icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

มั่นรักดวงใจเสน่หา

บทที่ 4 

จำนวนคำ:1906    |    อัปเดตเมื่อ:24/02/2022

ดดอกรักแต่กลับมีมือหนาเอื้อ

ขา ก่อนจะหน้าแดงเมื่อได

ะเอาดอกรัก

ในขณะที่แก้มร้อนผ่าวอย่างปัจจุบันทันด่วน อยู่ใกล้โมกข์ทีไรหัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกม

ดี๋ยวใครมาเห็นเข้า

ระหรือคะ” เขาเอ่ยถามแต่ไม

มือของเธอเอาไว้แน่นขึ้น ก่อนดึงไปจุมพิตเบาๆ เธอเหนียมอายร

โมกข

ัยให้พี่สักพวงได้ไหมคะ อยากเอาไปกอดหอมในห้องนอนให้ชื่นใจในค่ำคืนนี้”

องการ เดี๋ยวนิ

ไม้ไหมคะ” เขาก้มลง

อที่ศาลาท่าน้ำดีกว่าไหมคะ” เธอตอบอย่

กข์ขยับเข้าหา เด็ดดอกรักใส

อกรักมาตรงหน้าของ

คำของเขาด้วยท่าทีงุนงงเล็กน

องเขาทำให้เธอหน้าแดงรับมาถือเอาไว้อย่าง

ี่จะได้ช่วย” เขาเอ่ยถาม อมยิ้มเมื

ดค่ะพี

าช่วยเด็ดดอกพุดให้

้วเอาไปทำ

มกข์มองสาวน้อยเก็บดอกไม้อย่างเพลินตา เธอเดินไปเก็บดอกบานไม่รู้โรยและดอกกล้ว

ร้อยมาลัย หากถ้าคนร้อยไม่ใช่แม่นิ่มน้อยยอดขมองอิ่มคู่หมั้นคู่หมายหน้าหวานของเขา โมกข์พิศม

” เธอบอกเขาเสียงหวานค่อยๆ ตัดกลีบดอกกุหลาบและใบแก้วอย่างเบามือ ก่อนจ

เข้าไปทีละดอกสลับกับใบแก้วแล้วก็กลีบกุหลาบทำให้มีล

เธอละเอียดละอออีกทั้งยังทำงานได้อย่

สาวน้อยตรงหน้าคุยเพราะนิ่มเป็นคนพูดน้

พระ” เธอตอบเสียงหวานขณะร้อยมาลัยอย่

ตอบรับ เผยยิ้มใ

อด เธอเขินแต่ก็ถามกลับไปเ

นิ่มไม่สว

้พี่คงนอนหลับฝันหวาน” คนพูดเข

าไว้ยกขึ้นมาดอมดม ก่อนจะซุกใบหน้

น้าของเขาออกห่าง คิดว่าไม่เหมาะไม่ค

พ่อกับุคณแม่เพิ่งเสียไปเมื่อไม่กี่เดือนมานี้

ะคะพี่โมกข์” เธอรีบบอกด้ว

ร่งคัดดอกพุดให้เธออย่างแข่งขัน นิ่มยื่นมือมารับดอกพุด

อย่าแกล้ง

อหนีอีก ก่อนที่โมกข์จะขยับใบหน้าเข้าไปหาสาวน้อ

ข์ยิ้มแล้วยื่นดอกพุดให้สาวน้อย เธอไม่กล้ายื่

แต่ก้มงุด หยิบดอกพุดใส่มือเธอแล้วไล้วนดอกพุดกลางฝ่ามือน้อยเบาๆ

โมกข์เอ่ยถามคล้ายเย้าเม

อกพุดที่เขาวางใว้กลางฝ่ามือมาร้อยมาลัยด้วยมือ

งกับคุณป้าค่ะ” เธอวางมาลัยที่ร้อยเป็นพวงเ

่คะ” โมกข์เอ

บไปดอมดมกลิ่นหอมกรุ่นของดอกไม้นานาพันธุ์ ทั้งกล

ให้” เธอเอ่ยถามเสียงนุ่ม ไม่ค่อยกล้าสบสายตาของเขาสักเ

งอะไรบ้างคะ” โม

โมกข์จะรับประทานไหม ไปอยู่เมืองนอกเม

โมกข์เอ่ยถ

้นดั้น

้องนิ่ม

อตอบรับเ

็จะชิมสักหน่อย คิดว่

ของว่างให้” เธอบอกเสียงหวานก่อนจะผละห่างไ

นเมื่อสาวใช้นำน้ำชาและขนมมา

ะถูกปากขนมไทยหรือเปล่า แต่นิ่มทำ

อีก” เขาขยับเข้ามากระซิบตอบ คนฟังยิ้มหวานแต่ส

เค้กก็เคยทำ หากพี่โมกข์อยากจะร

เปิดรับโบนัส

เปิด
มั่นรักดวงใจเสน่หา
มั่นรักดวงใจเสน่หา
“ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เขาก็ยังคงรักมั่นต่อเธอเสมอ โมกข์ ชายหนุ่มซึ่งมีรักเดียวให้แก่สาวน้อยที่บิดามารดาอุปการะเอาไว้ นิ่ม สาวน้อยที่เฝ้ารอคอยการกลับมาของเขา +++ "นอกรถมีอะไรน่าดูชมมากว่าหรือคะน้องนิ่ม" โมกข์เอ่ยถามเบาๆ นิ่มหันมามอง ยิ่งขัดเขินหนักกว่าเดิม "มองหน้าพี่บ้างเถิดแม่นิ่มน้อย รู้บ้างไหมว่าพี่น้อยใจแล้วนะคะ เห็นอย่างอื่นน่ามองมากกว่าพี่อีก" เขาอยากให้เธอหันมาสนใจเขาบ้าง "นิ่มแค่มองวิวทิวทัศน์เองนะคะ ไม่ได้เห็นอย่างอื่นสำคัญกว่าพี่โมกข์เสียหน่อยค่ะ" เธอตอบเขาเสียงนุ่มแต่ไม่กล้ามองสบตา ท่าทีเหนียมอายนั้นทำให้โมกข์มองแล้วยกยิ้มตรงมุมปาก "แต่พี่ไม่อยากมองนอกรถเลยนะคะ" เขาขยับใบหน้าเข้าไปใกล้สาวน้อย "ทำไมหรือคะ" "ในรถน่ามองกว่านอกรถน่ะสิคะ โดยเฉพาะแม่นิ่มน้อยของพี่ น่ามองกว่าทิวทัศน์ด้านนอกเป็นไหนๆ" เขามองเธอด้วยแววตาหวานซึ้ง นิ่มเขินหนักกว่าเดิมวางไม้วางมือแทบไม่ถูก”