มั่นรักดวงใจเสน่หา

ยได้เสมอค่ะ” ประโยคนั้นของเขาทำให้เธอสะเทิ้นอายอยู่ไม่น้อย เพราะดว

่อนนะคะ” เธอเอ่ยขอตัวก่อ

วงหน้ากลับไปก่อน” โมกข์ยืนรอสาวน้อ

่งไกลออกไปมาก เป็นบ้านหลังเก่าแก่ของบิดามารดา นั่นก็คือตาและ

บคุณ

่นิ่มด

มองสาวน้อยที่กำลังเดินมาหาเขากับมาลั

ะแม่นิ่ม เราก็ก

ดภัยนะคะ” นิ่มยกมือไห

ให้เด็กทั้งสองก

่งรถออกไปจากวัดแล้ว โมกข์ก็หันมาคุยกับสาวน้อยข้าง

ามเรียบร้อย โมกข์เข้าใจเธอดีเพราะอยากให้งานทุกอย่างออ

ร่างกายจะไม่ไหวเอานะ” โมกข์บอกเด็กสาวด้วยความห่วงใย มือหนาเลื่อนไปปัดปอ

อได้เจอกันอีกครั้งจึงเรียกเขาเหมือนเมื่อวัยเยาว์ ร่างน้

ๆ เอาไว้ ตั้งแต่ราคาหลักแสนต้นๆ จนกระทั้งหลายแสนบาท

งนอกจากขับรถแล้วยังหมั่นล้างรถ คอยขัดถูรถทุกๆ คันจนขึ้นเงา ทั้งยังคอยเช็คเครื่องยนต์เอาไว้ให้พร้อมใช้

กข์เหลือบมองสาวน้อยข้างกายแล้วเผลอยิ้ม กิริยามารยาทของเธอเร

่ด้วยนะคะ” เขาส

ลอสูดเข้าปอดแรงๆ เขาอยากดึงเธอมากอดเหลือเกินแต่มันไม่สมควร พอถึงบ้าน ลุงสมัยก็ขับ

อาบน้ำและใส่ชุดนอนเรียบร้อยแล้วเธอก็ไหว้พระสวดมนต์เต

ก๊อก

เอ่ยถามเพรา

่เอ

ือต้องการอะไรหรือคะ” เธอเปิดประ

นแล้ว

นอนแล้ว” เธอตอบ

าตรีสวัสดิ์ แ

อาย มองแผ่นหลังบึกบึนของโมกข์แล้วยิ้มกว้

ยยิ้มเมื่อนึกถึงประโยคของโมกข์ รู้ดีว่าเขาเอ็นดูเธ

งตอนย่ำรุ่งเพราะปกติเป็นคนตื่นนอนเร็วอยู่แล้ว เธอลุกม

ก๊อก ก

กข์ก็เดินมาเปิดประตูให้ เธอเงยหน้ามองใบหน้าหวานไม่แพ้สตรี

ุขภาพดีแล้วเผลอยิ้ม คิ้วของเขาคมเข้ม ดวงตาเอื้ออาทรและเอ็นดูเธออยู่เสมอเมื่อได้สบตากัน ใบหน้าของเขาเ

มนวลอ่อนหวาน เธอหยิบผ้าขนหนูให้เขาซับใบหน้

้องการอะไร

ิ่มน้อย โตขึ้นมาก็ติดจะเรียกเช่นนี้แต่ก็ยั้งปากเอาไว้เพราะเธ

าคหกรรมเธอจึงมีความสามารถในการทำอาหารและดูแลบ้านเรือนได

่โมกข์” เขาพยักหน้าพึงพ

อนเสียงหวาน คิดว่าเธอคงจะตื่นก่อนเขาน

ม่ต้องการอะไรแล้ว

เอาไว้ นิ่มรีบดึงมือหนีอย่า

ื้อผ้าให้พี่ห

ธอตาโต ก่อนจะหน้าแดง ไม่กล้ามองสบสายตาที่เต็มไปด้วยแววหวาน

มาในห้องพี่เช่นนี้ไม

านเมื่อเขาดึงร่างน้อยเข้าหา ใบหน้าของหล่อนแดงระเรื่อเมื่อ

อ” โมกข์ทวงสิทธิ์เอากับสาวน้อย เขาเห็นผู้ชายมากหน้าหลายตามองเธอด้วยแววตาห

ม่งามนะคะ” เธอบอกเขาเสียงนุ่มตามนิสัย ผู

กข์ประทับจุมพิตบนกลีบปากบอบบางของหล่อน นิ่มตก

ป็นลมไปเสียแล้ว เขารีบอุ้มเธอไปที่เตียงนอนกว้าง หาผ้ามาเช็ดหน

ล้วอมยิ้ม เขาไล้แก้มเนียนของเ