icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

นางบำเรอกับจอมบงการ

บทที่ 8 

จำนวนคำ:1936    |    อัปเดตเมื่อ:24/02/2022

งใจของเธอ เธอหยิ่งในศักดิ์ศร

นธรคงหาเธอให้ควัก หรือไปแจ้งความแล้วก็ไ

ใจเขาอีก ที่เขานึกหมิ่นในใจคือเธอไม่รู้จักอายที่มาสวมใส่เสื้อผ้าต่อหน

รือเธออาจไปทำรีแพร์กระชับช่องคลอดมาก็ได้ เดี๋ยวนี้วิวัฒนาการทันสมัย เธอต้องหาเงินแบบนี้อีกนา

เสื้อผ้าต่อหน้าเขา แต่ในเมื่อเข

๋า... ซึ่งไม่มี คงอยู่ที่ชลันธร เมื่อคืนเธอเมามาก จนไม่รู้ตัว

ับมามองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง ธัญญ์ขมวดคิ้วยุ่ง

ค่อยออกหาเหยื่ออีกรอบ คงไม่เป็นไร” ชายหนุ่มกระชากเรียวแขนบอบบางให้หันมา วิธาดาดิ้นหนีทุบตีแต่

มันไม่พอ” หญิงสาวตอกกลับ

กอีกไม่ไหวอย่างที่บอก” วิธาดาขมวดคิ้วยุ่งเธอไม่รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร เขาพูดถึงใคร แต่ช่างเถอะ เธอไม

้เถอะ แล้วก็ปล่อย นายไม่อยากแตะต้องตัวฉันไม่

ใหม่ เมื่อคืนฉันคิดว่าหลายยก” ธัญญ์เอาเงินยัดใส่มือเธอ วิธาดาก้มมองมันเห

ั้นเอง แต่แท้ที่จริงกลับอยากได้เงินจนตัวสั่น เ

ให้เขาอีกครั้ง ธัญญ์นึกฉงนกับแววตานี้ แต่เขาไม่มีเวล

ผลักเขาจนเซ ก่อนกระชากประตูเปิดออก ธัญญ์ถึงกับผวาตามแต่ไม

นจะสลัดเรื่องไร้สาระทิ้งไป แค

ต่ปลายสายติดต่อไม่ได้ เขาส่ายหน้าไปมา วันนี้คิ

สุด ทุกคนที่บ้านรอคอยเขาอยู่ จะมาเ

ห้องไป แต่พนักงานไม่ยอมให้ความร่วมมือ บอกว่าการไปเคาะห้องแขกเป็นการเสียมารยาท แถมกล้องวงจรปิดของชั้นที่เราพักก็ดัน

บอกเมื่อเห็นส

ลืออยู่ ชลันธรอ้าแขนรับ กำลังอ้าปากจะถามซ้ำก็เปลี่

ชลันธรเริ่มตั้งสติ ค่อ

่อยโฮออกมา น้อยคนนักที่จะได้เห็นน้ำตาสาวมั่นและเปรี้ยวเข็ดฟ

นเหรอ สภาพหล่อนถึงได้เป็นแบบนี้” ชายใจหญิงยกมือทาบอกอีกครั้ง ต

หนื่อยๆ เธอรู้สึกเพล

างมันต้องเจอกับคนอย่างฉัน” ชลั

ยู่ห้องไหน” วิธาด

ไปลุยกับมันเอง ต่อให้ตัวใหญ่กว่

าเลยเชอร์รี่ เขา

ยากหลับตาแล้วไม่อยากตื่น เรื่องราวมันรุมเร้าจนเ

่ายๆ หรือไง ฉันล่ะปวดหัวกับหล่อนเสียจริง”

ไร แค่เส

าเสียตัวให้คนรักล่ะไม่ว่า แต่นี่อะไร โดนเขาดูถูกกลับมาอีก

งจนวิธาดายกมือ

์รี่ ฉันเหน

ยู่ที่นี่ทำซากอะไร หรือจะไปให้มันข่มเหงอีกสักยก” ชลันธร

าบอกในที่สุด เธอหลับตาล

ังไม่เลิกคิดเรื่องนั้นอีกเหรอ ยังไงเค้าก็เป็นแม่หล่อนนะ เลี้ยงหล่

.

เมื่อไหร่หล่อนจะเลิกประชด

ธาดาพูดทั้งๆ ที่ยังหลับตา หัวใจข้างซ

ัวแกเอง” ชลันธรเตือนสติเพื่อน พูดแบบนี้มาเป็นร้อยๆ พันๆ รอบ แต่ไม่ว่าจะพูดมากแค่ไหน หรือพูดจนปากจะเฉียงถึงใบหู ถ้า

เปิดรับโบนัส

เปิด
นางบำเรอกับจอมบงการ
นางบำเรอกับจอมบงการ
“ธัญญ์... ชายหนุ่มที่เจ็บช้ำกับความรักเมื่อครั้งอดีต วิธาดา... หญิงสาวร้ายกาจที่แอบรักเขาหมดหัวใจ หญิงสาวมองสบตากับเขาในระยะกระชั้นชิด หัวใจบอบบางเรียกร้องให้เธอเปิดเผยความจริงในส่วนลึกของจิตใจ "ฉันรักนายนะธัญญ์ รักนายมานานแล้ว" หล่อนคิดเอาไว้ไม่มีผิดว่าเขาจะต้องทำหน้าตกใจ แม้จะทำใจเอาไว้แล้ว แต่เธอรู้สึกเจ็บปวด มีผู้ชายหลายคนอยากสานสัมพันธ์กับเธอ แต่เธอก็สลัดทิ้ง แต่เขา... คนที่เธอแอบรัก เขากลับมีใจให้น้องสาวของเธอ เขากลับไม่ต้องการความรักของเธอ เขากลับตกใจและมองเธอเหมือนตัวประหลาด "เธอพูดอะไรของเธอ" ธัญญ์ทั้งมึนงง ทั้งตกใจในคำพูดของหญิงสาว "พูดความจริง นายคงไม่เคยรู้มาก่อน นายเป็นผู้ชายคนแรกของฉัน คืนนั้น..." เธอพูดอย่างหมดเปลือก เขาจะดูถูกยังไงก็ช่าง แต่เธอเป็นคนพูดตรงๆ เธออยากให้เขารับรู้และเข้าใจ "แต่ฉันไม่ได้รักเธอ ไม่แม้แต่จะคิด"”