icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บ้านไร่ไพรสวาท

บทที่ 3 

จำนวนคำ:1758    |    อัปเดตเมื่อ:24/02/2022

ีอ

รของ

ขึ้

นมั้ง” เพลิงพิ

อายุเท่า

มสิ

ะต้องบอกว่าตั้งสามสิบแล้วย่

ใช่เสียหน่อย” เ

ะสี่สิบไม่รู้ตัว อาย

ดเป็น

่หน้าคอมจนแกสี่สิบและ

างเลวร้าย” เพลงพิณ

กเต้าก็คิดถึงตัวเอง ตอนแก่แกจะทำยังไง จะมีใครดูแล และแกก็จะเป็นค

ำคัญอ

ารเหมือนพวกประสบการณ์โชกโชน ฟินเวอร์ล้านแปด

ดมีเห

องหาผู้ชายบ้าง มีคนสน

องที่แกพูดน่าจะเอาไป

แทบไม่ทัน ทำไมต้องมาเสียงดังใส่เธอด

อดขณะเปิดประตูเข้ามาในห้อง

พลงพิณเอ่ยถามคนที่มาก

ือเกิน เกิดมาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะตกงานเอาตอนอายุเท่านี้ งานย

ดือนก่อนแกยั

้าปลดพนักงานแก ปล

นาดนั้น” เพล

้อโกงอะไรกันไม่รู้

รียดเลยนะ ยังไง

แกก็ต้องช่วยฉั

นี้แกก็พิสูจน์อัก

บ้า

ันทำไมนี่” เพลง

บตกภาษาไทย แต่ได

ิเมื่อก่อนก็อ่อนภาษาไทย เดี๋ย

ึกเลย แกให้ฉันช่วยทำปกนิยายยังด

ยความว

งแก ให้รับฉันไ

ฟฟิกประจำ รับ

ลนซ์ก

นมีคนทำปก

ียมสิแก ให้ฉันลองออกแบบไปให้ก็ได้ นะๆๆ

าตรงๆ

ฉันยังทำใ

แกข้อนึง บก.ของฉันร

กนิยายส

ปกนิยายสน

ูท

าสวยไ

แก เป็นฉันทำ

งพิณลากเสียง

ฌอร์รีนพยั

ืองั้นๆ ที่แกว่

บอกจ้างฟ

หัวด้านนี้ เลยทำเอง

งรวยมากๆ

ไมล

างเองสากกะเ

กตกงานแล

าย้ำนั

่แกไปเที่ยวกับฉ

ที่ย

ดียร์ใหม่ๆ ในการเขียนนิยาย ไปเที่ยวพัก

ลี้ย

ยู่โน้นยายตรีเลี้ยงเอง มันเพิ่งชวนนี่แ

อเ

ล้วทีแรกม

าแกมีความฝันของแก ฉันไม่ผลาญ

ะช่วยแก แกก็รู้นี่นา” เพลงพ

ก็ผ่อนรถหมดแล้วแก เราขับรถไปกันเองดีกว่าไหมแก จะได้เที่ยวไปด้ว

บ้านยายตรีก็ได้เที่

ตอนที่ฉันกำลังลำบากพอดี แกบอก

รอแกอยู่

ี เพราะยายตรีชวนไปเที่ยว

แกคนเดียวสิ ฉันอยู่ได้นานซะเมื่

่เกรงใจ รู้ว่าแกไม่ว่าง นี่ถ้ารู้ว่

ยังไม่แต่ง

่ะ ถ้าแต่งมัน

กเราแล้วนะ ยังหาสามี

ัน แกนั่นแหล

จังเลยแก ไปเที่ยวคร

ลนซ์สิ เห็นนักเขียนนิยายในเฟซบุ๊กของฉันบางค

งเหร

แกไม่ต้องเปลืองน้ำมันรถ เปลืองค่าชุด

ได้ ขอบ

แก ฉันย

แก คิดออกห

้ว แกไม่ได้สักครึ

่องก็ดีสิแก สามบรรทัด

แกมัวแต่ทำ

ำงานบ้านไง แล้วก็

าฉันมาเป็นฟรีแ

ะแกรับงานฟรีแลนซ

งินเดือนแท

ันก็จะปั่นแหลก สมองกำลังแล่น พอ

ค่เข

ฉันลองจิ้มๆ ดูนะตอนสมองตัน ออก

ะไรของแก” เฌ

ไรไม่รู้ เหมือนมันจะออกทะเลอ่า

. ฟังแ

ือตอนที่ไม่ได้ตั้งใจจะเขียน พอคิดออก บางท

อนาถจริ

ฟฟิก ถ้าสมองแกไม่แล

หนักกว่าเยอะเลย หลายเดื

ฉันเขียนมาเยอะ

แกยังได้รับความ

้องประหยัดน่ะแก แฟนนิยายบางคนมา

เปิดรับโบนัส

เปิด
บ้านไร่ไพรสวาท
บ้านไร่ไพรสวาท
“ชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่า เรือนร่างงดงามอัดแน่นไปด้วยมัดกล้าม ผิวสีแทนของเขาน่ามองยิ่งนัก ช่วงขาเพรียว สะโพกสอบแข็งแรง ใบหน้าของเขาคมสันหล่อเหลา เรือนกายแข็งแกร่งแสนเซ็กซี่ ดวงตาคมเข้มยามทอดสายตามองนั้นดูอ่อนหวานเร่าร้อนจนคนถูกมองแทบละลาย หญิงสาวรูปร่างอวบอิ่มถูกโอบกอดในอ้อมอกของชายหนุ่มอย่างทะนุถนอม เขาบรรจงจุมพิตดูดดื่มเหมือนจะสูบเลือดสูบเนื้อไปจากเธอจนหมดสิ้น ลิ้นของเขากระหวัดรัดรึง คลุกเคล้าในโพรงปากอ่อนนุ่มหวานล้ำ ริมฝีปากของเธอถูกบดขยี้จนต้องเผยอร้องครวญครางเสียงหอบกระเส่าออกมาไม่ขาดสาย เขาปลดปล่อยริมฝีปากของเธอเป็นอิสระ เพียงชั่วครู่ก็ประทับลงมาใหม่ บดคลึงครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างหิวกระหาย หัวใจของเขาเต้นระรัว มือหนาฟอนเฟ้นอกอวบหนักเบา อุ้งมือใหญ่เริ่มเลื่อนลงไปสำรวจสัดส่วนความเป็นสาว เธอร้องครางด้วยความทรมานอันมากล้น นิ้วเรียวยาวสอดแทรกเข้าไปในกลีบบุหงาแสนสวย ก่อนที่ริมฝีปากจะเลื่อนลงไปคลุกเคล้าอย่างหิวกระหาย ชายหนุ่มหอบหายใจอย่างรุนแรง เขาพลิกกายขึ้นทาบทับพาคนใต้ร่างไปยังดินแดนแห่งความสุขในทันที!!! "เพลง" เสียงหนักๆ ทำให้คนเหม่อลอยสะดุ้งจากภวังค์ความคิด "ค่ะ บก." เพลงพิณนั่งตัวลีบเมื่อเห็นสีหน้าของบรรณาธิการวัยห้าสิบเศษกำลังมองเธอไม่วาง "ไปหาไอเดียร์ เที่ยวเปิดหูเปิดตาบ้างสิ เขียนแบบนี้ไม่ว่าหรอกนะ แต่มันเหลือครึ่งหน้าได้ไง ก็รู้อยู่ว่าสำนักพิมพ์ทำนิยายประเภทไหน" นี่คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอต้องเดินทางไปยังบ้านไร่ของเขา”