icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สาปรักมนตราเชลย

บทที่ 5 ตอนที่ 5

จำนวนคำ:1961    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

นท

่านะ! ไอ้

ุนโจรร้ายถามอย่างดูถูกในความไม่ประมาณตนของหนุ่มน้อยตรงหน้า แล้วยังตอกย้ำฝังความโกรธแค้น

างง่ำๆ ฮึ่มๆ จะกระโจนใส่อย่างกับสุนัขจนตรอกที

อ่ยกับคนในอ้อมแขนเสียงหวาน แต่ปลายสายตาเกรี้ยวกร

กก็ต้องมีความพยายามมาก...ไอ้หนุ่มนี่ต้องตามรังควาญเขา เพื่อแย่งชิงสาวน้

นจ้าละหวั่น ไหนจะเสียงกรีดร้องของความเจ็บปวดและตกใจ แต่ทำไม

ัลป์

ื่อก้มดูก็ได้ว่าเสื้อสีขาวเริ่มมีสีแดงแต่งแต้ม ค่อยๆ ขยายจนใหญ่จนเสื้อที่ใส่เปียกชุ่ม ก่อนร่างหนาทรุดลงกองนอน

ูกพรากไปโดยที่เขาช่วยเหลืออะไรไม่ได้เลย แต่ไม่...เขาไม่มีวันยอ

นจะรีบเอาความเจ็บนี้ออกไป แล้ว

ลอยหายไปจนลับและหนังตาที่ปิดลง เมื่อความเจ็บปวด

าย่า

ับรั้งแขนของหญิงในชุดสีขาวบริสุทธิ์ซึ่งถูกเงาสีดำกระชากพรากไปจากอ้อมอก ทว่าสิ่งที่ได้กลับคืนมากลายเ

กายคนเรามิใช่เครื่องจักร ที่ยิ่งใช้การทำงานหนักเพื่อดึงเวลาคิดถึงหญิงสาวที่ถูกพรากไป เลยโดนประท้วงจนไม

กไป พลางลุกขึ้นเดินไปหยุดที่หน้

จอมโจรผู้พรากดวงใจไปอย่างไม่มีวันกลับคืนมาอีกครั้ง แม้ยากจะพบเจอได้โดยง่าย แต่อันเดซาอีก็ไม่เคยทำให้ย่อท้อ วันเวลาไม่ได้ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างลบเล

ร่งกำยำ ไหล่กว้างอกผึ่งผาย ซึ่งมีรอยตำหนิเป็นจุดเล็กๆ ที่ตอกย้ำมิให้เขาลืมเหตุการณ์ร้าย กรามหนา

่วันข้างหน้า แต่ใจเขากลับรู้สึกเหมือนเพิ่งเกิดขึ

อจากเงื้อมมือโจรร้าย แต่ใครจะคิดเล่า เขาบาดเจ็บเจียนตาย ต้องนอนรักษาตัวอย

านวันเข้าทุกอย่างก็ยิ่งเลือนราง ยังจะมีบางครั้งเหมือนหูจะ

กันแล้ว หากแม้มีชาติหน้าจริงๆ ไอย่าจะขอรักและเป็นภรรยาขอ

่ได้เจอกับไอซาย่าอีก หัวใจก็เจ็

ยอายุเจ็ดขวบที่หายสาบสูญไปโดยไม่รู้ชะตากรรมอีกล่ะ แม้พยายามตามหาแต่ก็ไม่เคยล่วงรู้ข่าวคราว รวมถึงญาติๆ หลายคนและ...บิ

ื่อบิดาและมารดาของไอซาย่าโทษว่าเป็นความผิดของเขา ทำให้เกิดเรื่องร้ายพรากลูกสาวสุดที่รักจากไป ส่วนเขานอ

กันได้ แต่ดวงใจที่แหลกสลาย เปรียบเสมือนแก้วที่แตกร

ี่พำนักและชีวิตเหล่าสมุนขุนโจรผู้โหดร้ายนั่นอยู่ดี ทว่าติดตามมานานแรมปีก็ไม่เคยได้ข่าวจอมโจรฮิบรา

นบไว้ที่ข้อเท้า ใช้ผ้าพันไว้อีกรอบหนึ่ง ถึงจะใส่รองเท้าหนังเนื้อนุ่มและ

ดไว้ที่สะเอว และยังมีดาบโค้งราวกับพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวเกี่ยวไว้ใกล้ๆ กัน หยิบเอาผ้าสีดำสนิทพันบนศีรษะรวมถึงใบหน้า จนเหลือเพียงแค่ลูกตาสีดำ

เปิดรับโบนัส

เปิด
สาปรักมนตราเชลย
สาปรักมนตราเชลย
“เหตุจากฝันร้าย! ขอขวัญ ไพรีรักษ์ จึงตัดสินใจเดินทางเหินฟ้าสู่ดินแดนแห่งทราย การยื่นเท้าไปสอดกับบางเรื่อง เป็นเหตุนำเธอไปพบเจอกับผู้ชายที่แรกพบเจอก็มองเห็นเป็นศัตรู ความต้องการของมารดาทำให้นำพาให้ อันเดซาอี ซีกัลป์ กัลป์วามุเอ! เจอกับหญิงที่มีใบหน้าเหมือนคนรักเก่าอย่างกับพิมพ์เดียวกัน แม้ปรารถนาไขว่คว้ามาแนบกาย แต่เหตุผลบางอย่างทำให้เขามิอาจทำได้อย่างตั้งใจ การก้าวมาของเธอจึงเป็นเสมือนลิ่มเหล็กตอกย้ำลงบนหัวใจให้ย้อนคิดถึงอดีตอันเจ็บปวด เธอจะสามารถละลายน้ำแข็งที่เคลือบหัวใจเขาได้หรือเปล่า เขาจะปล่อยให้ความเจ็บปวดผลักไสให้เธอไปห่างไกลสุดไขว่คว้าหรือไม่ หรือสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพียงแค่... "ฉันไม่ได้ขอ...แต่สั่ง" "คุณเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาสั่งให้ฉันทำโน่นนี่ตามใจน่ะ" "อยากได้สิทธิ์แบบไหนล่ะขอขวัญ ฉันให้ได้ทุกอย่างเลยเชียวละ" โอ๊ย!! ขอขวัญอยากยกมือทาบหน้าผากพร้อมตบลงไปแรงๆ เธอมาเจอเข้ากับคนบ้าอะไรนี่ ถึงได้เอาแต่ใจพูดจาไม่รู้เรื่องอย่างนี้ ปวดหัวชะมัด! "และเธอต้องอยู่ข้างกายฉัน ห้ามห่างเกินสามก้าวด้วย" แทบต้องหงายหลังลงนอนยาวบนเตียง อย่างที่ว่าเป็นลมยังไม่ตื่น "ถ้าไม่..." "ฉันมีอำนาจมากพอ ที่จะทำให้เธอกลายเป็นของเล่นได้นานเท่าที่ต้องการ!"”