icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

โหยหิวรัก

บทที่ 3 3

จำนวนคำ:1937    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

ใบข้าวพูด

่เรือน แบบข้าวนี่แหละ” แก้วกัลยาพูดออกมาตรงๆ แบบไม่อ้อมค้อมเพราะเรียนจบ กันแล้ว โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ตอนนั้นเธอเห็นเพื่อนมุ่งมั่นกับกา

ู้ทัน เธออาจจะเคยแสดงออกว่าชอบกริชมากๆ ให้แ

ช่วยให้ข้าวเผด็จศึกพี่ชาย

ญิงนะ จะไปทำอะไรแบบนั้นได้ยังไงก

็นข้าวนะ เกิดชอบผู้ชายสักคน ขึ้นมาแล้

นรักแล้วหน้าแดง แก้วกัลยาห

บ้างเหรอ มีผู้ชายม

ก” คนพูดเบ

นอาหาร วันนี้กริชสั่งให้ทำของโปรดของน้องสาวเป็นพิเศษต้อนรับก

้งนั้นเลย” แก้วกัล

ำเพื่อเราโดยเฉพาะเ

กัน จึงสะดวกในการคิดเมนู เขาอยากเลี้ยงต

อบอวลไปด้วยความสุขและการต้อนรับเป็นอย่างดีของสองพี่

บาย” หลังรับประทานอาหารเสร็จสิ้นแก้วกัลย

บข้าวรับนมมาดื่มจนหมดแล้ว แก้วกัลย

ยาเดินออกจากห้องตัวปลิว ก่อนจะน

ก๊อก

ริชเอ่ยอนุญาต พอเห็นว่าเป็นน้องส

ิชค่ะ จะได้นอนหลับสบาย” แก

่เป็นเด็กเลยนะ” เขารับนมจากมือข

ถมยังหลับสบายด้วย” แก้วกัลยามอ

็รับมาดื่มจนหมดแล้ว แก้วกัลยาแอบยิ้มหน้าบานหลังรั

้ขึ้นมา พอคืนนี้พี่ชายของเธอกับเพื่อนรักได้เสียเป็นผัวเมียกัน เธอก็จะหนีไปตั้งหลัก เรื่องอยากทำร้านกาแฟเป็นแค่เรื่องบังหน้าเท่านั้น เธอจะหนีไปทำงานอยู่ที่อื่นเสียเลย ให้พี่ชายตามหาไม่เจอ ก่อนไปค่อยเขียนจดหมายเอาไว้ว่าไม่ต้องตามหา เธอโตแล้ว ดูแลตัวเองได้แล้ว พี่ชายของ

กได้ถึงอาการผิดปกติในร่างกาย เธอร้อนผ่าวและรับรู้ได้ถึงความปรารถนาอันรุนแ

แก้วกัลยา เปิดป

ินไปปลดล็อกประ

้วเหรอ” แก้ว

ใบข้าวตอบเพื่อนด

ยกับข้าวเรื่องงานพรุ่งนี้น่ะจ้ะ” คนคิดแผนการพ

ออดกริชอาจจะไม่ชอบ เรื่องงานสำคัญที่สุดกับ

แผ่นหลังของเพื่อนให้เดินไปที่ห้องพี่ช

บหน้าของเขาแดงก่ำ ร่างกายปรารถนาอย

ะ น้องไปก่อน ง่วงนอนเหลือเกินแล้ว” แก้วกัลยาดันเพื่อนรัก

ก เธอตบประตูรัวๆ เธอหันมามองกริชด้วยใบหน้าแดงก่ำ ถ้าขืนยังอ

อนน้องสาวพาไปยังเตียงนอนกว้าง น้ำเสียงของเข

จะ... จะ

นร่างหอมกรุ่น ตะโบมจูบอย่างบ้าคลั่ง เขาปวดไปหมด

โถมกายเข้ามาหาเพื่อแนบชิดสนิทเนื้อ เขาบดจูบริมฝีปากของเธออย่างด

นไปกับเนื้อตัวเปลือยเปล่า เขาซุกซบไปหาอย่างถ้วนทั่ว ถามว่าเธออยากปฏิเส

แข็งแกร่งเข้าไปในซอกทางรัก ความเจ็บแปลบมาเยือนแต่ไม่ได้ทำให้เธอหนี กลับหยัดกายข

ะพริบตาปริบๆ นึกลำดับเหตุการณ์ทุกอย่างแล้วหน้าแดง พอ

ู่เคียงข้างทำให้เธอหันไปมอง ใบ

ผ้าห่มมาคลุมกาย กริชเองก็ไม่รู้จะพูดอะ

่ขอ

ป็นความผิดพลาด” เธ

แต่ยังไม่ลงจากเตียง มองร่างที่ขยับไ

เขาพยายามนึกคำพูดไม่ให

เปิดรับโบนัส

เปิด
โหยหิวรัก
โหยหิวรัก
“"อย่าบอกใครเด็ดขาดนะคะว่าเค้าใส่กางเกงในสีชมพู" เด็กน้อยรีบเอ่ยขอตาปริบๆ "ได้ครับ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะครับ" "ข้อแลกเปลี่ยนอะไรเหรอคะ" เด็กหญิงแก้วกัลยาเอ่ยถาม "โตขึ้นต้องแต่งงานกับพี่นะครับ" "ทำไมต้องแต่งงานกับพี่ด้วยคะ" "เพราะพี่เป็นคู่หมั้นของน้องแก้วไงครับ" "คู่หมั้นคืออะไรเหรอคะ" เด็กน้อยถามอย่างไม่เข้าใจ "โตขึ้นก็จะรู้เองครับ" "ตอนนี้หนูก็โตแล้ว" เธอทำท่ายืดตัวให้สูงขึ้นแต่ยืดยังไงก็ไม่เท่าพี่ชายใจดีที่ช่วยเหลือเอาไว้ "ยังโตไม่พอ มาครับมาขี่หลังพี่" คเชนทร์นั่งยองๆ ลงตรงหน้า แก้วกัลยาปีนขึ้นไปบนหลังของเขาเพราะล้มเมื่อครู่ทำให้ปวดเข่าปวดแขนไปหมด คงปั่นจักรยานเองกลับไม่ไหว คเชนทร์หิ้วจักรยานคันเล็กๆ มาถือเอาไว้ด้วยมือข้างเดียวก่อนจะแบกเด็กน้อยพาเดินกลับบ้าน "พี่ชื่ออะไรเหรอคะ" "คเชนทร์ครับ เรียกพี่ว่าเชนนะครับคนดี" +++พี่หมอ อุ๊ย!" เธอดึงเขาอีกรอบ เขาเสียหลักล้มลงมาทาบทับร่างบอบบางอย่างไม่ทันตั้งตัว สายฟ้าที่ฟาดลงมาทำให้เธอได้สบดวงตาอ่อนโยน ที่เต็มไปด้วยความปรารถนาคู่นั้นอย่างชัดเจน คเชนทร์แนบริมฝีปากลงไปหา ครั้งนี้เธอไม่ได้เบี่ยงหลบ แต่กลับสะท้านตอบรับการบดจูบของเขาด้วยริมฝีปากสั่นระริก "กลัวเหรอครับ" เขาเอ่ยถาม คเชนทร์ถอนใจหนักๆ สุดจะหักห้ามใจกับความปรารถนาที่คุกรุ่นรุนแรงอยู่ในห้วงอารมณ์ ณ ขณะนี้นัก เขาบดคลึงปากของเธออย่างเรียกร้อง ปรารถนาเธอเหลือเกินในค่ำคืนนี้ มือของเขาเริ่มสัมผัสลูบโลม แก้วกัลยาครางแผ่วๆ สายฝนห่าใหญ่ด้านนอกทำให้อุณหภูมิในห้องลดลงอย่างฮวบฮาบ เธอเบียดร่างกายเข้าหา ตัวสั่นระริกเมื่อเขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอออกจากกาย ปลายลิ้นร้อนหนาของเขากวาดเลียไปทั่วเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอ "เราเป็นคู่หมั้นกันแบบนี้ เคยมีอะไรกันหรือเปล่าคะ" เธอเอ่ยถามออกไปอย่างอยากรู้ สติอันน้อยนิดกำลังบอกให้เธอร้องถามออกไป "ไม่เคยครับ แก้วไม่อยากเห็นหน้าพี่เสียด้วยซ้ำ" เขาตอบเสียงแหบพร่า เอาตามจริงไม่โกหกให้เธอยินยอมพร้อมใจ "แล้วอุ๊ย! พี่หมอคือว่าแก้ว" เธอดันปลายคางของเขาออกห่าง ในขณะที่เขากำลังซุกไซ้เข้ามาหา ปากร้อนจึงงับเลียฝ่ามือของเธอเล่น แก้วกัลยาสะท้านคืนนี้เธอต้องตกเป็นของเขาจริงๆ ใช่ไหม”