icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดวงใจแค้นแสนรัก

บทที่ 2 ตอนที่ : 2 น้องสาวเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด 2

จำนวนคำ:1629    |    อัปเดตเมื่อ:24/02/2022

กเขาเฉียดหน้าเธอไปแค่ไม่กี่นิ้ว ทำให้ต้องนั่งตัวแข็งทื่อหลังชิดเบาะให้มากที่สุด ก

ขัดนิรภัยของเขาถึงได้ใช้เวลานานเป็นพ

ริ

ก่อนขยับกลับไปนั่งตัวตร

มหายใจกันเลยทีเดียว พรธีราค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจ

ยรถคุณ ทำให้คุณต้องเสียเวลาแบบนี้ด้วย ผมนี่มันแย่จริ

ุณนวิน มันเป็นอ

ิด ๆ หน้ามองตรงไปที่ถนน ส่วนมือประคองพวงมาลัยให้มั

ือไปทำบางอย่างตรงหน้า หญิงสาวเองก็ไม่ทันได้สังเกตเห็

ีราหนาวเ

รธีราหันมาตอบเข

ับ ด้านหลังผมมีเสื้อคลุมอยู่นะครับเอามาคลุมก่อน

็จบไหม’ พรธีรายิ้มให้เขาบ

ักเรียบร้อยแล้ว” เขายังเอ่ย

เจอใคร ที่มองเธอด้วยสายตาแบบนี้มาก่อนเลย เขามองเหมือนจะดึงเ

มของผู้ชายเตะจมูกเธอเข้าอย่างจัง เขาบอกซักแล้วแต่เขาคงไม่ได้บอกว่าเขาสวมแล้วเหมื

าไปคลุมตัวยังหน้าแดงขนาดนี้ อ่อนต่อโลกหรื

รับ” เขาถามทั้งที่สายตาย

้กับกลิ่นน้ำหอมจากสูทของเขา ทำ

้อผมเหม็นเหรอครับ ผมซักแล้วนะ”

มีอะไรเสื้อคุณ

นก็ดี

ทตัวนี้คลุมตัวอยู่แบบนี้รู้สึกเหมือนถูกเขาโอบกอดอยู่ก็ไม่ปาน จะถอดวางไว้ที่เดิมก็เกรงใจเจ้าของท

เข้าโรงแรม พรธีราก็นำสูท

โรงแรมอากาศหนาว” นวินบอกด้วยความหวังดี

ค่ะ ขอบคุณท

ถเดี๋ยวผมติดต่

ด้ค

น คนขับก็ส่งรอยยิ้มนัยน์ตาเยิ้ม และขยิบตาข้างหนึ่

มื่อครู่นี้ การอยู่กับผู้ชายคนนี้สองต่อสองในรถทำให้

โถงชั้นสามของโรงแรม ซึ่งมีพี่

ย” พัสวีถอนหายใ

กเสยท้ายค

หนพี่ขอดูหน่อย” พัสวีจับน้อ

นรถก็ไฟท้ายแตกขับมาไม่ได้เลยจอดเอาไว้บนถนน เรียกประกันไปดูแล้วค่ะ” ห

งเอยมายัง

ชนเขาพา

้นรถเขามาง่าย ๆ แบบนี้ล่ะน้องเอย มันอันตรายมาก

้วนะคะพี่เอื้อดูคนออกอยู่ค่ะอย่าท

่าจะโตแค่ไหนพรธีราก็เหมือนเด็กสาวตัวน้อย ๆ ท

นเริ่มรึย

ิธีกรขึ้นเวทีแล้ว ไปเร

ค่

ผู้จัดงานเตรียมไว้ให้ สักพักหนึ่งก็มีหญ

ดีค่ะน

่างเป็นกันเอง วันนี้กานต์สินีมาในชุดเดรสสีหวานสุดหรู รว

่อค่ะ” กานต์สินีบอกแล้วทรุดตัวลงนั่งด้านข้างกับคน

บบนี้แปลว่ามีไปต่อกั

นนะคะน้

งทางเข้างาน นวินสืบไม่ยากว่างานแบบไหนที่พรธีราจะมาที่โรงแรมแห่งนี้ เขาขับรถขึ้นมาจอดชั้นที่มี

้ายมีความสุ

งแล้วเดินจากไป ในใจพร้อมจะปะทุออกมาเป็น

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดวงใจแค้นแสนรัก
ดวงใจแค้นแสนรัก
“"น้องเอยกลับบ้านได้แล้วครับ" เสียงเรียกของคนด้านข้างทำให้คนที่นอนเหม่อหันหน้ามามองเขาอย่างงุนงง "คะพี่กันต์ ว่าอะไรนะคะเมื่อกี้นี้" พรธีราเอียงหน้าถามเขาเหมือนคิดว่าตัวเองฟังผิดไป "ค้างห้องพี่ไม่ได้นะครับ" นวินตอกย้ำในสิ่งที่เธอได้ยินก่อนหน้านี้ "เหรอคะ" หญิงสาวไม่คิดจะนอนค้างห้องของเขาอยู่แล้ว แค่แปลกใจทำไมเขาพูดเหมือนไล่หลังเสร็จสมอารมณ์หมายแบบนี้ "พี่ไม่เคยให้ผู้หญิงคนไหนค้างที่ห้องนี้ ไม่เว้นแม้แต่น้องเอยนะครับ" พรธีราเหมือนถูกเขาตบหน้าฉาดใหญ่ หญิงสาวดึงผ้าห่มขึ้นปิดเนินอกเอาไว้ มองเขาเหมือนคนแปลกหน้า สีหน้าและแววตาของเขาแตกต่างจากเดิม ราวกับหน้ามือหลังมือไม่มีผิ "ทำไมมองพี่แบบนั้นล่ะครับ" รอยยิ้มของคนพูดดูเจ้าเล่ห์จนอีกคนนึกใจเสีย หัวใจเต้นแรงเม็ดเหงื่อผุดขึ้นตรงขมับ แล้วเอ่ยเสียงสั่น ๆ ออกมา "เอยนึกว่าเราเป็นแฟนกันเสียอีก" "หืม พี่เคยบอกแบบนั้นเหรอครับ" (ดวงใจแค้นแสนรัก)”