icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

วิวาห์หวานรัก

บทที่ 5 

จำนวนคำ:1423    |    อัปเดตเมื่อ:26/02/2022

นนะคะ ค่อยๆ พูดค

ราม กอดเพื่

่ยอมออกกำลังกาย เค้าเป็นห่วงก็มาบอกเฮีย กลับมาว่าจะพาไป

ราน้ำตาไหลพรากๆ สะดุ้งตก

กับใครมาจนท้อง” พ

แม่ก็เหมือนพ่อแม่ เป็นมากกว่าพี่ชายเส

ิ่งตกใจ เธอร้องไห้สะ

าเพิ่งฉุกใจคิดเรื่องที่ไม่เห็นเพื่อนบ่นเรื่องปวดท้องประจำเดือนเลย เพราะอย

จำเดือนขาดหายไปหลายเดือน ..ต้องเป็นคืนนั้นแน่ๆ แล้วไอ้อ

ดตัว ยิ่งตกใจเมื่อพี่

งกับ

้อน เธอต้องรีบช่วยเหลือเพื่อนรัก อย่างน้อยก็ต้องซักถามกันให้รู้ความ พันกรตวาดแบ

ประกาศิตของพี่ชายทำให้พิมพ์นาราขัดอะ

ลตรวจ โดยมีบัวบูชาคอยจับมือบีบเบาๆ เพื่อให้กำล

ำให้พิมพ์นาราสะดุ้ง เธอเดินหลบด้านหลังของเพื่อน

องจริงๆ พิมพ์นาราลมจับ

ด มีเพียงบัวบูชาเท่านั้นที่คอยให้กำลังใจ แม้ไม่ได้พูดอะไร

” พันกรเท้าสะเอวมองน้องสาวเขม็ง

ท้องกับ

้ แต่รู้นิสัยเพื่อนดี ถ้ายังขืนเป็นแบบนี้ โดนตีหรือโดนดุขนาดไหนก็ปิดปากเงียบ พิมพ์นาราเป็นคนดื้อเงียบไม่ใช่จะยอมอะไรง่ายๆ ขนา

จนขึ้นสัน ..เขาไม่ยอมให้ผู้ชายหน้าไหนมาทำกับน้องสาวของเขาแบบนี้เด็ดขาด พันกรรู้สึกหดหู่ใจอยู่เหมือนกัน ..เพราะเขาทำ

นี้ก็บอกบัวมาไ

อยโฮออกมาเต็มเสียง ก่

ดนี้แล้ว ยังไงก

บหลังลูบไ

พิมพ์นาราปาดน้ำตาถอ

ิดพลาด

าวดีวางยาเฮีย

าแก้ว

เอง แล้วก็รู้สึกแปลกๆ เพิ

เฮียอย่างนั้นเหรอ”

เป็น

ณกั

เหรอ” บัวบูชายิ

็นความ

พ์หรือไง แล้ววันนั้นที่

เสียงของพันกรทำ

กฝ่ายรู้เรื่องนี้ เพราะจริงๆ กันต์ไม่ได้ผิด เธอผิด

จะไปฆ

ยังพูดไม่ทันจบประโยค เส

ดนี้ทำไมไม่ยอมบอกเ

ื่น แววตานั้นทั้งรักท

พิมพ์นาราโผเข

ร ทำไมเกิดเรื่องขนาดนี้ถึงปิดปากเงี

ั้งสองกอดกัน พิมพ์นาราร้องไห้

พ์ผิ

วยกัน มันต้

ู้ไปเลยว่าไม่มีพ่อตั้งแต่เกิด ยิ่งเธอคิดว่าต่อไปเขาต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่รัก เธอก็

เปิดรับโบนัส

เปิด
วิวาห์หวานรัก
วิวาห์หวานรัก
“ไม่รู้เพราะพรหมลิขิตหรืออะไรกันแน่ทำให้เธอต้องตกเป็นเมียของเขาอย่างไม่ตั้งใจ จะเพราะอะไรก็ช่าง แต่เขาเป็นผู้ชายที่ยิ่งอยู่ด้วยแล้วยิ่งน่ารัก จะอะไรก็ช่างที่ทำให้เขาได้เธอมาเคียงข้าง แต่เขาก็ขอบคุณพรหมลิขิตที่ทำให้ความพยายามของเขาไม่สูญเปล่า "คุณยายให้เอาข้าวมาให้ลูกหมูขี้งอนน่ะ" กันต์เอ่ยขึ้นหลังจากวางถาดอาหารไว้บนโต๊ะในห้องนอน เขาแอบเห็นหรอกว่าเธอกำลังชะเง้อเหมือนรอใคร แต่พอเขามาก็รีบมุดเข้าใต้ผ้าห่ม นอนป่องเหมือนซาลาเปา "ไม่กิน ไม่หิว คนจะนอนอย่ามายุ่งนะ แล้วเค้าก็ไม่ใช่ลูกหมูขี้งอนด้วย" คนบนเตียงพูดโต้ตอบกลับมาเสียงงอนๆ "ตามใจ" กันต์เดินเลยผ่านไปคว้าผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำ คนบนเตียงดีดตัวลุกจากเตียงด้วยความรู้สึกงอนมากกว่าเดิม "คนบ้า ทำไมไม่ง้อเราสักนิด ใช่นะสิ ไปเจอผู้หญิงสวยๆ หุ่นดีๆ มา เลยไม่ง้อเรา ไม่สนใจเราเลย ตอนนี้เราอ้วนเป็นหมูใช่ไหมเลยไม่สนใจ" "จะรีบไปไล่ควายที่ไหน" เสียงหาเรื่องตามมาติดๆ พิมพ์นารารีบเดินไม่ยอมหยุด เธออายเกินกว่าจะหันไปพูดคุยกับคนที่เดินตามมาจากทางด้านหลัง "นี่คุณ" "ว้าย! ปล่อยนะ" พิมพ์นาราสะบัดแขนจนหลุดจากการเกาะกุมเมื่อเขารั้งแขนเธอเอาไว้ หันมามองตาเขียวอย่างเอาเรื่อง "อะไรกัน เมื่อคืนมากกว่านี้อีก" เขายื่นหน้าเข้ามาหาอย่างยียวน "หลีกไปเลยนะ" พิมพ์นาราผลักใบหน้าของอีกฝ่ายออกห่าง "เมื่อคืนพูดว่าไงนะ แรงๆ หน่อยสิคะ โอ๊ย โอ้ว... ฟินจัง" เขาแหย่คนน่ารัก พิมพ์นาราอาจจะแตกต่างจากบัวบูชาตรงที่อวบๆ ไม่ได้หุ่นดีบอบบางเหมือนกัน แต่เขาก็ชอบคนตรงหน้า เธอหน้ากลมแบ๊ว น่ารัก อืม... กันต์ลงความเห็นว่าเขาชอบผู้หญิงน่ารัก โดยเฉพาะคนตรงหน้า”