เพลิงเสน่หาอสูร

ข้าใจเหมือนกันว่า ผู้หญิงคนนั้นมีความสำคัญยังไง พอเขาถาม คำตอบที่ได้รับกลับมาก็คือ “แกจะต้

ะเอาภาพวาดไปให้อัญญาลิน โดยหญิงสาวบอกว่า ถ้าเธอถูกใจ เธอจะยอมเป็นนางแบบให้เขาวาดภาพอีกหนึ่งภาพ แต่ต้องเป็นภาพที่มีฉากหล

นซิสก็จอดรถไว้ใกล้ๆ แล้วพาร่างอันโดดเด่นเดินตามเป้าหมายไปเรื่อยๆ ในที่สุดเขาก็เห็นสาวน้อยคนนั้นมาปรากฏตัวตรงหน้าน้

กันอย่างเป็นระเบียบ รอยยิ้มสดใสมีชีวิตชีวา แววตาที่เปล่งประกายลิงโลดไร้เดียงสา ช่างดูมีเสน่ห์น่ามองมากเห

สงสัยว่าหล่อนคงจะถูกใจภาพวาดของแฟรงค์อย่างแน่นอน ไม่อย่า

ไปวาดรูปกันที่ไหน หวังว่าคงจะไม่พากันไปวาดรูปจนถึงในโรงแรมหรอกนะ นักสืบจำเป็นแ

บตนเอง ก่อนที่จะเหยียบคันเร่งตามไปโดยเว้นระยะห่างแค่พอไม่เป็นที่สังเกตเห็น แ

็นถึงเจ้าของไร่องุ่นผู้มั่งคั่งร่ำรวย คงคิดอยากจะรวยทางลัดล่ะสิ

าไม่มีทางยอมรับให้มาเป็นน้องสะใภ้ของเขาแน่ๆ และเขาจะต้องสืบรู้ให้ได้ว่าหล่อนเ

เดซ ร่างสูงใหญ่รีบลงจากรถแอบตามไปดูสองหนุ่มสาวอย่างไม่ให้คลาดสายตา ยืนเฝ้าดูความเคลื่อนไห

ถของเขาขณะที่แฟรงค์กำลังลงมือวาดรูปอัญญาลิน กระทั่งเวลาผ่าน

ปากหยักได้รูปเหยียดยิ้ม ก่อนที่จะขับ

จะมีจริง เพราะเธอแอบหนีมาเที่ยวถึงที่นี่ก็เพื่อหวังว่าจะได้มีโอกาสได้พบกับเจ้าของวินยาร์ด (Vineyard) แห่งแคว้น

า เธออยากเห็นไร่องุ่นและอยากรู้เรื่องขบวน

ษัทของครอบครัวเธออยู่ในขณะนี้ หญิงสาวจึงคิดอยากจะศึกษาหาวิธีที่จะเอาชนะคู่แข่งคนสำคัญที่เมืองไทย โดยการออกมาท่องเที่ย

ศัยดีมีน้ำใจ เธอถูกชะตากับเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พูดคุยกัน หญิงสาวไม่รู้สักนิดว่าเขาเป็นถึงเจ้าของไร่องุ่นที่กิ

ัง ขณะที่กำลังเดินทางกลับที่พักของตน

ั่

ุ

ัง เพราะเดินชนเข้ากับร่างหนาที่เดินตรงเข้ามาอย่างจัง ข

เอ่ยออกมา เมื่อย่อตัวลงนั่งยองๆ เสมอกับหญิงสาว อัญญาลินหยุดชะงักทันทีเมื่อมือเร

าว แก้มนวลสองข้างของหญิงสาวร้อนวูบวาบไปหมด เมื่อถูกสายตาที่เต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์จ้องมองม

งขอโทษด้วยนะคะ

าเธอจะเดินไปชนใคร หรือว่าใครเดินชนเธอ เธอก็จะกล่าว

องเธอไม่วางตา จนสาวน้อยรู้สึกขัดเขินมากยิ่งขึ้น ดวงตากลมโตหลุบต่ำลง มองมื

ล้วค่ะ” เสียงที่ประหม่า ฟังดู

ใจเต้นและประหม่าเป็นธรรมดา ยิ่งต้องมาประสานสายตา สัมผัสใกล้ชิดกันมากจนแทบจะหายใจร

ๆ ปล่อยมือบางให้เป็นอิสระด้

ออกมาเล็กน้อยยั่วยวนสายตา ภายใต้ชุดเดรสเกาะอกสีชมพูอ่อนๆ นั้นล่ะ จะน่าสัมผัสมากขนาดไหน หน

าะความรีบเร่ง ขัดเขินหรือว่าเพราะความสะเพร่าก็แล้วแต่ ทำให้หญิงสาวไม่ทันได้สังเกตว่าสุภาพบุรุษรูปงามที่

ะให้คนตัวโตตรงหน้าเล็กน้อย เพื่อเป็นการขอบคุณ

ป็นไร

่อร่างสูงใหญ่เดินมาดักทางข้างหน้ากะทันห

้พบกันอีกแ

...อะ