิชญาดารายังคงไปทำงานใ

กรอพบนักออกแบบสา

ปลดล็อกบท

เปิดรับโบนัส

เปิด
เล่ห์รักเทพบุตรแดนทราย
เล่ห์รักเทพบุตรแดนทราย
“จอมหยิ่งแสนพยศแต่แอบยั่ว เจอกับจอมเจ้าเล่ห์เผด็จการแต่แอบหื่นจะเกิดอะไรขึ้น เธอไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นถึงเจ้าชาย เหมือนกับที่ชีคหนุ่มไม่รู้ว่าเธอเป็นสาวพรหมจรรย์ แล้วผู้หญิงที่ไม่คิดจะมอบหัวใจให้ชายใด อยู่ๆ ต้องมาเสียตัวให้กับผู้ชายที่เธอไม่ชอบหน้าตั้งแต่แรกเห็นเพราะเหตุการณ์ไม่คาดฝัน แล้วดีไซเนอร์สาวจะทำเช่นไร ชีคเรฮานย์ เอิร์ธราอิด อันโอมาน น้อยคนนักที่จะรู้ว่า เขาคือ 'องค์รัชทายาทองค์โตแห่งประเทศแซนเธียร่า' เจ้าของ จิวเวลรี่ เอิร์ธ อันมาน และโรงแรมชื่อดังหลายแห่งของรัฐดูไบ ทรงต้องการสิ่งใดเพียงแค่กระดิกนิ้วก็สมดั่งใจปรารถนา แต่ทว่ากับ 'เธอ...พิชญาดารา เนื้อหวานๆ ของกวางสาวแสนพยศช่างแอ้มยากเสียจริง' พิชญาดารา หรือ พิซซ่า สาวน้อยร้ายเดียงสาที่ไม่เคยคิดจะมอบหัวใจให้ชายใด เธอมีพรสวรรค์ในด้านงานออกแบบอัญมณีและงานแกะสลัก ต้องการจะพิสูจน์ว่า 'ผู้ชายร้อยทั้งร้อยมันก็เลวเหมือนกันหมด' ไม่เว้นแม้แต่ เขา...เรฮานย์ ผู้ชายคนที่ร้อย 'คิดจะใช้เล่ห์เหลี่ยมให้เธอตกหลุมรักอย่างนั้นหรือ มันไม่ง่ายหรอก' อีกคู่หนึ่งที่สนุกไม่แพ้กัน เจ้าชายรามิล บันดูร่า อันวาดิล แห่งเมืองกันดูร่า ทรงคิดเสมอว่าเขาคือ 'พระโอรสที่ถูกลืม' พระองค์ทรงแพ้พระเชษฐาทุกเรื่อง แต่มีเรื่องหนึ่งที่ทรงอยากเอาชนะมากที่สุดคือเรื่องของ 'หัวใจ' พระองค์จะแย่งผู้หญิงทุกคนที่ 'เจ้าชายชาเลส' หลงรัก และหนึ่งในนั้นก็คือ เจ้าหญิงเรฮายะห์ น้องสาวของชีคเรฮานย์ แต่ทว่าเจ้าหญิงน้อยผู้แสนดี 'หากคนที่เธอรักตั้งใจมาหลอกใช้เธอเป็นเครื่องมือในการเอาชนะพี่ชายของตนเอง ถ้าอย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะทรงให้อภัย' "คุณรู้ไหมพิซซ่า ร่างกายของคุณกำลังต้องการผมอย่างที่สุด" ปลายนิ้วร้ายหยอกเย้าไปบนยอดปทุมถันแสนสวย พลางดวงตาสีทรายก็เฝ้ามองอาการสั่นระริกของดอกไม้งามนามว่า 'พิชญาดารา' อย่างเสน่หา ยิ่งกายนุ่มสั่นสะท้านหวั่นไหว ยิ่งทำให้ชีคหนุ่มฮึกเหิม "อย่านะเรฮานย์" เสียงร้องประท้วงเมื่อตะขอบราเซียร์หลุดออก พร้อมกับผ้าคลุมสีหวานหลุดลุ่ยไปกองกับพื้น ชายหนุ่มโยนบราเซียร์ที่ติดมือทิ้งออกไปอย่างไม่ใยดี ก่อนจะช้อนร่างนุ่มที่มีเพียงชุดนอนบางเบาสายเดี่ยวยั่วยวน ขึ้นสู่อ้อมแขนลอยละลิ่วไปวางลงบนที่นอนหนานุ่มอย่างเบามือ ตามด้วยร่างหนาที่ตามขึ้นมาทาบทับอย่างไม่ยอมให้ขาดช่วง...”