icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

วิวาห์หวานรัก

บทที่ 5 

จำนวนคำ:1423    |    อัปเดตเมื่อ:26/02/2022

นนะคะ ค่อยๆ พูดค

ราม กอดเพื่

่ยอมออกกำลังกาย เค้าเป็นห่วงก็มาบอกเฮีย กลับมาว่าจะพาไป

ราน้ำตาไหลพรากๆ สะดุ้งตก

กับใครมาจนท้อง” พ

แม่ก็เหมือนพ่อแม่ เป็นมากกว่าพี่ชายเส

ิ่งตกใจ เธอร้องไห้สะ

าเพิ่งฉุกใจคิดเรื่องที่ไม่เห็นเพื่อนบ่นเรื่องปวดท้องประจำเดือนเลย เพราะอย

จำเดือนขาดหายไปหลายเดือน ..ต้องเป็นคืนนั้นแน่ๆ แล้วไอ้อ

ดตัว ยิ่งตกใจเมื่อพี่

งกับ

้อน เธอต้องรีบช่วยเหลือเพื่อนรัก อย่างน้อยก็ต้องซักถามกันให้รู้ความ พันกรตวาดแบ

ประกาศิตของพี่ชายทำให้พิมพ์นาราขัดอะ

ลตรวจ โดยมีบัวบูชาคอยจับมือบีบเบาๆ เพื่อให้กำล

ำให้พิมพ์นาราสะดุ้ง เธอเดินหลบด้านหลังของเพื่อน

องจริงๆ พิมพ์นาราลมจับ

ด มีเพียงบัวบูชาเท่านั้นที่คอยให้กำลังใจ แม้ไม่ได้พูดอะไร

” พันกรเท้าสะเอวมองน้องสาวเขม็ง

ท้องกับ

้ แต่รู้นิสัยเพื่อนดี ถ้ายังขืนเป็นแบบนี้ โดนตีหรือโดนดุขนาดไหนก็ปิดปากเงียบ พิมพ์นาราเป็นคนดื้อเงียบไม่ใช่จะยอมอะไรง่ายๆ ขนา

จนขึ้นสัน ..เขาไม่ยอมให้ผู้ชายหน้าไหนมาทำกับน้องสาวของเขาแบบนี้เด็ดขาด พันกรรู้สึกหดหู่ใจอยู่เหมือนกัน ..เพราะเขาทำ

นี้ก็บอกบัวมาไ

อยโฮออกมาเต็มเสียง ก่

ดนี้แล้ว ยังไงก

บหลังลูบไ

พิมพ์นาราปาดน้ำตาถอ

ิดพลาด

าวดีวางยาเฮีย

าแก้ว

เอง แล้วก็รู้สึกแปลกๆ เพิ

เฮียอย่างนั้นเหรอ”

ใ

เป็น

ณกั

เหรอ” บัวบูชายิ

็นความ

พ์หรือไง แล้ววันนั้นที่

ใ

เสียงของพันกรทำ

กฝ่ายรู้เรื่องนี้ เพราะจริงๆ กันต์ไม่ได้ผิด เธอผิด

จะไปฆ

ยังพูดไม่ทันจบประโยค เส

ดนี้ทำไมไม่ยอมบอกเ

ื่น แววตานั้นทั้งรักท

พิมพ์นาราโผเข

ร ทำไมเกิดเรื่องขนาดนี้ถึงปิดปากเงี

ั้งสองกอดกัน พิมพ์นาราร้องไห้

พ์ผิ

วยกัน มันต้

ู้ไปเลยว่าไม่มีพ่อตั้งแต่เกิด ยิ่งเธอคิดว่าต่อไปเขาต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่รัก เธอก็

เปิดรับโบนัส

เปิด
วิวาห์หวานรัก
วิวาห์หวานรัก
“ไม่รู้เพราะพรหมลิขิตหรืออะไรกันแน่ทำให้เธอต้องตกเป็นเมียของเขาอย่างไม่ตั้งใจ จะเพราะอะไรก็ช่าง แต่เขาเป็นผู้ชายที่ยิ่งอยู่ด้วยแล้วยิ่งน่ารัก จะอะไรก็ช่างที่ทำให้เขาได้เธอมาเคียงข้าง แต่เขาก็ขอบคุณพรหมลิขิตที่ทำให้ความพยายามของเขาไม่สูญเปล่า "คุณยายให้เอาข้าวมาให้ลูกหมูขี้งอนน่ะ" กันต์เอ่ยขึ้นหลังจากวางถาดอาหารไว้บนโต๊ะในห้องนอน เขาแอบเห็นหรอกว่าเธอกำลังชะเง้อเหมือนรอใคร แต่พอเขามาก็รีบมุดเข้าใต้ผ้าห่ม นอนป่องเหมือนซาลาเปา "ไม่กิน ไม่หิว คนจะนอนอย่ามายุ่งนะ แล้วเค้าก็ไม่ใช่ลูกหมูขี้งอนด้วย" คนบนเตียงพูดโต้ตอบกลับมาเสียงงอนๆ "ตามใจ" กันต์เดินเลยผ่านไปคว้าผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำ คนบนเตียงดีดตัวลุกจากเตียงด้วยความรู้สึกงอนมากกว่าเดิม "คนบ้า ทำไมไม่ง้อเราสักนิด ใช่นะสิ ไปเจอผู้หญิงสวยๆ หุ่นดีๆ มา เลยไม่ง้อเรา ไม่สนใจเราเลย ตอนนี้เราอ้วนเป็นหมูใช่ไหมเลยไม่สนใจ" "จะรีบไปไล่ควายที่ไหน" เสียงหาเรื่องตามมาติดๆ พิมพ์นารารีบเดินไม่ยอมหยุด เธออายเกินกว่าจะหันไปพูดคุยกับคนที่เดินตามมาจากทางด้านหลัง "นี่คุณ" "ว้าย! ปล่อยนะ" พิมพ์นาราสะบัดแขนจนหลุดจากการเกาะกุมเมื่อเขารั้งแขนเธอเอาไว้ หันมามองตาเขียวอย่างเอาเรื่อง "อะไรกัน เมื่อคืนมากกว่านี้อีก" เขายื่นหน้าเข้ามาหาอย่างยียวน "หลีกไปเลยนะ" พิมพ์นาราผลักใบหน้าของอีกฝ่ายออกห่าง "เมื่อคืนพูดว่าไงนะ แรงๆ หน่อยสิคะ โอ๊ย โอ้ว... ฟินจัง" เขาแหย่คนน่ารัก พิมพ์นาราอาจจะแตกต่างจากบัวบูชาตรงที่อวบๆ ไม่ได้หุ่นดีบอบบางเหมือนกัน แต่เขาก็ชอบคนตรงหน้า เธอหน้ากลมแบ๊ว น่ารัก อืม... กันต์ลงความเห็นว่าเขาชอบผู้หญิงน่ารัก โดยเฉพาะคนตรงหน้า”