icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รักซ้ำรอย

บทที่ 9 ตอนที่ : 9 ที่พึ่ง

จำนวนคำ:2298    |    อัปเดตเมื่อ:21/02/2022

่พ

ือน ก็แพ้ท้องเข้าขั้นรุนแรง เป็นลมก็บ่อยครั้ง

นักแบบนี้แหละ นั่งพักก่อนนะ

ยกแก้วน้ำส้มขึ้นจิบนิด ๆ พอวางแก้วลงก็รีบยกมื

งตามคนท้องเข้าไปในห้องน้ำ รีบลูบหลังให้

อกมาหมด ไอ้หนูตัวน้อย ๆ ของยายหน

็นห่วงเป็นใย จากยายหนึ่งได้เป็นอย่างดี อาการแพ้หนัก ๆ แบบนี้เกิดขึ้นอยู่สอง

เปลี่ยนเจ้าของไปเสียแล้ว คนที่รู้สึกไม่พอใจเ

บุญร้อยวันด้วยซ้ำ มาขายสมบัติของท่านกินเสียแล้ว เงินมรดกที่

ีสิทธิ์ทุกอย่างในบ้านหลังนั้น ว่าแต่

มาถึงบ้านเรา ให้ยัยภาไปดูด้วยว่าอะไรที่คุณแ

ไส้แบบนั้น จะให้

อะไรควรขนมา คุณนี่ยังไง คิดว่

้วจะเก็บไว้ไหนล่ะของของคุณแม่ ในบ

ดว่าจะเอาของของท่านไปเก็บไว้ที่นั่น อีกอย่างคุณก็บอกเองนี่คะ

ีกว่าปล่อยร้างไว้แบบนั้น

ูมิไม่รื้อทิ้

มื่อไหร่จะตกลงแต่งงานกันสักที ผมนี่รอเ

ยค่ะ แต่ทางโน้นเห็นว่าติดปัญห

ลิลยังติดงานที่ต่างประเทศ ปลีกตัวมาไม่ได้เลย” แม้ลลิสาจะไม่ใช่

่กับเราได้ ไม่ใช่ต้องไปอยู่ไกลหูไกลตากันแบบนี้ งานของคุณที่นี่ก็ไม่มีคนสืบทอด พ่อลูกชายคนเก่งดันมุ่งเข้าก

ะไม่มีทีท่าว่าอยากจะมาทำงานที่นี่ สงสั

่ะ ไม่ใช่ตายปุ๊บข

ปเปรียบเทียบกับตาดลสิ

บเทียบ เอ๊ะ เสียงรถมาแล้วนี่เ

านโอบกอดเธอในยามนี้ ยามที่ชีวิตกำลังตกที่นั่งลำบาก หวาดกลัวไปทุกสิ่งอย่าง ก็เธอไม่เคยท้องนี่นาจะรู้ได

้าน ตั้งรูปของยายเฉลาลักษณ์พร้อมอัฐิไว้บนหิ้ง นิภานำ

ว ก็อย่าลืมคิดถึง

้ ๆ ถึงกับน้ำตาซึม นางเมธ

ม่ค่อยได้กราบคุณแม่เลย

ตั้งแต่แบเบาะ ส่วนคุณแต่งงานออกมาอย

ทั้งที่รู้ว่าท่านป่วยฉันก็ยังทิ้งห

้าบ้านกันเถอะ ที่นี่ปล่อยให

ค่

นุสรณ์ตอนเช้า ระหว่างไปทำงานที่บริษัท ขากลับก็นั่งสองแถวมาลงหน้าบ้าน แต่วั

ภาจะไปยังไ

กอย่างมาชั่วโมงละคัน เอาแน่เอานอนไม่ได้อีก เอางี

น่นยาวเหยียดด้วย” นิภาลูบหน้าท้องตัวเองเล่นไปมา เกิดมาเป็นลูกของเธอช่าง

รหาคุณม

ุณป้าเกิ

งโทรศัพท์ไปหานางเมธาวีที่บร

ตแบบนี้ ยายก็ไม่อยากให้ไปยืนตากแดดรอร

างี้ก็แล้วกัน เดี๋ยวฉันให้คนเอารถไปรับดีไหม

คะขอบคุณมา

ง เดี๋ยวให้เขารอพากลั

ีค่

าวี พาไปส่งที่โรงพยาบาล อีกทั้งยังอยู่

านขนาดนี้ วันนี้หมอนัดคุณแม

งี้แหละครับ อำเภอเราก็ไม่มีโรงพยาบาลเอ

่เคยได้ก็แค่พอกินพอใช้ ยายเฉลาลักษณ์เคยพูดว่าจะยกสมบัติให้เธอสักชิ้น แต่แล้วท่านก็จากไปก่อนจะได้ทำเรื่อง

าะรถที่จอดอยู่ดูไม่เหมือนทุกวัน คงเป็นแขกคนส

ะคะที่มาส่ง” หญิงส

บ งั้นผมกลับไป

ค่

วัน กลับเลี่ยงไปด้านข้างแทน แต่สักพั

นรถมาส่งแล้วแต่ไม่เห็นคนก็เลยตามมาดู” เป็นอย่า

ึ่ง ขอนอนพักได้ไหม

็นไร ยายแค่อยากให้หนูภ

ารา

วยยังไงล่ะ แฟนคุณภูมิแก สวย

อรู้จักนางร้ายหน้าสวยคนนี้ ผ่านจอทีวีอยู่เหมือนกั

ภาว่า

เลือดเจอ ขอภานอนให้หายปวดหัวก่อนนะคะ วันนี้ยายหนึ่งทำกับข้าวเองได้

ายไม่กวนแล้วล่ะ นอนพักเถอะ ว่

มาแล้

ตื่นวันนี้ยายจะทำกับข้าวเอง คุณภูมิกับ

ะดีค

ใจให้ธาวิศ ป่านนี้คงรู้แล้วมั้งว่าเธอย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ เขาต้องโกรธแน่

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักซ้ำรอย
รักซ้ำรอย
“"ก่อนทำเรื่องนี้พี่ขอถามน้องภาสักข้อได้ไหม" ธาวิศพูดแล้วก้าวเท้าเข้าไปหาคนบนเตียง "ได้ค่ะ" นิภาก้มหน้ายามตอบ ธาวิศทิ้งสะโพกลงนั่งด้านข้าง พร้อมกับดันปลายคางของหญิงสาวให้ขึ้นมองหน้าเขา "น้องภาเต็มใจใช่ไหม" แววตาของคนถูกถามสั่นระริกไปมา ปากจิ้มลิ้มก็ขยับขึ้นลงเหมือนคนคิดไม่ออกว่าควรตอบอย่างไร "น้องภาพี่ถามว่าเต็มใจใช่ไหม หรือว่าถูกคุณยายบังคับ" คราวนี้ธาวิศเน้นน้ำหนักเสียงมากขึ้นกว่าเดิม "ภาเต็มใจค่ะ" หญิงสาวตอบเขาแล้ว แต่เป็นคำตอบที่เต็มไปด้วยความไม่มั่นใจในตัวเอง "ไม่ได้ถูกบังคับแน่นะ" "ค่ะ ภาไม่ได้ถูกบังคับ ภาเต็มใจค่ะพี่ภูมิ" ธาวิศกัดฟันกรอดในคำตอบที่เขาไม่ปรารถนาจะได้ยิน ออกแรงผลักหน้าอกนิภาจนล้มลงไปนอนอยู่บนเตียง ปลดกระดุมเสื้อนอนของตนเองออกทีละเม็ด โดยที่สายตาก็ยังจดจ้องอยู่กับคนตรงหน้า "ระหว่างเรามันจะไม่มีความผูกพันอะไรกันทั้งนั้น เราทำเรื่องนี้ก็เพื่อคุณยาย เสร็จจากนี้ไปพี่ก็จะกลับกรุงเทพฯ ไปใช้ชีวิตกับคนรักของพี่ตามเดิม ภายังรับได้อยู่ใช่ไหม" ชายหนุ่มพูดจบก็ทิ้งเสื้อนอนลงบนพื้น คนบนเตียงก็ยังเม้มริมฝีปากตัวเองเอาไว้แน่น คำตอบไม่มาสักทีเขาเลยต้องเลิกคิ้วขึงตาใส่ "ค่ะภารับได้" คำพูดที่เปล่งออกมาช่างเบาหวิว คงไม่ต่างไปจากอารมณ์ของคนพูด "รับได้ก็ดี อย่ามาเรียกร้องอะไรทีหลังก็แล้วกัน ไม่งั้นพี่เอาตายแน่" ธาวิศทาบร่างตัวเองลงบนลำตัวของนิภา มองจุดหมายแรกที่จะเริ่มต้นทำรัก ประทับจูบลงบนริมฝีปากนุ่มนิ่มของหญิงสาว สัมผัสแรกของทั้งคู่ช่างตราตรึงในความรู้สึก จากที่จะจูบเพียงแผ่วเบากลายเป็นแทรกลึกดูดดื่มขึ้นตามอารมณ์ (รักซ้ำรอย)”