icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คลื่นรักอสูร

บทที่ 2 ตอนที่ 2 : ขึ้นเรือผิดลำ 2

จำนวนคำ:1860    |    อัปเดตเมื่อ:20/02/2022

ถ่วงเวลาเจ้านาย จิลาวัลย์เดินกลับไปหานีนนาราที่ห้อ

ได้ยินสิ่งที่ออกมาจากปากของจิลาวัลย์

ยเสียด้วยสิ ขืนเดินไปบอกว่าทำงานพลาด ไม่มีคนมาบริการระหว่างล่องเร

ปรับชาลิสามาแท

ะ อีกไม่กี่ชั่วโมงก็ค่ำแล้วด้วย อีกอย่างตอนนี้เจ

ำ” นีนนาราส่

ินดังขึ้นตรงประตูห้อง นีนนาราถึงกับผ

กลัวผู้ชายที่หน้าตาดี แต่ว่

ารบนเรือลำนี้ยังไงล่ะ ถ้าเธอไม่ทำฉันจะโยนเธอลงทะเล ให

นีนนารารับรู้ได้ถึงความไม่

ฉันกับจิลเดือดร้อ

แลเรื่องขับเรือต่อเถอะ” จิลาวัลย์พยายามทำใจเย็นก

ถ้าไม่ทำพี่จับโยนลงเร

าซีดลงอย่างชัดเจน กลอกลูกตาไปมาเหมือนคนกำลังคิดหาวิธีเอาตัวรอด จิลาวัลย์เอื

็ไม่เคยปรานีใครเหมือนกัน ชาลิสาอยู่วงการนี้ได้ ก็เพราะทำงานไม่เคยพลาด แต่ถ้าครั้งนี้ทำให้

าฉันกับชา

ดได้เลยล่ะ แล้วคนอย่างพี่วินจะมาทำงานขับเรือบริการคนอื่นทำไม ถ้าคนคนนั้นไม่ใช่บรรดาผู้มีอิทธิพลของที่นี่ พวกเจ้านายด้านบนก

ทะเลเป็นไหน ๆ เลือกมาฉันไม่มีเวลามากนักหรอก” ต้นประโยคก็หว่านล้อม แต่ท้ายประโย

สาใช่ไหม” นานพอสมควรกว่าท

้าเธอทำฉันจะบอกให้พี่วิน ไม่ลงโทษชาลิสาแบบรุนแรง แต่อาจมีหั

านแบบนี้ คือ เอ่อ ฉันทำไม่เป็น” เ

ะไรมากหรอก แค่ไปนั่งคอยชงเ

่งมาแล้วนะครับ” อนุชิตมาเค

แป๊บสิ” จิลาวั

รองไม่ยากเลยจริง ๆ เธอเ

ไม่มีหรอก” นีนน

ม่อยากเชื่อ ว่าผู้หญิงมาท

วกับความสะอาด

นเร็วฉันเอามาหลายชุดอยู่” จิลาวัลย์ฉุดข้อมือของนีนนารา พา

ทำหน้าขยาด กับเจ้าชุดที่

เอามาแค่สี่ตัวแบ่งกันใส่คนละสองวันแล้วกัน ไปเอาไปใส่ได้แล้ว รีบ ๆ ด้ว

สาวเร่งเมื่ออีกฝ่าย

ดยมีจิลาวัลย์เดินตามหลังมาติด ๆ ด้วย แต่ดูเหมือนคนในห้องน้

ะได้พูดต่อประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออกมา จิลาวัลย

้ว อวบใช่เล่นเลยนะเธอนี่” สายตาของผู้หญิงด้วยกันยังมองว่า

ามันโป๊ไปนะ” คนพูดยกมือข้างหนึ่งขึ้

ดว่าเป็นมือใหม่ อ้อ ที่สำคัญ ห้ามบอกเจ้านายเด็ดขาดว่าเธอขึ้นเรือผิดลำ จนต้องมาทำงานแทนคนอื่นเขานะ ไม่งั้น

ๆ อย่างเธอนี่คงห่างไกล จากคำว่ามีฝีมืออย

ันไม่โอเคอย่างแรงเลยล่ะ ฉันก้าวขาเดินไม่ออกแน่

ย์ถอดเสื้อคลุมตาข่ายของตัวเองส่งให้

ยังชั่

ขามีไว้ให้มันน่าค้นหา ดูเย

องเนื้อขาว ๆ ของตัวเอง ที่โผล่ออกมาให้เห็นตามช่องตาข่าย เ

ฉันทำอะไรก็ให้ทำตามห้ามยึกยักเข้าใจไหม รู้ไว้ว่าคนบนดาดฟ้านั่นอันตรายมาก” จิลาวัลย์กำชับหนักแน่นอีกค

ินมองไปที่ถาดกับแกล้มด้านข้าง จิลาวัลย์ถือไปถ

เปิดรับโบนัส

เปิด
คลื่นรักอสูร
คลื่นรักอสูร
“(คลื่นรักอสูร) ...เพราะเธอขึ้นเรือผิดลำ คลื่นร้ายจึงซัดแทบกระเจิง... "เธอมันก็แค่ผู้หญิงขายตัว จะมาทำเล่นตัวเรื่องมากไม่ได้รู้ไหม ต่อให้เป็นสินค้าด้อยคุณภาพยังไงก็เถอะ ก็ต้องหัดรู้จักตามใจแขกบ้าง แต่นี่อะไรหาเรื่องใส่ตัวแท้ ๆ คนสอนไม่บอกหรือยังไงว่าไอ้ละครเล่นตัวนี่มันน่ารำคาญไม่ได้ดึงดูดลูกค้าเลย" บารเมษฐ์ต่อว่าพร้อมกวาดสายตามองเหยียดหยามตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนคลายมือออกจากปลายคางอย่างช้า ๆ "ฉันไม่ได้มาขายตัวสักหน่อย" คนได้รับอิสรภาพรีบบอกเขา "หืม" เขาทำหน้าไม่เชื่อ "ฉันแค่ขึ้นเรือผิดลำ ฉันไม่ได้มาขายตัวจริง ๆ คุณอย่าทำอะไรฉันเลยนะคะคุณบารเมษฐ์" วินาทีนี้เธอกลัวเขามากกว่าใครบนเรือลำนี้เสียอีก เลยเลือกที่จะบอกความจริงกับเขาไป "ขึ้นเรือผิดลำ?" คนพูดหรี่ตาลงอย่างสงสัย "ใช่ค่ะ ฉันขึ้นเรือผิดลำจริง ๆ" "แบบนี้นี่เอง มิน่าล่ะสองคนในห้องเครื่องนั่นถึงได้ลุกลี้ลุกลนนัก" บารเมษฐ์นึกไปถึงท่าทางของอนุชิตกับธาวิน ซึ่งดูเหมือนมีเรื่องเป็นกังวลอยู่ตลอดเวลา "คุณรู้แบบนี้แล้วก็ปล่อยฉันไปเถอะคุณบารเมษฐ์ อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ" นีนนาราขอความเห็นใจจากเขา แต่สายตาที่เขามองกลับมานั้นมันว่างเปล่าชอบกล "รู้อะไรไหมนีนเรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของฉันเลย เธอเป็นคนอยู่ผิดที่ผิดทางเอง เพราะงั้นเธอก็ต้องรับสภาพที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้เองเหมือนกัน" "ห้ะ คุณ นี่คุณ คุณทำไมเป็นคนไม่มีเหตุผลแบบนี้" หญิงสาวต่อว่าเขา ก่อนจะหน้าซีดหน้าเซียวลง เพราะเสียงหัวเราะเบา ๆ ในลำคอของเขาบ่งชัดว่าคืนนี้เธอไม่รอดแน่ "ปล่อยฉันนะ! ปล่อย!" นีนนาราดิ้นหนีเขาก็จับกดลงที่เดิม "งานก็คืองานนะคนสวย มาขายตัวก็คือมาขายตัว อย่าทำเสียเรื่องสินีน" บารเมษฐ์ย่อมเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งอยู่แล้ว เขาอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะมาไม้ไหนอีกแน่ "ก็บอกว่าไม่ใช่ยังไงล่ะ ว้าย!"”