icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

นางร้ายยั่วรัก

บทที่ 2 บทนำ ยัยลูกแพรจะรอดมั้ย!! 100%

จำนวนคำ:1663    |    อัปเดตเมื่อ:19/02/2022

ต่ก็ไม่รู้ว่าเขาจะโผล่มาตอนไหน ถ้าเกิดนักร้องหนุ่มโผล่มาในตอนที่หลา

กรรมแสนซนของลูกแพร แต่พอสายตาที่ผ่านโลกมานานมองเห็นรถยุโรปคันงามแล่นมาจอดที่ห

ย หาเรื่องใส่ตัวแล้วมั้ยล่ะที่นี้ แล้วนี่ป้าจะช่ว

หญ่ที่กำลังขับรถคันหรูเข้าไปบ้านหลังงาม

และส่งออกอัญมณีรายใหญ่ของประเทศไทย ซึ่งตอนนี้กิจการการค้าอัญมณีของ โจน่าเอ็กซ์ป

กับเจ้านายหนุ่มด้วยสีหน้าเลิ่กลั่ก ทำให

ั่น ทำไมทำหน้าเหมือน

ๆ ครับ” นายมั่นรีบปฏิเสธเสียงสูงพลางสั่น

้มอย่างจับผิด นายมั่นดูสั่นๆ ลุกลี้ลุกล

รื่องของสาวน้อยบ้านหลังตรงข้ามนั้น แต่เขาก็ต้องรับผิดชอบอ

ปข้างใน เหตุเพราะเจ้าหมาน้อยสองตัวนั่นแท้ๆ นายมั่นเกาหัวแกรกๆ มองเจ้

เอ่อ...

เกิดอะไรขึ้น” โจนาธานกล่าวเสียงห้วนมองนายมั่นอย่างรำคาญ

ณโจ! โธ่...ไ

ยมั่นพูดอะไรอีก วันนี้เขาอยากพักผ่อนให้เต็มที่สักวัน เพราะพรุ่งนี้เขาต้องเข

ของบ้าน ชายหนุ่มรู้สึกว่าวันนี้บ้านมันเงียบแปลกๆ ยังไงชอบกล แต่เขาก็ไม่อยา

ค่อยๆ แง้มบานประตูออกมาดู เพราะคิดว่าน่าจะเป็นเสียง

่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ สงสัยมันจะวิ่งเข้ามาตอนที่ป้าผ่องแม่บ้านวัยค่อนคนกำลังเข้ามาท

มันจะเข้าไปได้ แล้วห้องสุดท้ายที่สาวน้อยคาดไม่ถึงว่าสุนั

ได้ล็อกและ ป้าผ่องแกก็ไม่อยู่ หล่อนจึงขอแรงเหมียวให้เข้า

สองต่างเบิ่งตาโตมองมันด้วยความตกใจ คิดไม่ถึงว่ามันจะไฮโซมากถึงขนาดมาอ

ของตัวเอง แต่พอทำความสะอาดห้องน้ำเสร็จร่างบางก็เปียกปอนไปหมด จนเธอต้องขอร้อ

มียว แต่กลับเป็นเขาที่เข้ามา โอ้มายก๊อด! เธอ

นีโม่ แกกำลังจะทำให้ฉันซวยแล้วรู้มั้ย’ ลูกแพรเฝ้าแต่โ

ามา แต่ทว่าเสียงกดล็อกดังกริ๊กจากในห้องน้ำ ทำให้ร่างกำยำเกือบเปลือยที่ยืนอยู่

วใช้แน่นอน เงียบแบบนี้ มันต้องเป็นขโมยแน่ๆ!’ เขาได้ยินข่าวในโทรทั

โมยหนีออกไปได้ เขาเดินไปตรงลิ้นชัก ดึงมันออกมาแล้วหยิบปื

้องน้ำ ออกม

รับ มือหนาเอื้อมไปเปิดประตูก็เห

งๆ

้องน้ำ! ถ้าไม่ออกมาฉ

ทบฉี่ราด ร่างเล็กที่เปียกปอนกำลังสั่นงกๆ อยู่หน้าห้องน้ำด้ว

ร่างบางกุมมือตัวเองเอาไว้แน่น ก่อนที่จะยื่นมือที่สั่นระริกไปจั

เปิดรับโบนัส

เปิด
นางร้ายยั่วรัก
นางร้ายยั่วรัก
“'ทั้งๆ ที่รักแต่ไม่อาจครอบครอง ของของเขา เธอจะแย่งมาได้อย่างไร' "เลิกคิดเถอะ คุณไม่เหมาะสมกับผมสักนิด และสเปคผู้หญิงของผมก็คงไม่ใช่เด็กสาวกะโปโลอย่างคุณ กลับไปเรียนหนังสือให้จบแล้วมีคนอื่นไปซะ ไม่ต้องมายั่วผมอีก เข้าใจที่ผมพูดมั้ย" เธอเข้าใจ... จึงเดินวกกลับมาจูบเขาอย่างยั่วยวนอีกครั้งพร้อมกับรอยยิ้มหวาน "ถ้าเรียนจบแล้ว แพรจะกลับมา อย่าเพิ่งแต่งงานนะคะ..." ทว่าเมื่อเรียนจบกลับมาหาเขาอีกครั้ง ได้ใกล้ชิดชายหนุ่มอีกหน ครานี้เธอ 'ยั่ว' เขาหนักขึ้น แต่... เธอก็ต้องมาพบกับความร้ายกาจของผู้หญิงของเขา ที่ต้องการจะ 'เอาเธอให้ถึงตาย!' ลูกแพรจึงต้อง 'ร้าย' กลับบ้าง 'ร้ายเพราะรัก มันต้องร้ายให้ลึกที่สุด!'”