คู่พิศวาส

เสียงแหบพร่าไม่จางหาย ลมหายใจเป่ารดซอกคอหอ

นานุ่มร่างเขาทาบทับลงไปหา แก่นกายใหญ่โตที่อยู่ในกายเธอฝากฝังเข้าหา วายุจุม