icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รักซ้ำรอย

บทที่ 3 ตอนที่ : 3 ห้องหอจอมปลอม

จำนวนคำ:3260    |    อัปเดตเมื่อ:21/02/2022

หอจอ

พาะเครือญาติกันเท่านั้น นิภาอยู่ในชุดไทยโบราณผ้าตัดเย็บอย่างดี เป็นสไบสีทองเฉียงข้าง ด้านใน

คงนอนตายตาหลับแล้ว” ยายเฉลาลักษณ์เอ่ยขึ้น หลังจากสวมเ

าเลี้ยงดูเป็นอย่างดี คุณยายคือคนที่สำคัญที่สุด ในชีวิต

แขกแล้วล่ะภา วานไปตามเจ้าบ่าวมาหน่อยนะจ๊ะ” ยายเฉล

าวัยกลางคน รีบเดินออกไปต

ความงดงามของเจ้าสาว และความเหมาะสมของทั้งคู่ โดยหารู้ไม่ว่าต่างฝ่ายต่างไม่ได้เต็มใจในการแต

ดดีแล้วเหรอคะ มดว่ามันจะไปไม่รอดกันนะคุณแม่” นางเมธาวีบุตรส

าคนสืบสกุลอยู่นี่” หญิงชราไม่ปริปาก เรื่องที่ต้องยกมรดกครึ่งหนึ่ง

งคุณนุก็ไม่มีคนสืบสกุลเหมือนกัน ตาภูมิน

าะกันทำไม” ธาวิศมองมารดาสลับกับผู้เป็นยายแล้วยิ้มนิด ๆ

ษคุณพ่อน

อเรื่องอะไรกัน” คนเป็นพ่อก็แ

รับ พวกเราเลยต้องมาเดือดร้

ส่หน้าลูกชายแบบทีเล่นทีจริง ทำใ

่องที่ตาดลเป็นเอ่อ อย่างว่า” น

น้องภาแน่นอน” ธาวิศพูดติดตลก เพราะเห็นทั้งคู่มาตั้งแต่เล็ก คิดไม่ถึงว่ายายเฉลาลักษณ์ จะกล้าจ

สาวความสวยของยัยภา ต้องเตะตาดลบ้างล่ะ แม่

จ้าสาวเป็นพิเศษ ไม่คิดว่ายัยเด็กผอมแห้งในอดีต จะโตขึ้นมาสวยได้ขนาดนี้ แต่ความสวยของผู้หญิงคนไหน

ว่ามาเฉพาะงานแต่งวันนี้เท่านั้น

ี่ห้าวันเองครับ มีงานค้างอยู

นูลิลกันแน่ตาภูมิ” ค

ไปยิ้มเขิน ๆ กับมารดา ซึ่งท่านก็เอาแต่

่งของภูมิบ้าง ไม่รู้ยายจะอยู

ย คุณยายของผมต้องอยู่ไปนา

ครจะอยู่ยืนยา

อกเอาใจท่าน เพื่อให้ท่านสบายใจขึ้นมา ทั้งตักอาหารให้ทั้งชวนคุยสั

มด ไม่ได้ทำให้การเข้าหอของทั้งคู่ เป็นไปอย่างที่ใครต่อใค

มด้วยความแปลกใจเมื่อเจ้าบ

ะกลับไปค

ล นี่วันแต่

ี่จะเอาเราทำเมียจริง ๆ ก็แค่แต่งห

่อนจะหายใจโล่งคอขึ้นมาอย่างบอกไม่ถู

ทำไมพี่ดลทำแบบนี้ล่ะ” นิภาเพิ่งนึกออกว่า ทำไ

นี่คุณยายบีบ

นคุณยายรู้ความจริงเข้าท่านคงเสียใจแย่ พี่

าพี่เด็ดขาด คนอย่างคุณยายน่ะไม่เสียใจหรอก อย่างมากก็แค่เสียดาย ท

เขาไว้ด้วยความตกใจ ที่เห็นเจ้าบ่

ก” ดลธีพ

ี้ คุณยายคงไม่สบายใจแน่ ๆ ค่ะ นอนนี่แหละนะพี่ดล เอาไว้วันหล

มืดปล้ำพี่ขึ้นมาทำไง” ดลธีทำท่าหวงเนื้อหวงตัว

ม่ปล้ำพี่ดลหรอก

ับปากคุณยาย ว่าจะมีเหลนให้แล

อนเตียง เดี๋ยวภานอนพื้นเองดีไหม” นิภาเขย่าแขนของดลธีพร้อมข้

ึ้นเตียงนอน แล้ววิดีโอคอลหาคนรักในทันที เสียงพูดคุยกันหวานหยดย้

แน่ คืนแรกของการเข้าหอจึงจบลงที่เจ้าบ่าวนอนบนเตียง ส่วนเจ้าสาวก็นอนตรงพื้น โดยที่ยายเ

แต่พอมาวันที่สอง ดลธีกลับไปอยู่คอนโดมิเนียมของตนเองตามปกติ ปล่อยให้นิ

ักที นี่มันก็มืดค่ำแล้วนะ” คนที่ร้อน

าจะนอนที่คอน

ว หรือว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น ภาทำอะไรให้พี่เขาไม่พอใจหรือเปล่า” เจอคำถา

สียงดุ ๆ กับแววตาเกรี้ยวกราดของยายเฉลาลักษณ

ัยภ

ภาขอโทษค่ะคุณยาย” นิภายกมือขึ้นไหว้ท่าน แล้วเดินกล

พท์ หาหลานชายในทันที แต่เสียงที

ัสดี

ครขอสาย

ยู่ครับ ให้บอก

ู้ชายอื่นอยู่ในห้องของดลธี ไม่ใ

กษ์รู้จักยายเฉลาลักษณ์ จากคำบอกเล่าของดลธีเป็

พี่ดลโทร

นหนูมาพันสะโพก แล้วเปิดประตูอ

นี่ดลกล้าหลอกยายเหรอลูก” น้ำเสียงขอ

บ ผมก็บอกแล้วว่าผมไม่ได้ชอบผู้หญิง

อยู่เต็มอกของยายเฉลาลักษณ์ ไม่คิดว่าหลานชายที่เ

มคงไม่สามารถมีเหลนให้คุณ

เงินเดือนดลอีกแล้

ว่าผมเป็นเจ้าของเรือนไทยแล้ว แค่นี้นะครับคุณยาย” ดล

ยหัวแก้วหัวแหวนของตน กำลังจะยื่นคำขาดด้วยการเอาบ้านหลังนี้ มาเป

ั้งใจหลอกยา

ารู้ภาคงไม่แต่งงานกับพี่ดลหรอกค่ะ” นิภาก้มลงกราบตรงตักท่านด้วยความสงสาร ไม่คิดเสียดายความสาวของต

ลังนี้ให้ดลไป ทั้งที่ยังไม่รู้เลยว่าดลจะสามารถมีทายาทสืบส

ยู่แล้ว คุณยายคิดไว้แบบนี้ตั้งแต่แรกไม่ใช่เหรอคะ ไม่ว่าจะ

ต้องตกอยู่ในสภาพนี้ด้วย

อีกหน่อยพี่ดลคงเอาใบหย่

ยไปยังท้องฟ้าตรงหน้า ทั้งที่นิภายอมเสียสละตนเอ

อยถ้าพี่ภูมิแต่งงาน มีลูกชายสักสองสามคน คุณยายก็ไปขอแบ่งมา ให้สืบสกุ

าภู

นี้ เพราะมันนำมาซึ่งความเจ็บปวดในชีวิตของเธอ ยายเฉลา

มย้ำอีกรอบ เรื่องที่เธอได้ยิน

แต่ยายไม่มีทางเลือกอื่นแล

วเองจนเจ็บ น้ำท่วมปากกับสายตาที่มองมา อย่างขอร้องจากค

ม่กวนภาแล้วล่ะ” ท่าทางตัดพ้อแบบนี้ นิภาเห็นแล้วก็ปวดใจไม่น้อยไปกว่ากัน หญิงสาวขยับเข้าไปหายายเฉลาลักษณ

้วคลอด มันคงไ

งขึ้นมาใหม่ ขณะที่นิภากำลังรวบรวม ความกล้าทั้งหมดที

้วคลอด ภาทำ

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักซ้ำรอย
รักซ้ำรอย
“"ก่อนทำเรื่องนี้พี่ขอถามน้องภาสักข้อได้ไหม" ธาวิศพูดแล้วก้าวเท้าเข้าไปหาคนบนเตียง "ได้ค่ะ" นิภาก้มหน้ายามตอบ ธาวิศทิ้งสะโพกลงนั่งด้านข้าง พร้อมกับดันปลายคางของหญิงสาวให้ขึ้นมองหน้าเขา "น้องภาเต็มใจใช่ไหม" แววตาของคนถูกถามสั่นระริกไปมา ปากจิ้มลิ้มก็ขยับขึ้นลงเหมือนคนคิดไม่ออกว่าควรตอบอย่างไร "น้องภาพี่ถามว่าเต็มใจใช่ไหม หรือว่าถูกคุณยายบังคับ" คราวนี้ธาวิศเน้นน้ำหนักเสียงมากขึ้นกว่าเดิม "ภาเต็มใจค่ะ" หญิงสาวตอบเขาแล้ว แต่เป็นคำตอบที่เต็มไปด้วยความไม่มั่นใจในตัวเอง "ไม่ได้ถูกบังคับแน่นะ" "ค่ะ ภาไม่ได้ถูกบังคับ ภาเต็มใจค่ะพี่ภูมิ" ธาวิศกัดฟันกรอดในคำตอบที่เขาไม่ปรารถนาจะได้ยิน ออกแรงผลักหน้าอกนิภาจนล้มลงไปนอนอยู่บนเตียง ปลดกระดุมเสื้อนอนของตนเองออกทีละเม็ด โดยที่สายตาก็ยังจดจ้องอยู่กับคนตรงหน้า "ระหว่างเรามันจะไม่มีความผูกพันอะไรกันทั้งนั้น เราทำเรื่องนี้ก็เพื่อคุณยาย เสร็จจากนี้ไปพี่ก็จะกลับกรุงเทพฯ ไปใช้ชีวิตกับคนรักของพี่ตามเดิม ภายังรับได้อยู่ใช่ไหม" ชายหนุ่มพูดจบก็ทิ้งเสื้อนอนลงบนพื้น คนบนเตียงก็ยังเม้มริมฝีปากตัวเองเอาไว้แน่น คำตอบไม่มาสักทีเขาเลยต้องเลิกคิ้วขึงตาใส่ "ค่ะภารับได้" คำพูดที่เปล่งออกมาช่างเบาหวิว คงไม่ต่างไปจากอารมณ์ของคนพูด "รับได้ก็ดี อย่ามาเรียกร้องอะไรทีหลังก็แล้วกัน ไม่งั้นพี่เอาตายแน่" ธาวิศทาบร่างตัวเองลงบนลำตัวของนิภา มองจุดหมายแรกที่จะเริ่มต้นทำรัก ประทับจูบลงบนริมฝีปากนุ่มนิ่มของหญิงสาว สัมผัสแรกของทั้งคู่ช่างตราตรึงในความรู้สึก จากที่จะจูบเพียงแผ่วเบากลายเป็นแทรกลึกดูดดื่มขึ้นตามอารมณ์ (รักซ้ำรอย)”