icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พี่สะใภ้ของข้า คือท่านแม่ทัพคนงาม

บทที่ 3 ผู้ตรวจการหลิน

จำนวนคำ:2904    |    อัปเดตเมื่อ:22/02/2022

ที

้ ชาวบ้านและโรงพนัน รวมถึงหอคณิกามักมีปัญหาวิวาทกันบ่อยครั้ง สาเหตุทั้งหมดทั้งมวลมาจากผู้ตรวจการคนเดิมได้รับสินบนจากโรงพนันและโรงคณิกาเหล่านั้น อนุญาตให้ขูดรีดชาวบ้านจนกระทั่งเรื่องแดง ครั้นถูกปลดและลงโทษให้จองจำ หลินจิ้น

านที่หนัก

หลินซานซานได้เพียงเล็กน้อยก็จากไป ปล่อยให้นางได้ยืนมองตามห

นของอา

นางยังไม่เห็นพี่สะใภ้ของตนแม้แต่เงาทั้งที่ควรจะออกมาต้อนรับในฐานะเจ้าบ้าน พ่อบ้า

ยังไม่ต

ซานย่นค

นนี้แล้วน่ะหรือที

งเอาเสียเลย นอนจนตะวันตรงหัวเช่นนี้ ใช้ได้ที่ไหนกัน สตรีที่ดีควรตื่นก่อน นอนทีหลังสามี ในเมื่อเป็นอย่

ซานจำต้องเตือนตนเองว่ามาที่จวนของญาติผู้พี่เพรา

้หรือไม่ว่าข้ามาถึงแล้ว อยากจะทั

ีมารยาทเช่นกัน นางให้คนมาส่งข่าวตั้งแต่เมื่อสองวันก่อนแล้วว่านางจะมา พี่ส

หน้ากระอักกระอ่วน ยืนนิ่งไม่ไปไห

ะไรห

อว่

ดแล้วก็ไม่พูด หลิน

ว่าอ

นเฉียวหากถูกรบกวนตอ

ยพอตัวเสียกระมัง อีกฝ่ายถึงได้มีท่าทีหวาดเกรงถึงเพียงนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็เถิด ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องปลุกนาง อีกเดี๋ยว

นางจะตีเจ้าก็ให้รีบวิ่งมาหา

เป็นถึงหลานสาวคนโปรดของท่านเสนาบดีและเป็นญาติผู้น้องขอ

ในเรือน รออยู่ครู่ใหญ่ สตรีในอาภรณ์สีขาวสะอาดตาก็ปรากฏกายให้เห็น พียงปรา

นเอ๋อร์ขอฝากเนื้อ

็ต้องหยุดหายใจไปชั่วขณะ อีกฝ่ายหาได้ประทินโฉมดั่งเช่นเมื่องานมงคลสมรสแต่อย่างใด ทว่าดวงหน้าผุดผาดของพี่สะใภ้ยังคงช่วงชิง

ไพร่ในจวนที่ส่วนหนึ่งมาจากจวนใหญ่ของสกุลหลินล้วนพูดกันเป็นเสียงเดียวว่าหลินซานซานเป็นญาติผู้น้องที่

นายหญิงแห่งจวนผู้ตรวจการเมืองปรือตาลงเล็กน

ถิด ไม่ต้

บคนไม่สบาย หลินซานซานอดชะง

น บางคราก็หนาว วันดีคืนดีก็ฝนตก อากาศแปรปรวนเช่นนี้ พี่สะใภ้อาจจะยังไม่คุ้นชิน

ยตาคมจากนัยน์ตาเรียวสวยด้วยมิอาจทนมองหน้าได้ไหว ใช่ว่าทนไม่ไหวเพราะนางเป็นฮูหยินของคนที่นางรัก แต่เป็นเพรา

้เจ้าเป็

่ยกยิ้มใดๆ ยังงดงามถึงเพียงนี้ หากยิ้มขึ้นมาเมื่อไรคงสะกดผู้คนทั้ง

ึงนางจะไม่ใช่หญิงคนรักแต่ก็เป็นน้องสาวของสตรีผู้นั้น รูปร่างหน้าตาย่อมมี

นฝูหลงใ

มาในอก น้ำตาเกือบจะหลั่งรินอยู่แล้ว

องการพูดกับข้า

้าใจที่คนตรงหน้าพูดสักเท่าไ

พูดแล้ว เจ้าก็ตามสบา

ินออกไปจากเรือนรับรอง ทำเอา

ยังจะกลับไป

ันเล่า เป็นถึงฮูหยินของหลินจิ้นฝู ไยถึงได้

งก็รีบพูดขึ้น “ข้าใคร่อยากจะชวนพี่สะใภ้ดื่มน้ำชายามบ่ายเสียหน่อย ตั้งแต่พี่สะใภ้แต่งเข้าสกุลหลินม

ะทำให้คนมองเอ็นดูได้ เพราะรอยยิ้มของนางล้วนใช้ได้ผลมาแ

้นแล้นด้วยสายตาราบเรียบยากจะอ่าน ใจนึกอยากจะปฏ

ด้สบายใจด้วยที่เห็น

นคะยอหรี่ต

พราะบุรุษผู้นั้น หาได้อยากจ

มนัยออกมาให้เห็นชัดแจ้งแล้วว่านางมีใจปฏิพัทธ์กับญาติผู้พี่ แ

ระบัวเถิด พ่อบ้าน เจ้าไป

จะเดินนำไปยังศาลาข้างสระบัวที่อยู่กลางจวน ปล่อยให้

นฝู มองเผินๆ แล้วอาจจะสูงกว่าญาติผู้พี่เล็กน้อยเสียด้วยซ้ำ และเมื

ที่สูงอะไรถึ

ี่สะใภ้เดินนำเข้าไปนั่ง ไม่นานพ่อบ้านก็ให้บ่าวรับใช้ยกขนมแล

ราะพี่สะใภ้ของนางเอาแต่นั่งนิ่ง ปิดเปลือกตาลงราวกับหลับใหล

อึดอัด ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งอึดอัด ต่อให้นางงดงามเพียงใด แต่

เองอีกแล้ว ก่อนจะเป

ะใภ้เ

วสูงขึ้นเล็กน้อยแ

อยนะเจ้าคะ ท่

เปลือกตาขึ้นมา

กินไป

่อย ท่านเพิ่งตื่นได้ไม่นาน ร

ดตนจะต้องเอาอกเอาใจพี่สะใภ้ด้วยก็ไม่รู้ คงเป็นเพราะนางคิดว่าหากสนิทสนมกับพี

ลับตอบรับด้วยน

นั้นล่ะ ข้

ต่

่อ้าปากพะงาบๆ ค้างไว้อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อถูกอีก

เปลือกนอก แท้จริงเป็นสตรีเกียจคร้าน หยิ่งยโสและโอหัง กล้ามองไม่เห็นหัวญาติผู้น

้ว ทว่าก็หาได้กระทำสิ่งใด ได้แต่นั่งเงียบอยู่ในศาลาตลอดบ่าย ขณะท

ี่สะใภ้ครั้งแรกนี้ ช่

เปิดรับโบนัส

เปิด
พี่สะใภ้ของข้า คือท่านแม่ทัพคนงาม
พี่สะใภ้ของข้า คือท่านแม่ทัพคนงาม
“สูญสิ้นครอบครัว ไร้ซึ่งบิดามารดา หากแต่เพราะประมุขสกุลหลินรับนางเป็นลูกบุญธรรม 'หลินซานซาน' จึงมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับญาติผู้พี่ที่นางมีจิตปฏิพัทธ์มาแต่เยาว์วัย หากทว่าวันหนึ่งนางก็ต้องใจสลาย เมื่อเขาเข้าพิธีมงคลสมรสพระราชทาน ตบแต่งฮูหยินซึ่งไม่เคยเห็นแม้แต่หน้าตาเข้าตระกูล หลินซานซานแทบกัดลิ้นตาย ทว่าก็จำใจต้องยอมรับ ในเมื่อโชคชะตามิอาจแปรผัน วาสนามิอาจได้ครองคู่ นางก็จะยินยอมญาติดีกับฮูหยินของเขาที่ได้ชื่อว่าสะคราญโฉมล่มบ้านล่มเมืองก็แล้วกัน แต่...ผู้ใดเล่าจะรู้ว่าฮูหยินของญาติผู้พี่นั้นเป็นชาย! เมื่อรู้ความจริง หลินซานซานถึงกับหน้ามืดทะมึนไปเสียหลายส่วน ฮูหยินของญาติผู้พี่นั้น...คือท่านแม่ทัพ 'จางอี้ซวน' บุรุษผู้ได้สมญานามว่า 'สุนัขเฝ้าชายแดน' เมื่อถูกนางจับได้ จางอี้ซวนก็ให้สัญญาพร้อมกับขู่ว่าอีกหนึ่งปีจะยอมหย่ากับญาติผู้พี่ของนางให้ แต่ถ้าหากนางปากโป้งแล้วล่ะก็ ไม่ต้องพูดเรื่องหย่าอะไรทั้งนั้น เพราะสกุลหลินจะเหลือเพียงชื่อให้คนรุ่นหลังจดจำ สวรรค์! นี่นางจะต้องทนมีพี่สะใภ้เป็นบุรุษถึงหนึ่งปีเต็มเชียวหรือ!?”