กันในสวนสาธารณะเมื่อวันก่อน คนที่ท
้นรุนแรงก็ว่าได้ เหมือนยัดเยียดให้เธอรู้สึกผิดว่าเดินไม่ดูทางให้ดี เห็นสา
บไปมอง เขาจึงหยิบถุงอีกใบที่หล่นยื่นให้เธอ ปกติเธอเป็
้ชายหนุ่มหันไปกดรับ ทั้งๆ ที่มือย
ามัวแต่คุยโทรศัพท์ แต่ไม่ยอมวางของในมือ เธอดึงกลับมาถุงกระดาษใบสวยจึงได้ขาดออกพร้
ื่อง เทพประทานมองนิ่ง สายตาคมกริบอันชาญฉลาดแฝงไว้ด้วยความเย็นชาเป็นนิตย์กวาดม
หล่อนใส่กางเกงยีนส์พอดีตัว ฟ้าใสร้อนๆ หนาวๆ กับสายตาสำรวจตรวจตรานั้น เธอไม่ชอบสายตาแบบนี้ อุตส่าห์หลงชอบเขาตั้งนานสองนาน เห็
องรับผ
เข้าหากัน ดูก็รู้ว่ากำลังโมโห เขาเลิกคิ้วเข้มขึ้นข้างหนึ่งเป็นเชิงสงสัยว่าเขาทำอะไรผิดเช่นนั้นเหรอ สีหน้ากวนอารมณ์นั้นทำให้ฟ้าใสนึกโมโ
ตา เหมือนจะจับต้องเธอด้วยมือนั้นเสียเอง เธอควรเลิกชอบเขา ควรถอยห่างออกมาไกลๆ เสียด้วยซ้ำ เธอแอบคิดว่าผู้ชายบา
ากับคำถามที่ทำให้เธอรู้สึกว่า ตัวเองกำลังกล่าวหาเขา ทั้งๆ ที่ตัวเองทำความผิด แล้วยังมีหน้ามาถามแ
็นไหมว่ามันแพงขนาดไหน พนักงานอย่างคุณคงรู้ดีว่ามันราคาเ
าดูไม่พึงใจเอามากๆ โดยที่ฟ้าใสไม่รู้ว่าเพราะ
ย่างรวดเร็ว เธอเม้มริมฝีปากเข้าหากัน ยังไง
เพียงนิด เธอหน้าเหวอ นั่นเขายิ้มเหรอ ไม่ใช่หรอก
ชุดชั้นในให้ฉันใหม่ทดแทนตัวที่เปื้อนทุกตัว ไม่งั้นฉ
า เธออยากจะบ้า ฟ้าใสไม่ชอบสายตาแบบนี้ของเขาเลยจริงๆ ร่างสูงเดินนำเธอไปยังแผนก
ปหยิบชุดชั้นในที่ตกบนพื้นใส่ในถุ
ให้เงินเดือนพนักงานขายที่ไปเลี้ยงกิ๊กหมดเลยคอยดู... ชิ!’ เลิก
ดว่าเขาจะยอมง่ายๆ แต่ของฟรีใครก็ชอบ หญิงสาวแสร้งทำเป็นหยิบต
ระนั้นเธอก็ไม่เคยซื้อเสื้อชั้นในตามตลาดนัดราคาถูกตัวละไม่ถึงร้อยกว่าบาท ไม่ใช่เพราะติดของแบรนด์เนมอะไร แต่เธอคิดว่าเสื้อในพวกนั้นใส่ไม่สบาย ทำให้หน้าอกเสียทรง บางทีก็ตัดเย็บไม่ดี เก็บทรงไม่หมด แถมใช้ไปสักพักก็ชำรุดง่าย ไ
บกรี๊ดกร๊าดในใจ ยิ้มกว้างโดยไ
แต่เพียงมุมปากเล็กน้อยเท่านั้น เขาเป็นคนยิ้มยากและน้อยครั้งที่จะยิ้ม คนเช่นคนไม่ยอมขาดทุนอย่างแน่นอน ลงทุนอะไรไปก็ต้องผลกำไรกล
บแตกต่างจากในใจที่เบ่งบานเหมือนดอกไม้ที่รอรับแสงตะวันในยามเช้า เธอคำนวณทุกอย่างเสร็จสิ้นในใ
ห้าร้อยสี่สิบบาทค่ะ” พนั
่คิดว่าจะได้ลาภตั้งหมื่นกว่าบาท เม
ล้วนะคะ เป็นจำนวนห้าพันบาท ส่
ได้ แอบค่อนขอดชายหนุ่มในใจ ก็ไหนเขาบอกเธอว่
นเงินสดหรือบ
เมื่อพนักงานคนสว
/0/4490/coverbig.jpg?v=f3dca6a3b5602819b1e6c1bf6142108d&imageMogr2/format/webp)