พี่สะใภ้ของข้า คือท่านแม่ทัพคนงาม

ที

อีกไม่นานหลังจากนั้น นางคารวะผู้อาวุโสอย่างคุ้นเคย ป้าสะใภ้ยิ้มรับให้นางด้วยความเอ็นดู พูดคุยตามปร

ับอาจิ้นไม่ค่อยราบ

ุผ้า จางอี้ซวนสบตานางนิ่ง จากนั้นก็ประหนึ่งว่าทั้งสองแข่งจ้องหน้ากัน จนจางอี้ซวนต้องเ

่นอย่างไร

ครา นางรีบใช้มือลูบแขนตนเองที่มีตุ่มเล็กๆ ขึ้นไปมา

าเป็นฮูหยินของอาจิ้น เหตุใด

หลินซานซานขนล

าคนตรงหน้าหาใช่สตรี พูดออกมาเต็มปากเต็มคำว่าเป็นฮูหยินของบุตรชายตน หากมารู้ภายห

ามนี้นางอยู่ตรงกลาง ได้แต่กลื

นตรงหน้าหมายความเช่นไร เรื่องที่ไม่ราบรื่นระ

รมีผู้สื

ย่างไรที่เรียกว่าไม่ราบรื่น แต่จางอี้ซวนกลับแสร

างโลกหาได้รู้กระจ่างแต่อย่างใด เรื่องที่ไม่ราบรื่นที่ท่า

นเขียวใส่ลูกสะใภ้ครั้งห

ู่เช่นนี้ ใช่เรื่องที่สมควรแล้วหรือ ภรรยาไม่ท

ยกลางคนตรงหน้าจะต้องพูดเรื่องนี้ จึงไม่ได้แ

แน่ แค่มาตบแต่งกับอีกฝ่ายตามราชโองการฮ่องเต้แทนพี่สาวที่

ก็ต้องมีบุตรสืบสกุล หากเจ้าทำหน้าที่นี้ไม่ได้ มีบุตรชาย

ยู่นานเท่านั้นที่อยากจะสะกิดป้าสะใภ้ของนางให้เลิกเจ้ากี้เจ้าการเสียที นางเกรงเห

งแต่งเข้ามาได้ไม่นาน ข้าว่าท

มเห็น แต่แล้วก็ต้องถูกสา

องใหญ่ ข้าถึงต้องเข้ามาวุ่นวาย ฮูหยินของสกุลหลินล้วนแล้วมีลูกยากกันทั้งนั้น แล้ว

ิ้นฝูเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวในเวลานี้หรอก แต่...นี่ก็ไม่ใช่เรื

ซานอยากให้ป้าสะใภ้ของนางรีบกลับไปได้แล้ว ไม่อย่างนั้นไม่ต้องรอให้ตกกลางคืน สกุลหลิน

องหลินซานซานนั้นเต็มไปด้วยความรำคาญใจ หลินซานซานกระสับกระส่าย ภาวนาต่อองค์เง็กเซียนฮ่อง

ังไม่ได้ข่าวดีล่ะก็ เจ้าจะต้อ

พลันฮูหยินของเสนาบดีหลินก็ล

ก็กลับมานะ วันนี้

เจ้าค่ะ

งก็ถอนหายใจยาวออกมา แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งโหยงอีกครั้งเมื่อเห็นจางอี้ซ

หากข้าทำจริงๆ คนที่เป็นภรรย

ไรน่าเกลียดอ

ให้ใบหน้างามฉายความงดงามมากขึ้นไปอีก ไม่ว่าผู้ใดเห็นก็ต้องตาพร่าในค

าจลามกเ

หมุนตัวกลับเข้าเรือนของตนเองไป

คิดทำอะไรน่าเกลียด

เข้าไปในเรือน ให้นางไ

ป้อง...เอ่อ...พรหมจร

อย่างไ