ๆ กลับกลายเป็นโอบกอดรอบคอหนาของเขาแทน เธอพ่ายแพ้ต่อร่างกายของตัวเองที่ทรยศเ
อนใบหน้าระเรื่อยลงมายังซอกคอหอมกรุ่นและหยุดที่อกอวบอิ่มที่ตอนนี้โดนมืออุ่นๆ ของเขาปลดกระดุมเพียง 1 เม็ด พร้อมด้วยการกระตุกอยู
กข้างอย่างหนักมือ สร้างความวาบหวามแก่หญิงสาวอย่างร้ายกาจ อารมณ์ของเขาในตอนนี้กระเจิดกระเจิงจนกู่ไม่กลับ เขายกสะโพกกลมกลึงวางบนโต๊ะทำงาน ก
ดเร็ว ก่อนจะปลดตะขอด้านหลังและดึงออกให้พ้นร่างบาง เหลือเพียงชั้นในตัวจิ๋ว ซึ่งบางจนเห็นเนินเนื้อสาวรำไร วาโยกำลังสับสนทำอะไรไม่ถูก เ
ทั้งหมดออกจากร่างของเธอ ตอนนี้สติสัมปชัญญะของวาโยเริ่มรางเลือนและเผลอไผลไปกั
มธลากลิ้นเลียและดูดเม้มผ่านหน้าท้องแบนราบละเลยไปถึงกายสาวที่กำลังยั่วยวนให้เขาสัมผัส ตอนนี้ถึงแม้ห้องจะเย็นด้วยเครื่องปรับอากาศสักเท่าไหร่แต่หาทำให้ร่างสองร่างที่กำลังร้อนระอุอยู่เย็น
้วสอดเข้าไปในผมดกหนาของคู่หมั้นหนุ่มทำท่าเหมือนจะดึงออกห่าง แต่ร่างกายกลับทรยศให้ดึงใบหน้าของเขาเบียดเข้ามาอย่างถนัดถนี่ ราเมธดูดซับกายสาวอย่
อยู่หลายครั้งเป็นจังหวะรัก หญิงสาวรับรู้ถึงคำพูดของเขาแต่รางเลือนเต็มที สติกระเจิดกระเจิง ได
ียวยาวของเขาไม่หยุดหย่อน เขาปวดร้าวไปหมดทั้งร่างเช่นเดียวกับหญิงสาวตรงหน้า อยากจะสอดประสานกายเข้าไปในก
เมธระรัวนิ้วถี่ยิบเพื่อเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ก่อนจะพาค
ะบาย แต่เขาจะไม่ทำเช่นนั้นเด็ดขาดชายหนุ่มคิด หญิงสาวค่อยๆ ได้สติกลับคืนมา รู้สึกว่าตัวเองหน้าแดงและแดงทั้งตัวด้วยความอาย เมื่อพบว่าคน
ดที่คิดว่าจะเจ็บแสบใส่คู่หมั้นหนุ่ม แต่เขาไม
างกายอย่างอับอายขายหน้าที่สุด เขาถอยห่างอย่างไม่แคร์
ป็นอิสระ ก่อนยืนกอดอกเพ่งพินิจร่างบางที่ตอนนี้แดงไ
หโถมร่างบางเปลือยเปล่าเข้ามาทุบตีหน้าหล่อของคนที่ยืนมองหล่
หญิงสาวอีกรอบ ได้ผล...วาโยเลยหยุดทุบตีเขา เพรา
้าที่หล่นกระจัดกระจายทั่วห้อง ตามที่เขาถอดและโยน
ของตัวเอง หญิงสาวยืนกัดริมฝีปากจนห้อเลือด กระชากเ
นด่าคู่หมั้นหนุ่มอย่างขัดใจ แต่ลึกๆ เธอก็ไม่ได้รังเกียจสัมผัสของเขาเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวพยายามสลัดความคิดบ้าๆ นั่นออกไป ปฏิเสธตัวเองว่าเธอรังเกียจสัมผัสของเขามากแค่ไหน ผิดกับราเมธที่ตอนนี้
กในตำแหน่งเลขาและ...” ชายหนุ่มพูด
“และ” ที่เขาพูดค้างไว้ ทำให้ต้องเงยหน้ามองเขาอย่างตั้งคำถาม แต่กลับหน้าแ
ม โรคจิตหรือไง” หญิงสา
้องทันที เพราะไม่อยากนั่งทนอยู่ตรงนี้แล้ว ราเมธไม่เหมือนพี่ชายใจดีเมื่อในอดีต แต่เขาร้ายกาจที่สุด ใครจะคิด