นางบำเรอในมือมาร

ถึงได้เจียดเวลามาคุยกับผมได้” คำพูดเหมือนจะงอ

หวัดคะ ส่วนเฮียกรยังไม่เห็น แ

เพียง 3 คน เพราะนอกนั้นลินลดาลาขาดที่จะรับคนอื่นเพิ่มด้วยเหตุผลที่ว่าเธอแก่แล้ว ทว่าก็ยังมีแขกขาจรและขาประจำอีกมากที่ยินด

ี่ยพงศกรก็ยังเป็นคนที่ช่วยเหลือทางด้านการเงินจนทำให้เธอมีทุกวันนี้ ซึ่งภควัฒน์ก็เข้าใจและจะไม่ยุ่งหาก 1 ตำรวจและ 1 เสี่ยนี้จ

ืนนี้ ดาไ

อย่างแสนรัก สายตาที่ทำให้ใบหน้าเหมือนจะมีเลือดฝาดขึ้นครามครัน ทว่า

ปฏิเ

ธเลยนะ” ฝ่ามือบีบกระชับมา

กจะปฏิเสธ

็ยิ่งไม่ค

าก็เสียเปรียบทั้

ห้ดาเสียเปรียบหรอก จะยอ

้สึกรักก็ยิ่งเจ็บ เธอรู้ว่าภควัฒน์จะมีความสุขถ้าเธอยอมตามใจเขา แต่ครอบครัวของเขาล่ะจะยอมได้หรือที่ต้องเกี่ยวดองเป็นครอบครัวเดียวกับแม่เล้าอย่างเธอ ตระกูลเ

เดิม

ิ่งที่เขาต้องจัดการอย่างเร่งด่วน! คือเอกสารในมือมากกว่า คนที่นุติส่งไปให้เป็นคนขับรถของบิดาก็เหมือนจะเป็นแหล่งข่าวที่สามารถติดต

่อนที่เขาจะเดินทางไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ภาพความสุขของสามคนพ่อแม่ลูก สิ่งที่สามารถรักษาไว้ได้มีเพียงภาพบันทึกความทรงจำเหล

มานี้ สถานที่ที่ท่านจะไปในค่ำคืนกลับกลายเป็น “ลินลดาคาเฟ่” สถานที่นั้นเพียงแห่งเดียว และเรื่องราวความพึงพอใจที่ท่านมีต่อ “ลินลดา” แม่เล้า

ปิ

ู้สึกเสียวสันหลังวาบ ดวงตาภายใต้กรอบแว่นบางเหลือบมองนาฬ

าหารมานานทำให้ดวงตานั้นต้องหลุบต่ำอย่างสำรวมก

ีนุ ลืมเวลาไป

่าถามเลยนะครับ ไ

วันนี้ฉันอยากจะไปกินไก่ในเล้าเสียหน่อย” คิ้วเข้มเลิกสูงดูเชิงแต่เมื่อเ

วนไปกินไก่ไม่ไป อยากจะกลับไปก

ไปโดยไม่สนใจที่จะปิดอุปกรณ์ใดๆ ที่เปิดค้าง

รอเดี๋ยวซิครับ รอ

ยตามองลอดแว่นแยกแยะเอกสารที่จะสามารถเก็บเป็นหมวดหมู่ได้เร็ว

ๆ เข้า ทำอะไรช

ึงไหน เฮ้อ!” ปากบ่นพึมพำแต่สายตาและ