icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จุมพิตสีกุหลาบ

บทที่ 4 

จำนวนคำ:1827    |    อัปเดตเมื่อ:24/02/2022

ยดายเหลือเกิน แถมยังโย

ียหายเต็มๆ ป้าไม่ยอมหรอกนะ ถ้าหนูจะ

่ออก แพรดาวได้แต่อึกอัก เหมือนกับให้เธอเ

ญหาอะไร ป้าจะหาฤก

สายตาของเธอดวงดาวคือผู้ใหญ่ใจดีมีเมตตา แต่

ะ” ดวงดาวตัดสินใจรวดเร็วเสร็จสรรพ ท่านออกไปทำธุระข้างนอกด้วยรถตู้ที่มีลูกน้องตามไปพอสมควร แ

บนั้นล่ะ เรายังไม่ไ

เขาขยับเข้าใกล้ร่างท

นปลายคางของเขาออกห่าง เดรกใ

จ้องตาคนน่ารัก ก็เห็นอยู่หรอกว่าน่

เธอยกเข่าขึ้นกระแ

หลง ลงไปนอนแอ้งแม้งอย

ากหื่นดีนัก”

กงเอาไว้ มองตามร่างน้อยที่วิ่งหนีขึ้นบันไดไ

หนุ่ม ก่อนจะลูบแก้มไปมาเม

ีตาพี่เดรกชอบแ

ธอแก่แดดด้วย แค่เพื่อนผู้ชายมาส่งที่บ้านก็หาว่าเธอมีแฟน ต่อไปเรียนไม่จบต

ิดดังนั้นก็ทำปากยื่นเข้าไปอีก เขาตัวใหญ่กว่าเธอมาก ไม่ใ

เปิดตู้เสื้อผ้าก็เห็นข้าวของที่ถูกจัดเอาไว้เรียบร้อย มีเ

ช้ของร่วมกับยายโนตมพวกนั้นเหรอ” เธอกระแทกประตูตู้ปิด

ก๊อก

ดรกอาจจะตามมาหาเรื่

ับสาวใช้อยู่ในชุดยูนิฟอร์มของบ้าน บ้านของเดรกร่ำรวยมาก อันนี้เธอ

ื่อเพ็ญ

ัวว่าพี่ก็ได้ แพรไม่ได้ถือยศถืออย่

ูแลคนตรงหน้าให้ดีๆ ในฐานะเจ้านายคนหนึ่ง เธอจะไป

มล่ะ

ุณเดรกจะ

้าเกิดอะไรขึ้นมาแพรร

ต่

้นะคะ ไม่งั้นแพรก็จะไ

รต้องการอะไรบอ

พิกล” เธอทำท่าขนลุก เพราะเป็นแค่คนธรรมดา ไม่เคยมีใค

ต้องให้เรียกคุณนะคะ ถ้าทำตัวสนิทจนเกิน

อยากเซ้าซี้มากเมื่อเห็

รอะไรไหมคะ พี

แค่อยากจะอาบน้ำเท่านั้

้นพี่ผสมน้ำ

ไรคะ” เธอ

่ะ ให้คุณนอนแช

ริถึงกับเลิกคิ้วมอง ตอนแรกนึกว่าผู้หญิงของเจ้านายคนนี้จะเจ้ายศเจ้าอย่างเสียอีก แต่ที่ไหนได้ กลับยัง

รอคะ” เพ็ญศิริถ

ี่เพ็ญแล้วสงสารจัง” เธอเห็นสีหน้

มทันทีรีบเข้าห้องน้ำไปเต

ำงานที่นี่น

เจ็บไข้ไม่สบายพวกคุณๆ ก็ดูแลดีค่ะ อาหารการกิ

ะ” แพรดาวพยั

เดรกให้พี่มาดูแลคุณแพรอย่างใก

ทบลงไปนอนได้เลย ดีกว่าบ้านของเธอเป็นร้อยเท่าพันเท่า แต่เธอกลับรู้สึกว่าการอยู่บ้านตัวเองอบอุ่นมากกว่า แม้จะหลังเล็กแต่ก

สวน คนขับรถ ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะว่าจะ

ยถึงสุนัขของแพร ตอน

ดรกบอกให้ดูแลอย่างดี จัด

อย มันคงไม่ทำร

มันเชื่อ

ม่ว่า คงรู้ว่าที

อบสุนัข แต่ช

ากๆ ค่ะ” พอพูดถึงพี่ชา

รเป็นอ

แพรดาวรีบเปลี่ยนเรื่อง ไม่อยากเล่าเรื่องพี่ชายให้ใครฟังตอนนี

ี่คุณเดรกเพิ่งสั่งให้จัดให้คุณแพร

ื้อผ้าข้าวของ

ั่งให้ซื้

รสั่งมา

งนี้เป็นโทนสีฟ้า แล้วตกแต่งอย่างน่ารักกระจุ๋มกระจิ๋ม สีชมพูอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
จุมพิตสีกุหลาบ
จุมพิตสีกุหลาบ
“"อุ๊ย! หอมแก้มเขาทำไม คนหน้าไม่อาย ใครอนุญาต" เธอยกมือขึ้นลูบแก้มตัวเอง หันมาทุบเขาไม่ยั้ง "โอ๊ย! เจ็บนะโอ๊ย!" เดรกถอยหลังจนไปชนกับขอบเตียง ก่อนที่เขาจะล้มลงเพราะร่างเล็กโถมเข้าตีไม่ยั้งแรง "ว้าย!" แพรดาวร้องอย่างตกใจเมื่อล้มลงบนร่างสูง เธอเบิกตากว้างเมื่อใบหน้าของตัวเองห่างกับเขาแค่คืบเดียว "จะไปไหนยายเด็กดื้อ" เดรกนึกสนุกเขาพลิกร่างที่เสียหลักล้มลงบนตัวเขาลงด้านล่าง ก่อนจะขึ้นคร่อมทับกักเธอเอาไว้ใต้ร่าง "ปล่อยแพรนะพี่เดรก ปล่อยสิ" เธอหลับตาปี๋ จัดการผลักร่างสูงออกห่าง แต่้เขากลับไม่ขยับเหยื้อนเลย อกกว้างของเขายิ่งกว่าหินผาเสียอีก"ไม่ปล่อย จะทำไม" "จะทำอะไรน่ะ" เธอเบี่ยงหลบเมื่อเขาก้มหน้าลงมาหา"จะจูบคนปากดี" "เรื่องอะไรมาจูบเขา อื้อ..." แพรดาวยกมือขึ้นเปิดปากตัวเองในขณะที่เดรกแนบริมฝีปากลงมา เขาจึงได้แค่จูบหลังมือของเธอ ชายหนุ่มบดจูบหลังมือของเธอหนักๆ มองด้วยสายตาที่ทำให้คนใต้ร่างร้อนๆ หนาวๆ”