icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ทาสรักมนตราเสน่หา

บทที่ 6 ตอนที่ 6

จำนวนคำ:2036    |    อัปเดตเมื่อ:24/02/2022

นท

ี่ยวนะไม่ขัดอยู่แล้ว ยิ่งได้กูรูผู้รู้ช่

อย่างไม่รู้ว่าได้กระโดดเข้าไปในกับดักของหมาป่าตัว

น่ารักที่สุดเลยพระจันทร์

าไปภายใน ซอกซอนเกาะเกี่ยวเลาะลิ้นไรฟัน กระพุ้งแก้มนุ่ม สอนด้วยความชำนาญกว่าให้พระจันทร์ดวงน้อยค่อยๆ เกี่

ทับบนเนินเนื้อข้างหนึ่งซึ่งไหวกระเพื่อมตามแรงหายใจ ปลายยอดทรวงสีเข้มสวยนูนเด่นไหวระริกเรียกร้องให้ต้อง

ส้นผมหนานุ่ม จิกทึ้งสลับกดรั้งให้แนบชิดสองบัวตูมตามแรงปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าขึ้นจ

้อนและปลายลิ้นสากระคายตวัดไล้หยอกล้อและกลืนกินเชอร์รี่ทั้งสองผลไปมาอย่าง

และเกลี่ยไล้ดึงทึ้งกางเกงนอนออกจากเรือนกายโปร่งบางโดยที่เจ้าตัวแทบจะไม่รู้สึก เพร

ชายหนุ่มนำพาไปสุดเส้นทางสายปรารถนาก็ยังมีความรู้สึกกึ่งกล้ากึ่งกลัวอยู่ เธอทำได้เพียงแค่สอดมือเข้าไ

ช้ำๆ เรียวลิ้นสากระคายกระเซ้าเย้าแหย่ไปในช่องสะดือบุ๋ม ปลายนิ้วกรีดไล้ไปต

น้องน้อยเสียงนุ่มทุ้มและอ่อนโยน เขาขบเม้มจุมพิตบนปทุมถันอวบอิ่ม กลืนกินทับทิมผล

ญ่จึงแทรกกลางลำขาเรียวยาว ริมฝีปากหนาขบเม้มเคลื่อนลงไปด้านล่างอย่างเชื่องช้า ดว

ยมากพระจั

้เห็นยังไงดี ปลายนิ้วยาวใหญ่ลากไล้ไ

์จ๋า...ขอ

งกลีบบุปผาและลากไล้ไปถึงเกสรนุ่มแผ่วเบาและนุ่มนวล แต่ถึงกระนั้นร่างโปร่งบางก็ยังสะดุ้งไหว สะโพกงาม

คลื่อนถูไถกับผ้าปูเตียงผืนน้อยจนหลุดลุ่ยออกจากปมที่ได้ซ่อนไว้ แผ่นหลังเนียนนุ่มแอ่นสูงจากพื้นเตียง เพื่อให้สองปทุมถันอวบอิ่

าไปกวาดไล้เนื้อในฉ่ำหวาน ถึงแม้ปากจะบอกว่ายินยอมแล้ว แต่เมื่อไม่เคยต้องมือชาย ศศิกานต์ยังมี

ณภพร้องครางเสียแผ่ว ขณะเติมไฟพ

ลอยอยู่ในท้องทะเลซึ่งมีพายุใหญ่โหมกระหน่ำสาดซัดเป็นระลอกแล้วระลอกเล่า มือเล็กที่วางอยู่บนศีรษะทุยได้รูปอย่างไม่รู้ว่

วงท่าเพื่อให้ได้แนบชิดกับกลีบกายบอบบางและหวานฉ่ำอย่างถนัดถนี่

และปวดร้าวนิดๆ ที่แผ่ซ่านจากกุหลาบดอกน้อยทำให้ศศิกานต์รีบดึงกายหนี

ันสีชมพูเข้าทั้งสองฟากฝั่งสลับไปมา ปลายลิ้นสากระคายกระเซ้าเย้าแหย่กดคลึงปุ่มสวาท ปลายนิ้วขยับซอกซอนเข้

วเรียวยาวซอกซอนพัวพันกับเส้นผมหนานุ่ม ขาเรียวยาวจิกเกร็ง เรือนกายโปร่งบางแอ

รือนกายและแผ่ซ่านไปตามกระแสเลือด รู้สึกว่าตัวเธอล่องลอยอยู่ในดินแดนแห่งความฝัน เรื

น ชายหนุ่มซบใบหน้ากับผิวเนื้อนวลนุ่มหอมอยู่ครู่ใหญ่ เพื่อปรับเรือนก

ากให้ติณภพเดินทางไปถึงจุดหมายปลายทางอย่างที่เธอได้เดินทางไปแล้ว แต่ไม่รู้ว่าควรจะทำตัวอย่างไร ครั้นจะพูดออกไปก็ยังกระดา

เปิดรับโบนัส

เปิด
ทาสรักมนตราเสน่หา
ทาสรักมนตราเสน่หา
“"พระจันทร์จ๋า..."ติณภพร้องเรียกเสียงนุ่ม เขาลูบไล้ฝ่ามือไปตามลำตัวโปร่งบาง แต่เพราะมีเสื้อผ้าปกปิดเรือนกายหญิงสาวเอาไว้เขาจึงค่อยๆ เกี่ยวเอาตัวเสื้อขึ้นทีละน้อยๆ จนเกือบจะพ้นปลายยอดทรวงสีทับทิมสวยและหวาน "อุ้ย! ไม่นะคะคุณอิฐ" "ทำไมละพระจันทร์..."ชายหนุ่มจับปลายคางมนขึ้น ไล้เรียวนิ้วบนปากนุ่มอย่างแผ่วเบา "พระจันทร์ไม่รักฉันแล้วหรือคนดี"”