icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เหลี่ยมเสน่หาวิวาห์สวาท

บทที่ 5 

จำนวนคำ:1964    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

แต่ใจของเขากลับกระหวัดไปถึง

่อนทำไมกัน” ชายหนุ่มสบ

ง สายตาเหลือบไปเห็นหญิงสาวที่เขาเจอในผับเมื่อคืน ทำไมเขาจะจำเธอไม่ได้ เขาจำเธ

เธออยู่ครู่หนึ่ง เจ้าหล่อนกำลังจะขึ้นรถยนต์ขับออกไป ดูแวบแรกก็ร

วยความอยากรู้อยากเห็นว่าเธอจะไปที่ไหนต่

แย่จัง กินก๋วยเตี๋

มื่อคืนโดนบิดแขนเข้าให้เพราะเมาหรอกนะ ยังไงผู้หญิงก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้อยู่วันยังค่

ดส่องสายตามองหาที่นั่งเพราะคนเยอะจ

จ้องคนที่เดินมานั่งตรงข้าม

” ภครัฐตีเนียน มุกอันดานิ่งอ

นึงค่ะ” หญิงสาวสั่งพน

ดี เขาเคยกินอาหารข้างทางแบบนี้ซะที่ไหนก

ธอคนนี้แ

นั่งอยู่ตรงกันข้าม มุกอ

รข้างทาง ไปกินอาหารในร้านหรูๆ

ุณด้วยคะ” เธอหันมา

นก็แสดงว่าเขาสนใจคุณ ทำไมต้องถามว

ต่ฉันไม่สนใจค

ภครัฐเพิ่งเข้าใจคำว

ู้สึกเสียหน้า

งชามบะหมี่ลงตรงหน้า ก่อนจะหันไปหยิบตะเกียบ

ยังไม่ทันจบประโยคหญิง

ใช่ของฉันหรอกค่ะ ไม่เชื่อคุณไปเช็กดูป้ายทะเบียนสิคะว่าชื่อเจ้าของรถเป็นใคร” มุกอ

าด้วยความหิว ส่วนชายหนุ่มไม่กล้าแม้แต่จะแตะของตรงหน้า เพราะคิดว่ามันไม่ค่อ

าวกินอย่างเอร็ดอร่อย เธอเป็นคนที่กินอา

ไข่ปิ้ง ถั่วต้ม มันต้ม เผือกต้มที่แม่ค้าหาบแร่มาขาย ใบหน้าของชายห

งข้างถนนแบบน

่ไม่ได้โต้ตอบใดๆ กับชายหนุ่มที

มว่าพวกเขาต้องดิ้นรนเลี้ยงชีวิตของตัวเอง

ี่กำลังยิ้มแย้มให้พ่อค้าแม่ค้าที่แต่งตัวด้วยเสื้

ง” แม่ค้ายิ้มกว้างให้มุกอันดา ก่อนหยิบถ

มุกอันดารับเงิน

นเขาทำไม” ภครัฐคิดว่าถ้าเป็นตนเองจะ

ันไม่จำเป็นต้องให้เงินเขา เพราะเท่าที่ช่วยซื้อก็เท

แต่ทำไมถึงทำให้เขาพูดไม่ออกได้น

ามเมื่อเห็นหญิงสาวเดิน

บบ้า

จักกับคุณ

็รู้จักกันแล้ว” คำถามง่

ม่รู้จะไปที่ไหนเพื่อที่จะทำตัวให้เกิดประโยชน์ในทุกๆ วินาทีของชีวิต” เธอ

ีอะไร

ณ” ภครัฐดึงประตูด้วยแรงท

และเราคงไม่เจอกันอีก” มุกอันดาผลักชายหนุ่ม

วชะมัด” ภครัฐสบถอย่างหัวเสียมองตามท้

ห็นชายหนุ่มยืนหน้าหงิกอยู่ข

” แล้วมุ่งหน้าขับรถกลับ

ไปกินก๋วยเตี๋ย

่อนรักที่ทรุดตัวน

กไม่ได้ไปด้วย” มุกอั

ระ ไม่อย่างนั้นก็จะ

ไหม ฉั

ก” ฉัตรวดีถ

ตาภ

อ บุพเพสันนิวาสหรือเปล่า”

ชะมัด แถมยังสำอางมากๆ ด้วย” มุกอันดาส่ายหน

วของในถุงที่ซื้อติดมือกลับมาแ

บอร์อีก ทอดสะพานเสริมใยเหล็กฉันก็ไม่สน ชิส์!

หมอนี่ไม่รู้จักแกที

เห็นว่าอยู่ต่างจังหวัดบ้านนอกคอกนา เหม็นกลิ่นน้ำเค็ม คาวปลา แถมย

านแกก็ไม่ได้บ้านนอกคอนานะโว้ย มีรีสอร์ตหรูๆ ตั้งมากมาย แถมโรงงานอาหาร

ั้นไม่พูดออกมาแบบนี้หรอก ถ้า

ส่ใจสิถึงได

ันก็ต้องใส่ใจสิ เวลาไปทวง

เปิดรับโบนัส

เปิด
เหลี่ยมเสน่หาวิวาห์สวาท
เหลี่ยมเสน่หาวิวาห์สวาท
“ร่างสูงเดินเข้าหาอย่างคุกคาม มองหญิงสาวเหมือนเสือร้ายรอตะครุบเหยื่อ ไม่เคยมีผู้หญิงสวยๆ คนไหนหลุดรอดเงื้อมมือของเขาไปได้ และตอนนี้เขาก็จะไม่ปล่อยเธอเด็ดขาด ผู้หญิงที่หยามเขาครั้งแล้วครั้งเล่า "ท่าทางคุณจะพูดไม่รู้เรื่อง ฉันขอตัวก่อน" มุกอันดาก้าวถอยหนี ไม่ใช่เพราะหวาดกลัว แต่เพราะเธอรังเกียจท่าทางหยาบคายของเขาต่างหาก "จะไปไหนเล่า คุณหนูมุกคนสวย" "ว้าย!!!" มุกอันดาร้องอย่างตกใจเมื่อโดนกระชากแขนเอาไว้ ไฟฉายหล่นลงไปกองกับพื้นใต้แคร่ แสงสว่างยังส่องให้มองเห็นทั่วเพิงพัก สายฟ้าที่แลบแปลบปลาบทำให้เธอมองเห็นสายตากระหายของเขาอย่างชัดเจน "ปล่อยนะ ว้าย!!!" เพราะไม่ทันตั้งตัวเธอเลยโดนกระชากอีกรอบเข้าไปอยู่ในอ้อมแขน แต่เพราะวิชาการป้องกันตัวทำให้เธอยกเข่าขึ้นกระแทกเข้าที่หว่างขาเขาจนจุก "โอ๊ย!" ภครัฐร้องเสียงหลง ยอมปล่อยหญิงสาวเพราะความเจ็บจุก "สมน้ำหน้าอยากหื่นดีนัก" เธอว่าใส่หน้า ก่อนจะหันไปหยิบร่มและไฟฉาย แต่ช้ากว่าร่างสูงที่ดีดตัวขึ้นมา กัดฟันข่มความเจ็บปวดเอาไว้อย่างที่สุด เธอหยามเขากี่รอบแล้วนะ เกิดมาไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำร้ายเขาขนาดนี้มาก่อน "ว้าย!!!"”