icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

โหยหิวรัก

บทที่ 5 5

จำนวนคำ:1928    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

็งข้าวเอาไว้” เขาพูดแบบนั้น เธ

ไม่อยากแต่งง

์หรือใค

ู่หมั้นตัวเองเลย คู่หมั้นมาหาก็หนี

แก้วกัลยาจะเล่าให้เธอฟังทุกเรื่อง แต่เรื่องคู่หมั้นไม่เคยเล่า

ม่เคยทำโทษหนักๆ แค่ดุไปเล็กน้อยเท่านั้น คิดว่าคงอยู่นอกบ้านได้ ไม่นานถ้าไม่มีเงินจากเขา เพราะตอนเรียนเขาส่งเสียให้เงินอยู่ตลอด มีดีหน่อ

ใบข้าวมองหน้าพี่ชายเพื่อนที่ตอนนี้เปลี่ย

น่ะ แต่ถ้าเขาพึ่งตัวเองได้หรือทำอะไรประสบความสำ

ู่ด้วยกัน แก้วกัลยากลับพาเธอมาทิ้งเอาไว้กับพี่ชายแล

าพูดเรื่องของเรากันดีกว่า” กริชวกกลับมาเรื

” เธอทวนคำของ

ขั้นตอนนี้ไปก่อน แต่ถ้าจู่ๆ จะยัดเยียดตัวเองให้เธอก็ดูกระไรอยู่ เขาเลยค่อยๆ ทำตามขั้นตอน

เธอเอ่ยถามเขากลับ

่ก็พร้อมที่จะปล่อยข้าวไป ไม่รั้งเอาไว้นะครับ แ

คับเธอก็แค่นั้นเอง เขาคิดว่าผู้หญิงมีสิทธิ์เท่าๆ กับผู้ชาย เธอมีความคิดความอ่านและสามารถตัดสินใจได้ว่าจะทำอะไรต

ะไม่บังคับ แต่ถ้าเราเข้ากันได้ดี และรักกันจริงๆ จังๆ เหมือนที่ยายแก้วต้องการ เราก็แต่งงานกัน” เข

่องว่างในการหายใจหายคอบ้าง ไม่ใช่บังคับจะเอาอย

ๆ ไม่ใช่แค่รู้จักกันผิวเผินเหมือนหลายปีที่ผ่านมา” เขาคิดมาหลายตลบแล้วว่าการยื่นข้อเสนอแบบนี้คือสิ่งที่ดีที่สุด ถาม

เขินอายแต่มันเต็มไปด้วยความรัก

ะกินพี่แทนอาหารเช้าเลย” เขาแหย่กลับ

ตาเบาๆ เผลอมองเขาไปแบบนั้นได้

ิชแนะนำให้เธอได้รู้จักกับคนงานในไร่ และแนะนำเธอ

” เขาบอกเธอเสียงนุ่ม จับเธอกดไปบนเก้

าโอบมารอบกาย เปิดเ

งละหนึ่งที” แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ เธอเลยหันไปสนใจกับเอกสารตรงหน้าแทน คนเจ้าเล่ห์น

องแก้มเนียนใสไร้ไฝฝ้า เธอไม่ได้แต่งห

ยถาม มีความสุขที่ได้

รอบเมื่อโดนหอมแก้ม“อุ๊ย! พี่กริชน่

่าเธอตั้งใจฟัง เขาเองนี่แหละที่หาเรื่องกวนให้

ินอะไรก็บอกพี่นะ พี

ินอะไรเป็นพิเศษ เขาจัดอาหารแบบไหนมาให

จก็ขบคิดว่าเขาจะอยากกินอะไรแปลกๆ หรือเปล่าหนอ คงไม่คิดแกล้งอะไรเธออีกหรอกนะ เพราะกริชก็ดูเจ้าเล่ห์พอสมควร ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเธอไม่เคยสั

ดนหอมแก้ม เธอโดนเขาโอบกอดเอา

ห้อง ท่าที ขัดเขินเมื่อต้องอยู่ในอ้อมแขนของเขาอีกครั้ง เธอไ

พี่หิว

ารกันที่ไหนคะ

ม บอกว่าตามใจพี่ไง

ดนเขาอุ้มขึ้นสู่อ้อมแขน พาไปนั่งที่เก้าอี้ต

ว ครึ่งวันที่ผ่านมาแทบไม่มีสมาธิทำงานเลย ได้แต่เดินวนเวียนไปใกล้ๆ เธอ ดูเธอทำงาน

ง แล้วจะทำกันอีกเหรอคะ” เอ่

อ่ยถาม น้ำเสียงแหบพร่านัก ลมหายใจร้อนๆ ที่เ

เปิดรับโบนัส

เปิด
โหยหิวรัก
โหยหิวรัก
“"อย่าบอกใครเด็ดขาดนะคะว่าเค้าใส่กางเกงในสีชมพู" เด็กน้อยรีบเอ่ยขอตาปริบๆ "ได้ครับ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะครับ" "ข้อแลกเปลี่ยนอะไรเหรอคะ" เด็กหญิงแก้วกัลยาเอ่ยถาม "โตขึ้นต้องแต่งงานกับพี่นะครับ" "ทำไมต้องแต่งงานกับพี่ด้วยคะ" "เพราะพี่เป็นคู่หมั้นของน้องแก้วไงครับ" "คู่หมั้นคืออะไรเหรอคะ" เด็กน้อยถามอย่างไม่เข้าใจ "โตขึ้นก็จะรู้เองครับ" "ตอนนี้หนูก็โตแล้ว" เธอทำท่ายืดตัวให้สูงขึ้นแต่ยืดยังไงก็ไม่เท่าพี่ชายใจดีที่ช่วยเหลือเอาไว้ "ยังโตไม่พอ มาครับมาขี่หลังพี่" คเชนทร์นั่งยองๆ ลงตรงหน้า แก้วกัลยาปีนขึ้นไปบนหลังของเขาเพราะล้มเมื่อครู่ทำให้ปวดเข่าปวดแขนไปหมด คงปั่นจักรยานเองกลับไม่ไหว คเชนทร์หิ้วจักรยานคันเล็กๆ มาถือเอาไว้ด้วยมือข้างเดียวก่อนจะแบกเด็กน้อยพาเดินกลับบ้าน "พี่ชื่ออะไรเหรอคะ" "คเชนทร์ครับ เรียกพี่ว่าเชนนะครับคนดี" +++พี่หมอ อุ๊ย!" เธอดึงเขาอีกรอบ เขาเสียหลักล้มลงมาทาบทับร่างบอบบางอย่างไม่ทันตั้งตัว สายฟ้าที่ฟาดลงมาทำให้เธอได้สบดวงตาอ่อนโยน ที่เต็มไปด้วยความปรารถนาคู่นั้นอย่างชัดเจน คเชนทร์แนบริมฝีปากลงไปหา ครั้งนี้เธอไม่ได้เบี่ยงหลบ แต่กลับสะท้านตอบรับการบดจูบของเขาด้วยริมฝีปากสั่นระริก "กลัวเหรอครับ" เขาเอ่ยถาม คเชนทร์ถอนใจหนักๆ สุดจะหักห้ามใจกับความปรารถนาที่คุกรุ่นรุนแรงอยู่ในห้วงอารมณ์ ณ ขณะนี้นัก เขาบดคลึงปากของเธออย่างเรียกร้อง ปรารถนาเธอเหลือเกินในค่ำคืนนี้ มือของเขาเริ่มสัมผัสลูบโลม แก้วกัลยาครางแผ่วๆ สายฝนห่าใหญ่ด้านนอกทำให้อุณหภูมิในห้องลดลงอย่างฮวบฮาบ เธอเบียดร่างกายเข้าหา ตัวสั่นระริกเมื่อเขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอออกจากกาย ปลายลิ้นร้อนหนาของเขากวาดเลียไปทั่วเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอ "เราเป็นคู่หมั้นกันแบบนี้ เคยมีอะไรกันหรือเปล่าคะ" เธอเอ่ยถามออกไปอย่างอยากรู้ สติอันน้อยนิดกำลังบอกให้เธอร้องถามออกไป "ไม่เคยครับ แก้วไม่อยากเห็นหน้าพี่เสียด้วยซ้ำ" เขาตอบเสียงแหบพร่า เอาตามจริงไม่โกหกให้เธอยินยอมพร้อมใจ "แล้วอุ๊ย! พี่หมอคือว่าแก้ว" เธอดันปลายคางของเขาออกห่าง ในขณะที่เขากำลังซุกไซ้เข้ามาหา ปากร้อนจึงงับเลียฝ่ามือของเธอเล่น แก้วกัลยาสะท้านคืนนี้เธอต้องตกเป็นของเขาจริงๆ ใช่ไหม”