icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เล่ห์ร้ายทรายสิเน่หา

บทที่ 9 ตอนที่ 9

จำนวนคำ:1913    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

นท

อาหน้ากากสีเหลืองทองทิ้ง แล้วลากไล้บีบนวดผิวกายเนียนนุ่มแรงๆ พร้อมจับทึ้งดึงเอากระโปรงตัวสวยขึ้นมาก

่ไหมสาวน้อย นี่ถือเป็นบ

แทรกซึมเข้าไปถึงใจกลางกายหญิง ริมฝีปากหนาอุ่นร้อนบดคลึงกดเม้มเรียวปากนุ่มของคนที่สั่นสะท้านด้วยความหวั่นไหวและหวาดก

่ถูกเธอทำร้ายและยังจะมีอารมณ์แปลกประหลาดที่ห้อมล้อมรอบเรือนกายอยู่ในตอนนี้ด้วย ขาเรียวย

ปะ...ปล่อยฉัน..

ะลองดูอีกสักทีไหมล่ะ ฉันจะได้นอนกับเธอเสียตรงนี้เลย” อินซอฟถามเสียงเข้มอย่างขู่ขวัญเอาไว้ก

กอวบอิ่มและบวมช้ำ ถึงแม้จะกลัวเพียงใด แต่จันฑีราก็ไม่ยอมให้ความกลัวนั้นอยู่เหนือ

มาหาแล้วยังลวนลามฉันอีก ฉันไม่แจ้

ใบหน้าคมละจากผิวเนื้อบริเวณลำคอที่เต้นระริกตอบรับริมฝีปากหนา “อันนี้มันก็ช่วยไม่ได้นะสาวน้อย เธอดันน่ารักจนฉันอดใจไว

บบางและนุ่มนิ่มอย่างพออกพอใจ แล้วเมื่อเห็นเรียวป

อีกคำนะสาวน้อย รับรองได้

กตัวไว้ไม่ได้ ใบหน้าขาวสวยที่แดงด้วยความโกรธกลับซีดเผือดลงอย่างรวดเร็ว หัวใจสั่นหวิวเหมือนคนกำลังจะเป็นลมอ

้าตาหรือก็ไม่เคยเห็นเลยสักนิด เข้ามาถึงก็ลวนลามเอาจนตัวอ่อนระทวยลูกเดียว ดวงตาคมพยายามที

ไม่พูดเปล่าปลายนิ้วยาวเรียวยังลากไล้บ

วนิดๆ ด้วยสีที่เลือกแต่ก็กระชับรูปร่าง แต่กลับกลายเป็นอาวุธที่หันมาทำร้ายตัวเองให้ตก

ียนหอม มือใหญ่ขยับไล้ไปด้านหลังและดึงซิปที่ค้

้คงอยู่ที่เดิม แต่กลับถูกมือใหญ่จับแขนเรียวตรึงไว้เหนือศีรษะ ให้ริมฝีปากหนาอุ่นร้อนประทับอย่างสนิทชิดเชื้

ขบเม้มผิวกายเนียนนุ่มและหอมกรุ่นด้วยเครื่องประทินผิวกับผิวเนื้อนาง ปลายลิ้นส

ผู้ชายจนไม่ทันได้ป้องกันตัวเอง เกิดผลพวงร้ายๆ ตามติดมาก็เพราะตอนที่อยู่แบบนี้สมองมันสั่งการไม่ได้นั่นเอง เหมือนที่เธอกำลังเป็นอยู่นี่

ร่นลงไปกองอยู่กึ่งกลางเรือนกาย ทำให้ได้เห็นหน้าท้องแบนราบเรียบที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงตามการเคลื่อนไหวของร่างน้

ปล่า” อินซอฟขู่เสียงนุ่ม ปลายนิ้วก็ขยับเคลื่อนไปด้านหลัง ป้วนเปี้ยนบริเวณขอบแพนตี้ตัวน้อย ใบห

า ถ้าหากไม่ยอมบอกชื่อจริงไป คิดว่าจะต้องเกิดเรื่องราวตามมาอีกมากมายนัก เมื่อถึงวันนั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน

า เพื่อนๆ เ

ั้งต่อไป เธอได้รู้จักชื่อฉันแน่...” อินซอฟบอกอย่างอารมณ์ดี นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่เคยอยากยิ้ม เพ

ม้สมองจะบอกแบบนั้น แต่ใจกลับห้ามปราม ขอเวลาพักกายพักใจกับสาวน้อยเนื้อหอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เล่ห์ร้ายทรายสิเน่หา
เล่ห์ร้ายทรายสิเน่หา
“"ทีนี้เจ้าก็อาบน้ำให้เราได้แล้วใช่ไหมฮะดียะห์ แต่ถ้าเจ้ายังขัดขืนไม่ทำตามที่เราต้องการ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่จะเกิดขึ้นใหม่ ที่คราวนี้เราไม่รับประกันนะว่าจะหยุดยั้งอารมณ์ปรารถนาในกายได้หรือเปล่า" น้ำเสียงนุ่มทุ้มและแหบพร่าดังข้างใบหูนุ่ม ถึงจะมีผ้าเนื้อหนาขวางกั้นอยู่ แต่ก็ยังกางกั้นความร้อนผ่าวจากปากหนาที่ขบเม้มติ่งหูไม่ได้ "ค่ะ...ค่ะ..." กัญญาพัชรรีบทำตามอย่างเผลอไผล ใบหน้าขาวสวยแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มสดชื่นและแจ่มใส ดวงตาเป็นประกายพราวระยับ ก่อนที่ดวงตากลมโตจะเบิกกว้าง เมื่อรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่ มือเล็กเรียวที่ลากไล้ไปทั่วลำตัวแกร่งหยุดชะงัก ปลายเล็บแหลมคมจิกลงไปบนอกกว้างจนคนที่นอนเอนตัวอิงถังไม้อยู่ถึงกับสะดุ้ง "ทำอะไรน่ะฮะดียะห์" "โอ๊ะ! ขอประทานอภัยเพคะองค์นาสเซอร์ หม่อมฉันเผลอคิดอะไรเพลินไปหน่อย" กัญญาพัชรรีบเอ่ยปากขอโทษ แต่ใบหน้านั้นแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มจนดวงตาเป็นประกายอย่างถูกอกถูกใจ อีกทั้งมือเล็กที่ลากไปทั่วกายใหญ่จากที่เคยแผ่วเบาและนุ่มนวลก็เป็นแรงขึ้นอย่าง "โอ๊ย! เราเจ็บนะฮะดียะห์" "ตายแล้ว หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะองค์นาสเซอร์ หม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจ" 'นิดหน่อย แต่ตั้งใจมากถึงมากที่สุด'”