หนึ่ง! แกไปมุ
จดหมายซ่อนเอาไว้ในทันที แล้วเดิ
ำอะไ
่าจ้
มามุดหัวอยู่ในห้องแบบนี้ งานการออกมากมายแก
มมาจิกหัวด้วยความโมโห คนไม่เคยมีสิทธิ์มีเสียงหรืออยู่ในสายตาของคนในบ้านก้มหน
พียงคนเดียวเท่านั้น” สุทธิดาเหยียดปากใส่พี่สาว ก่อนจะเขวี้ยงผ้าใส่หน้าอีกฝ่าย มีม
ากเกินไ
ินไปไม่ทราบ” คนถามเ
บ้าง” หนึ่งธิดาสุดจะทน เธออยากจะฮึดสู้ข
ม่เคยมีปากมีเสียงหรือลุกขึ้นสู้รบตบมือมาก่อน ทำเอาสุทธิดาต
อนะ อบรมสั่งสอนน
ังไงล่ะ” เสียงตวาดของปานดา
นอาทิตย์นี้ไม่ต้องเอานะ นังเด็กเหลือขอ” ปานดาวจิ้มหน้าผากลูกเลี
ระคนน้อยเนื้อต่ำใจ อยากจะมีแรงกำลังมากกว่า มีอำ
ธิดาเหยียดปากใส่พี่สาวอย่างรังเกียจ สายต
ัดอีกหลายวันกว่าจะกลับ เวลานี้ฉันสามารถเฉดหัวแกไปเป็นหมาขี้เรื้อนข้างถนนก็ได้ หรือถ้าแ
นังหนึ่ง” ปานดาวตวาดลั่น
ลี้ยงทำให้ปานดาวเหยียดปาก ก่อน
องเจ็บตัว” หนึ่งธิดาก้มหน้านิ่ง กัด
ยอทำตัวเป็นนายสั่งใคร เพราะฐานะของแกต่ำที่สุดในบ้าน จำใส่กะลาหัวของแกเอาไว้นังหมาหัวเ
ักขึ้นไปอีก น้อยใจในวาสนาของตัวเองนัก มือน้อยค่อยๆ ขยี้ผ้าในกะละมังไปพร้อมๆ กับเสียงสะอื้น บางครั้งเธอก็นึกน้อยใจในโชค
วเปล่ากับไข่ต้มหรือน้ำปลา ในขณะที่สองแม่ลูกใจร้ายกินอาหารกันอย่างเอร็ดอร่
ลายอย่างจากสองแม่ลูก หนึ่งธิดาเก็บความสงสัยมากมายนั้นเอาไว้ ทั้งคนแปลกหน้าที่มาหาปานดาวเป็นระยะๆ แ
น์ หนึ่งธิดามองสองแม่ลูกใช้เงินแล้วใจหายแทนบิดา แต่ท่านให้อำนาจการใช้เงินกับมารดาเลี้ยง เธอเลยได้แต่สงบปากสงบคำเอาไว้เท่านั
สองที่ร
่โทร. ไปหาที่บ้าน คนรับใช้บอกว่าสองออกไปข้างนอกไปเรียนอะไรตั้งหลายอย่างคงจะไม่ค่อยมีเวลา ขอแค่สองตอบจดหมายพี่แบบนี้ พี่ก็ดีใจมากแล้ว ครั้งหน้าพี่จะเลี้ยงหมูแล้วนะ ที่นี้มีกล้วยเถื่อนเยอะมาก เอามาหั่นตำกับรำจากโรงสีให้มันกิน ประหยัดมากๆ ไม่ต้องซื้ออาหารสำเร็จรูป พวกชาวบ้านละแวกใกล้ๆ มีงานเขาก็จะมารับซื้อ พวกไม้ยืนต้นที่จะปลูกขาย ตอนนี้พี่เริ่มเตรียมพื้นที่แล้วนะ ไม่นานคงได้ปลูกเสียที พี่เริ่มติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์เกือบครบทุกบ้านแล้วนะ ในหมู่บ้านมีไฟฟ้าใช้กันแล้ว พี่ปลูกไม้ล้มลุกเ
่ห
ของหาญสนับสนุนด้านการเงิน หาญมีความใฝ่รู้และมานะอดทน แค่เงินอย่างเดียวคงไม่ได้ช่วยอะไร หากหาญไม่มุ่งมั่นและตั้งใจที่จะทำมันอย่างจริงๆ จังๆ สิ่งที่หาญมักเขียนม
ขกับชีวิตบ้านไร่ ก่อนจะรีบเ
/0/4504/coverbig.jpg?v=bd85efbbe5e0e27b62155a3bdde45661&imageMogr2/format/webp)