บุพเพเล่ห์รักมาเฟีย

นท

เขาไม่อยากเอาตัวเข้าไปเกี่ยวข้องกับผู้หญิงเสียการเสียงาน แม้ว่าเธอคนนั้นจะมานอนแก้ผ้าหราอยู่บนเตียงก็ตามที แล้วยิ่งกับยายตัวเล็ก ผมเ

แต่ในดวงตากลับบ่งบอกถึงความรำคาญ ‘เมื่อไหร่ยายเบ๊อะซุ่มซ่ามนี่จะถอยออ

กุลสตรีที่แสนจะเรียบร้อย (ประเภทผ้าที่ขยำๆ ยับๆ ไปหมกไว้ในตู้ผ้า) ไม่ควรคิดอะไรกับผู้ชาย

่อราวกับผลเชอร์รี่ อากาศที่นี่คงร้อนมาก พ่อคนตัวใหญ่ถึงได้ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีนวลตาออกลงมาเก

ว้างจนตัวสั่นแล้ว อยากหม่ำผู้ชายหุ่นล

ลางส่งเสื้อโค้ตที่พาดไว้บนท่อนแขนไปให้กับลูกน้องที่เดินตา

ุด ด้วยว่ามันไปทำลายความคิดเพ้อฝันของเธอ จากที่ลอยละลิ่วบนแผ่นฟ้าให

ู้สึกเหมือนกับว่าโลกหยุดหมุน ทุกสิ่งทุกอย่างหยุดทำงานไปชั่วขณะหนึ่ง เมื่อประสบพบกับนัยน์ตาเทาอมเขียวขี้ม้าที่ทำเ

หรือไงนะ ทำไมถึงได้หล่อขนาดนี้

ะหน้าตาเขามักเรียกความสนใจจากผู้หญิงราวกับเป็นแม่เหล็กดึงดูด แต่ไอ้ประเภทที่ตาโตราวกับไข่ห่าน อ้

ภาษาไทยออกไปนั้น เบาหวิวจนแทบจะไม่ออกจากปากด้วยซ้ำ ก่อนเธอจะเรียกสติกล

ไปเมื่อไม่กี่วันนี้เอง กลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง อ้อ...ไม่ใช่ไม่มีนะ มีเป็นรัศมีเย็นๆ ปะปนด้วยความเกรี้ยวกราดลอยมามากระทบ ทำให้ต้องรีบสาวเท้าบอบบางถอย

ายเลยพลัดตกจากเตียงนอนขนาดสามฟุต มีผ้าห่มนวมผืนโตห่อมัดกายราวกับมัมมี่ เปิดประตูห้องน้ำก็ดันเอาหน้าผากโขกไปกับประตู ดีว่าหัวไม่โนให้อ

ที่เรียบเฉยจนเป็นเย็นชา ยื่นมือไปช่วยจับร

กับสีหน้าเผือดซีด หัวตาขมวดนิ่วเข้าหากัน กลีบปากอิ่มสีชมพูระเรื่องขบเม้มเข้าหากัน ก็พอ

่ ไม่ได้แค่พาธรรมดาแต่แทบจะเรียกได้ว่าเป็นการลาก...หิ้วปีกแม่จอมซุ่มซ่ามไปมากกว่า ไม่ได้อยากสน

ี่จะให้คุณลากจูงอย่างนี้” ร้องเสียงดังโวยวาย พยายามสะบัดแขนออกจากมือแกร่งที่ไม่เ

อดบ่าเป็นเรื่องธรรมดา แต่ไม่เคยมีใครทำให้รู้สึกเช่นการถูกเนื้อต้องตัวของผู

กว่ามากมายราวกับเสาโทรเลขกับขวดโหล กฤติกา

ระกายดุกร้าววาววับอย่างกับนัยน์ตาแมวยาวค่ำคืน ไม่ต้องให้เขาเดาก็พอจะรู้ได้ว่ายายตัวเล็กจอมซุ่มซ่านนี่ มีนิสัยดื้อด้านไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ ใบ

ัวเล็กเสียงแปดหลอดนี่นะ หวีดดังออกมาที ทำเอาหูอื้อไปหมด แก้วหูลั่นเ

ละที่ผิด ยืนเกะกะขวางทางทำให้ฉันเจ็บ แล้วยังจะลากฉันหลุนๆ อย่างกับลูกขนุนอีก แ

งร้องสำทับไปอีกหนอย่างไม่สนใจสีหน้าเย็นชาและนัยน

ักหน้ากับลูกน้องร่างหนาใหญ่ไม่ผิดเขา อย่างเดโก้และมาริโ