icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จนกว่าจะรัก

บทที่ 4 ตัดใจทิ้งไม่ลง

จำนวนคำ:1457    |    อัปเดตเมื่อ:24/02/2022

ตอนนี้คือ ‘รอบเดียว’

มตัดใจผละห่าง ด้วยกลัวว่าจะเผลอทำให้เธอไม่ได้หลับได้นอนเหมือนทุกครั้งที่เขาควบคุม

กขึ้นหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำมาสวมใส่ ทอดตามองร่างเย้ายวนบนเตียงอยู่นานก่อนจะยอมตัดใจ พาตัวเองเดินออกมาอุ่นมื้อดึกที่ภรรยาจัดเตรียมไว้ให้ รอยยิ้มหยักเผ

เดิม ความสุขที่เขาจะไม่วันยอมปล่อยให้มันพังเพียงเพราะความโล

ันก็ฐานะเพ

ปาลิน ตลอดเวลาที่ผ่านมาทำให้รู้แน่ชัดแล้วว่

่อลดาค

้ ว่าความรักคือเรื่อง

นกับใคร หรือรุนแ

กอยู่ แน่นอนว่าตอนแรกที่ได้รู้ถึงการตัดสินใจนี้สามีของเธอค้าน

ดับต้นๆ ของประเทศ แม้ตอนแรกสามีของเธอจะทั้งขอร้องอ้อนวอนสารพัดให้เธอไปทำงานเป็นเลขาของเขา แต่เธอก็เลือกที่จะปฏิเสธเพราะไม่อยากให้ใครพูดถึงตัวเ

มีฝากทิ้งไว้ก่อนที่เขาจะขับรถมาส่งเธอถึงหน้าบริษัทแม้ว่ามันจะอยู่คนละทางกับบริษัทของเขา แต่พี่นุของเธอกลับไม่ยอมให้เธอไปไหนมาไหนด้วยตัวเองโดยไม่มี

ยนของสามีที่กระทำต่อเธออย่างนุ่มนวลกว่าครั้งไหนๆ ยังตราตรึงอยู่ในทุกสัมผัส สุดท้า

าคะเดี๋ยวพี่บอกนุให้” ทว่าเสียงที่ได้ยินนั้นทำให้เธอหุบยิ้มลงแทบไม่ทัน แน่นอนว่าไม่ต้อง

าสามีของตัวเองจำเป็

งอาการรีบร้อนของสามีที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าขึ้นมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ ไม่อยากคิดให้ใจเจ็บว่

นอดีตของเขาไปโรงพยาบาลเนี

ม่รู้ว่าจะหันหน้าไปพึ่งใครแล้วจริงๆ ค่ะ น้องลินไม่คิดมากนะคะ”

’ มีปัญหา เพื่อนก็ย่อมก็ยื่นมือเข้าไปช่วยอยู่แล้ว ลินเข้าใจค่ะ” เ

ล้วกันว่าน้องลินโทรมา แค่นี้ก่อนนะคะ” ช่อลดาตอบกลับมาก่อนที่อีกฝ่ายจะกดตัดสายไป นั่นทำใ

ี่กำลังคิดไม่ตกกับชีวิตคู่ของตัวเองเงยหน้า

่านปร

เองที่ไม่ว่าเขาจะพยายามขอร้องสักแค่ไหน เลขาคนเก่งของเขาก็ยังเรียกกันด้วยคำพูดห่างเหินอยู่ดี ซึ่งมันทำให้เขาอดรู้สึกน้

เปิดรับโบนัส

เปิด
จนกว่าจะรัก
จนกว่าจะรัก
“"พี่นุยังรักลินอยู่ไหม..." คำถามที่ไม่เคยคิดเคยฝันเลยว่าเธอจะต้องเป็นคนถามมันกับเขาดังขึ้น มันคือคำถามที่เธอไม่เคยอยากได้คำตอบ เพราะกลัวว่าถ้ามันเกิดไม่ตรงใจขึ้นมาเธอคงเจ็บปวดเจียนตายน่าดู แต่เธอทนไม่ไหวอีกแล้ว ทนอยู่กับความรู้สึกบ้าๆ พวกนี้ไม่ไหวแล้ว "ลิน ใจเย็นๆ แล้วฟังพี่ก่อน..." ปรเมศวร์เองก็เริ่มได้สติหลังจากได้เห็นแววตาที่อัดแน่นไปด้วยความปวดร้าวของอีกคนเข้า มันทำให้เขาคิดได้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นต้นเหตุมันมาจากตรงไหน และก็เป็นเหมือนทุกครั้ง เขาเองที่ผิด ผิดที่พาช่อลดามาที่นี่”