icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ฝนโปรยในสายหมอก

บทที่ 2 chapter2

จำนวนคำ:1481    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

ของสอ

นต้องพูดว่าจะซื้อนั่นซื้อนี่ให้ลูกตลอดทางเดิ

้ยืนเกาะขา และไม่ถึงสิบนาที เธอก็อุ้มเด็

้ ใบหน้าน่ารักที่ซบอยู่บนทรวงอกอิ่มนั้นแหง

งลูกทำให้ม่านฝนหัวใจแตกสลายร้าวราน เธอหาย

บ” เด็กน้อยไม่ยอมฟังคำปลอบขวัญ ยิ่ง

๋ยวแม่ซื้อหุ่นไอ

มลงหน้าผากชนหน้าผากของลูก กระซิบเสียงส

่ใบหน้ายังซบอกของแม่อยู่ แขนข้างหนึ่งก็กอดเอวคอดแม่

ะเธอเห็นร้านค้าในหมู่บ้านมีของเล่นขา

ยายสายมีอุลตร้าแมนขายด้วยครับ” เด็กน้อย

บ” ดวงหน้าหล่อแม้แววตาดวงเข้มก็คล้ายคลึงผู้ชายที่ทำให้หัวใจของ

อหยุดร้องไห

น่นพร้อมทั้งยิ้มยิงฟัน จนคุณแ

รู้ไหม” เมื่อลูกน้อยยังส่งเสียงสะอึก ม่านฝ

่นครับ” เด็กน้อยอายจนพวงแก้มย้วยแดงเป็นลูกมะเขือ

ห็นสีหน้าเศร้าสร้อยของลูกเปลี่ยนเป็นยิ้มระรื่น แ

แม่ ฉุดให้แม่ก้มลงมาหอมแก้มกัน แล้วใบหน้าหล่อ

ม่ แม่ก็รั

เสธไม่ยอมรับว่าเด็กในท้องเธอเป็นลูกของเขา ครั้งนั้น ม่านฝนห

เมื่อสี่ปีก่อน ตอนนั้น เธอเรียนอยู่ปีหนึ่งและได้รู้จักเขาคนนั้น...ผู้ช

่บริษัทธิ

หมอก

นฝนก็รีบพับใบตรวจครรภ์ใส่ในกระเป๋ากระโปรง

เขาถามโดยไม่ยอมมองหน้าหญิงสาว พยักหน้าให้เลขาฯ ส่วนตัวให้

ยิ้มเมื่อเอาใบตรวจครรภ์ออกจากกระเป๋ามากำไว้ แล้วเดินเข้าไปหาคนรัก แขนเล็

กันตรงหน้าท้องเป็นลอน เขาจับมือสองข้างของเธ

ฝนตื่นเต้นดีใจจนไม่ได้สังเกตเห็นความเปลี่ยนแ

งหยัน มือใหญ่ปัดมือเธอออกจนใบตรวจครรภ์หล่นลงพื้

คำถามและเสียงหัวเราะ แม้แต่สรรพนามเรียกขานของเขาก็เปลี่ยนไ

นิ่งเฉย โยนซองสีน้ำตาลใส่หน้าเธอ แล้วเดินเหยียบย่ำทำใบตรวจครรภ์เหมือนเป็นเศษขยะ ไปย

โดยมีพี่ชายต่างสายเลือดนอนอยู่ข้างๆ เธอพยักหน้าให้กับรูปภาพอุบาทว์ตาหลายใบ

ี่เลือกน้อง” แสงหมอกเจ็บหัวใจมากที่แฟนสาวร่วมมือกับไอ้ลูกน้องที

งพี่ ฮือออ” ม่านฝนปฏิเสธเสียงสั่นเครือ พร้อมทั้งหยิบใบตรวจค

อมรับเด็กในท้องของเธอ แม้แต่ตัวเธอ ฉันก็ไม่ต้องการ ไปซะ” แสงห

เปิดรับโบนัส

เปิด
ฝนโปรยในสายหมอก
ฝนโปรยในสายหมอก
“"ฮือออ" เด็กน้อยแสงเหนือยิ่งส่งเสียงร้องไห้ ใบหน้าน่ารักที่ซบอยู่บนทรวงอกอิ่มนั้นแหงนขึ้นมองหน้าแม่ แล้วหันไปมองห้างสรรพสินค้า "สุดหล่อของแม่เงียบได้แล้วนะครับ" น้ำตาของลูกทำให้ม่านฝนหัวใจแตกสลายร้าวราน เธอหายใจเบาๆ ผ่อนออกมาช้าๆ แล้วก้มลงจูบหัวของแก "แม่ครับ เหนืออยากได้เกมนินเทนโดครับ" เด็กน้อยไม่ยอมฟังคำปลอบขวัญ ยิ่งสะอื้นไห้ปนคำพูดเมื่อแหงนหน้ามองแม่ "ถึงบ้านแล้ว เดี๋ยวแม่ซื้อหุ่นไอ้มดแดงให้นะครับ" ม่านฝนกลั้นน้ำตาไว้จนขอบตาแดงช้ำ เธอก้มลงหน้าผากชนหน้าผากของลูก กระซิบเสียงสั่นเครือชิดปลายจมูกโด่งคมเหมือนพ่อของแก "จริงนะครับ" คำพูดของแม่ทำให้เด็กน้อยหยุดร้องไห้ แต่ใบหน้ายังซบอกของแม่อยู่ แขนข้างหนึ่งก็กอดเอวคอดแม่ไว้แน่น อีกข้างก็กอดเจ้าตุ๊กตาเสือเน่าไว้แน่นเช่นกัน "จริงสิครับ" ม่านฝนรับปากลูกได้ เพราะเธอเห็นร้านค้าในหมู่บ้านมีของเล่นขายราคาไม่ถึงร้อยบาท ซึ่งพอซื้อให้ลูกได้ "แม่ครับ เหนือจะเอาสองตัวนะครับ ที่ร้านยายสายมีอุลตร้าแมนขายด้วยครับ" เด็กน้อยพูดอ้อนแม่ปนเสียงหายใจยาวๆ ยามสะอื้นไห้ "ถ้าเหนือหยุดร้อง แม่จะซื้ออมยิ้มให้เหนืออีกสองอันเลยเอาไหมครับ" ดวงหน้าหล่อแม้แววตาดวงเข้มก็คล้ายคลึงผู้ชายที่ทำให้หัวใจของเธอเป็นแผลเหวอะ ม่านฝนก้มลงจูบดวงตาคู่นั้นด้วยความรักและขมขื่น "อึกกก เหนือหยุดร้องไห้แล้วครับ" แสงเหนือเกาะลำคอของแม่กระชับแน่นพร้อมทั้งยิ้มยิงฟัน จนคุณแม่อดใจไม่ไหวจูบหอมฟันน้ำนมของแก "เป็นผู้ชายห้ามร้องงอแงนะครับ อายคนอื่นเขารู้ไหม" เมื่อลูกน้อยยังส่งเสียงสะอึก ม่านฝนก็กระซิบเสียงเบาบอกให้ลูกมองคนรอบข้างในรถ "เหนืออยากถึงบ้านเร็วๆ จังครับ เหนืออยากได้ของเล่นครับ" เด็กน้อยอายจนพวงแก้มย้วยแดงเป็นลูกมะเขือเทศ เมื่อได้หันหลังไปมองสายตาหลายคู่ที่จับจ้องอยู่”