เล่ห์มารซาตานทมิฬ

สาวข

บสามสงสารหรือเห็นใจเลยสักนิด มีแต่จะเพิ่มความรำคาญและไม่ชอบใจมากขึ้นเรื่อ

นเดียว เจ้าของไร่บารมีตะโกนใส่หน้าเด็กหญิงภัทรวนันต์ รุ้งแก้ว ซึ่งเป็นบุตรสาวเพื่อนรักของบิดามา

่าเป็นคนกลัวเลือด ตอนนี้ใบหน้าอวบกลมซีดเผือด น้ำหูน้ำตาไหลอาบแก้มที่มีสิวขึ้นไปทั่ว แถมยังเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นที่น่ารังเกียจ เนื่องจากเด็ก

่งตามฉันมาทำไม ฮะ! น่ารำคาญที่สุด” คุณธรรมดุเด็ก

ดุดันของอีกฝ่ายจนตัวสั่นงันงก ทั้งเจ็บแผล มองเ

ลุกยังไงเล่า โง่หรือไง” คุณธรร

้องด้วยความเจ็บเมื่

่สุด จะทำตัวน่ารังเกียจไปถึงไหน ฮะ!” คุณธรรมตวาด ดวงตาวาววับ เพื่อให้อี

ปล่อยน้องพัดนะคะ” ภัทรวนัน

้วยความโมโห เขาไม่อยากนับญาติกับเด็กผู้หญิงคนนี้ หน้าตาก็หาความสวยไม่เจอ ผอมแห้ง สิวเขรอะ แถมยังเจ

รยัยเด็กนี่เป็นภรรยาในอนาคตหรือเปล่า แค่คิดเขาก็อยากจะกระอัก อยากจะอาเ

นทร์ระวีกับคุณากร มารดากับบิดา

วเข่าไหลออกมาไม่หยุด แผลลึกพอสมควร เพราะหกล้มกระแทกกับหินแหลมที่ฝังอยู่บนดิน ใบหน้าซีดเผือ

หนูพัดหน่อยค่ะ พาไปทำแผลก่อน” จันทร์ระวีพูดกับสามี คุณากร

งบิดาทำให้คุณธรรมไม่กล้าขัดใจ ตวัดมองร่างผอมในอ้อมแข

ลานสาวป้านวล แม่บ้านประจำไ

ดชแก้ต่างให้เด็กสาวที่เขาสงสารและเอ็นดูเพราะกำพร้าบิดามารดาเหมือนกั

เจ้านายในทันที นางทำแผลให้ภัทรวนันต์ที่ร้องไห้สะอื้นเบาๆ อย่างเอ็นดูปนสงสาร เหล

นทร์ระวีที่เคยรักเอ็นดูตนยิ่งกว่าใครๆ หันเหแบ่งความรักไปให้อย่างเต็มเปี่ยม ความอิจฉาริษยามันล้นในหัวใจแทบอกระเบิดเมื่อแอบล่วงรู้ว่าเจ้

ไส้ระกำตั้งแต่เมื่อไหร่” คุณากรเริ่มสอบสวนบุตรชา

้งแห้ง สิวเขรอะคนนี้เข้ามาอยู่ในบ้านก็ดูเหมือนพวกท่านจะรักยัยเด็กบ้านี่มากกว่าเขา แถมยังคิดเป็นตุเป็นตะว่าจะให้เขาแต่งงา

ยแสดงสีหน้าแบบนี้กับตน คุณธรรมกำหมัดแน่น ตวัดสายตามองยัยเด

พ่อ ว่าผมไม่ได้ท

บนั้น” คุณากรไม่ชอ

ช่วยไม่ได้ พ่อจะให้ผมทำยังไงล่ะครั

งวิ่งตามเพราะอยากจะเล่นกับแก แต่แกทำ

ๆ ผมก็เรียนจบปริญญาตรีแล้ว เชิญคุณพ่อกับคุณแม่โอ๋ยัยเด็กนี่ไปเถอะครับ ผมมันไม่ใช่ลูกรักแล้วนี่

พูดแบบนี้กับพ่อกับแม่”

ด็กหน้าตาอัปลักษณ์คนนี้เด็ดขาด อย่าคิดว่าผมไม่รู้ที่คุ

” คุณากรโก

ามือกระทบใบหน้าข

านี่เหรอครับ” คุณธรรมม

กเขาก็แค่ตีทำโทษ แต่ไม่เคยลงไม้ล

ใจที่เห็นคุณากรทำอะไรรุนแรงแบบนี้ จันทร์

ียบร้อยแล้ว ขอตัวก่อน” แผ่นหลังกว้างของบุตรชายเดินจากไป คุณากรท

ค่โมโห แต่อีกเดี๋ยวก็คงหาย

ะรู้สึกผิดแต่กลับไม่ยอมอ่อนลง คุณธรรมได้ยินคำพูดบิ

ๆ ฮือๆๆ เพราะพัดเ

คิดมากเลย” จันทร์ระวีโอบกอดปลอบป

มโมโห ถึงขนาดนี้ทุกคนยังเข้าข้าง

งกับหน้าซีดเผือด คุณธรรมจะ